II SA/Wr 303/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 13 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Prezydenta W. o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie odpisu wyroku z dnia 23 lipca 2014 r. , sygn. akt II SA/Wr 303/14 w sprawie ze skargi B. S. i W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 10 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej postanawia: I. odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku; II. zwrócić wnioskodawcy opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł Wnioskiem z dnia 24 lipca 2014 r. Prezydent W. reprezentowany przez radcę prawnego wystąpił – jako uczestnik postępowania – o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 23 lipca 2014 r. zapadłego w sprawie o sygn.. akt II SA/Wr 303/14 i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem Wskazać zatem należy, że zgodnie z treścią art. 141 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym, z zastrzeżeniem § 2, natomiast w myśl § 2 tego artykułu, zdanie pierwsze - w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Artykuł 142 § 1 i 2 p.p.s.a przewiduje ponadto, że odpis wyroku z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu doręcza się każdej stronie (§ 1); jeżeli uzasadnienie wyroku zostało sporządzone na wniosek strony, odpis wyroku z uzasadnieniem doręcza się tylko tej stronie, która złożyła wniosek (§ 2). Stosownie do art. 32 p.p.s.a. - w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, zaś w myśl art. 33 § 1 p.p.s.a. - osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Artykuł 33 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. stanowi natomiast, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skargi B. S. i W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 10 lutego 2014 r. w przedmiocie ustalenia obowiązku przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej, którą na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 sierpnia 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r., poz. 391 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - utrzymano w mocy zaskarżoną decyzją organu pierwszej instancji. Decyzja organu pierwszej to, decyzja Prezydenta Miasta W. z dnia 2 stycznia 2014 r., nr [...], który na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 2 i art. 5 ust. 7 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nałożył na skarżących obowiązek przyłączenia nieruchomości (budynku) do istniejącej sieci kanalizacyjnej. Jak wynika z przedstawionych akt administracyjnych organów pierwszej i drugiej instancji, Gmina W. nie była stroną przedmiotowego postępowania, zaś Prezydent Miasta W. działał w nim wyłącznie jako organ administracji publicznej pierwszej instancji, ze wskazaniem odpowiednich przepisów kompetencyjnych. W tej sytuacji stwierdzić należy, że Prezydenta W. działając jako organ pierwszej instancji, w świetle przepisów art. 32 i 33 p.p.s.a. nie był stroną postępowania sądowego a tym samym nie jest uprawniony do wnioskowania o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Uprawnienia tego nie można również przypisać Gminie W.. Jako typowy dla wykładni art. 33 p.p.s.a. przytoczyć należy wywód prawny zawarty w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 19 maja 2003 r. OPS 1/03 (ONSA 2003/4/115) stwierdzono w niej, że "rola jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym jest wyznaczona przepisami prawa materialnego. Może być ona - jako osoba prawna - stroną tego postępowania i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego przyznają stronom postępowania administracyjnego. Ustawa może jednak organowi jednostki samorządu terytorialnego wyznaczyć rolę organu administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. Wtedy będzie on bronił interesu jednostki samorządu terytorialnego w formach właściwych dla organu prowadzącego postępowanie. Przyznanie, zatem organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do Naczelnego Sądu Administracyjnego ani też legitymowanym do wystąpienia z powództwem do sądu powszechnego". Podobnie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lutego 2005 r. (OSK 1017/04 LEX nr 171164). W uzasadnieniu wyroku stwierdzono, że "gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Z tego powodu jej skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Włączenie organów samorządowych do systemu organów administracji publicznej, prowadzących postępowanie w konkretnej sprawie, znacznie ogranicza zakres uprawnień procesowych tych jednostek jako osób prawnych. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on (ani też żaden z pozostałych organów danej jednostki) uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Nie do przyjęcia jest, bowiem stanowisko, że gmina może zajmować różną pozycję (raz organu wydającego decyzję, innym razem strony postępowania) w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. Należy, zatem podzielić pogląd, że gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie". Przyjdzie również zauważyć, że o ile Gmina W. w związku z treścią zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II z dat: 5 czerwca 2014 r. i 23 czerwca 2014r. otrzymała odpis skargi i odpowiedzi na nią a następnie zawiadomienie o wyznaczeniu na dzień 23 lipca 2014 r. rozprawy, na która stawił się pełnomocnik Gminy – r.pr. J. S., to powyższe - uwzględniając obowiązujące przepisy, pozostaje bez wpływu na jej sytuację w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz krąg stron i uczestników. Mając na uwadze treść powołanych przepisów i uwzględniając , że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia z dnia 23 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 303/14 i doręczenie tego wyroku z uzasadnieniem może zgłosić skutecznie jedynie strona lub uczestnik postępowania sądowoadministracyjnego, do których nie należą dotąd w niniejszej sprawie zarówno Prezydent Miasta W., jak i Gmina W., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 141 § 2 -3 p.p.s.a.