II SA/Wr 3060/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz Sędzia NSA Julia Szczygielska Asesor WSA Anna Siedlecka ( sprawozdawca) Protokolant Anna Biłous po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. J. na decyzję Wojewody D. z dnia 23 października 2001 r. Nr [...] w sprawie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie garażu blaszanego usytuowanego w R. przy, ul. K. na działce nr [...] postanawia: I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim sądem administracyjnym; II. zasądzić od Wojewody D. na rzecz skarżącego kwotę 10 zł kosztów postępowania przed sądem administracyjnym. T. J. złożył w dniu 27 listopada 2001 r. skargę na decyzję Wojewody D. z dnia 23 października 2001 r. (Nr [...]) w sprawie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie garażu blaszanego usytuowanego w R. przy ul. K. na działce nr [...]. Po wniesieniu skargi, w dniu 14 lutego 2002 r. Wojewoda D. wydał decyzję nr [...], którą uchylił skarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Postępowanie przed sądem administracyjnym podlega umorzeniu. Jak wynika z tego co powyżej, na dzień orzekania w sprawie, organ odwoławczy, w/w decyzją z dnia 14 lutego 2002 r. działając w granicach prawa, na zasadzie art. 38 ust. 2 ówcześnie obowiązującej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) wyeliminował z obrotu prawnego zakwestionowaną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Wskazać należy, że decyzja z dnia 14 lutego 2002 r. podlega ewentualnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o czym prawidłowo pouczył stronę organ w końcowej części decyzji. Reasumując, na zasadzie art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) Sąd umorzył postępowanie, bowiem postępowanie (z innych przyczyn) stało się bezprzedmiotowe. Orzeczenie o kosztach oparto na przepisie art. 201 § 1 wskazanej wyżej ustawy.