II SA/Wr 3045/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (sprawozdawca), Sędzia NSA Julia Szczygielska, Asesor WSA Anna Siedlecka, Protokolant Anna Biłous, po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi J.M. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie garażu blaszanego położonego w R. przy ul. K. p o s t a n a w i a : I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym; II. zasądzić od Wojewody D. na rzecz skarżącego kwotę 10 zł (słownie: dziesięć) tytułem kosztów sądowych. W skardze na decyzję Wojewody D. z dnia [...]. utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu G. w sprawie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie garażu blaszanego w R. przy ul. K., złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu, skarżący w oparciu o zarzuty naruszenia art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2004r. Prawo budowlane oraz art. 7, 8, 9 i 97 § 1 pkt 4 kpa wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Powiatu G. i orzeczenie zwrotu kosztów postępowania. Po doręczeniu odpisu skargi Wojewoda D. decyzją z dnia [...]na podstawie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) uchylił w całości zaskarżoną decyzję Wojewody D. z dnia [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Starosty G. W uzasadnieniu organ w całości podzielił argumentację skargi, bowiem podstawą materialnoprawną decyzji powinny być odpowiednie przepisy prawa budowlanego z 1974r. Skoro obiekt powstał przed dniem 1 stycznia 1995r. (art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane), zaś zasady wynikające z art. 7 i 8 k.p.a. nakazywały rozstrzygnięcie sprawy w oparciu o znowelizowane prawo miejscowe. Nastąpiło więc uznanie skargi za słuszna w całości i uwzględnienie zawartych w niej żądań. Od decyzji tej skarżący nie wniósł skargi, natomiast w piśmie procesowym podtrzymał dotychczasową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z art. 38 ust. 2 wcześniej powołanej ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (obecnie art. 54 § 3 cyt. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.) organ mógł w całości uwzględnić skargę, co wywoływało wówczas bezprzedmiotowość postępowania sądowego. Zgodnie z art.201 cyt. ustawy zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Mając powyższe na uwadze oraz zgodnie ponadto z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Przepisy wprowadzające (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), orzeczono jak w sentencji.