II SA/Wr 307/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A na decyzję D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Uzasadnienie: W skardze z dnia 13 maja 2009r. na decyzję D. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia 10 kwietnia 2009r. w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków skarżąca spółka A- wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji .W uzasadnieniu swojego wniosku wskazała, że wobec faktu, iż nie ma podstaw prawnych do nałożenia na nią nakazu polegającego na zainstalowaniu w każdym obiekcie: produkcyjnym, magazynowym, biurowym, socjalnym o kubaturze przekraczającej 1000 m 3, wyłącznika przeciwpożarowego prądu dającego możliwość wyłączenia zasilania w całym obiekcie w jednym miejscu. Zdaniem strony skarżącej z treści przepisu §4 ust.2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 kwietnia 2006r. nie wynika aby była zobowiązana do zainstalowania tych urządzeń. Z postanowień §207 ust.2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002r., Nr 75, poz. 690 ze zm) zgodnie z którym przepisy tegoż rozporządzenia dotyczące bezpieczeństwa pożarowego, a także oświetlenia awaryjnego, o którym mowa w §181, stosuje się, z uwzględnieniem §2 ust.2, również do użytkowanych budynków istniejących, jeżeli zagrażają one życiu ludzi. Zdaniem strony, obiekty nie posiadające przeciwpożarowych wyłączników prądu nie zagrażają życiu ludzi, jak również od ponad dwudziestu lat nie prowadzono w nich robót budowlanych. Strona skarżąca ma świadomość, że w interesie całego przedsiębiorstwa jest aby w czasie ewentualnego pożaru jednostki Państwowej Straży Pożarnej mogły bez przeszkód przystąpić do akcji ratowniczo- gaśniczej, bez oczekiwania na wyłączenie prądu przez zakładowego elektryka. Jednak obecna złożoność instalacji elektrycznej głównych obiektów produkcyjnych nie pozwala na instalację przeciwpożarowych wyłączników prądu. Przeróbki instalacji elektrycznej, jakich należałoby dokonać w podstawowych obiektach produkcyjnych i pomocniczych spowodowałoby konieczność wyłączenia ich z eksploatacji na dłuższy czas, a koszt zmian polegających na położeniu i podłączeniu instalacji elektrycznej w tylu obiektach poważnie przekracza możliwości finansowe spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawą prawną do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest art. 61§1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.. Zgodnie z tym przepisem Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] organ II podzielił zdanie organu I instancji utrzymując w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w O. z dnia 6 lutego 2009r. nr 20/09 uznając tym samym, że określony w kwestionowanym przez stronę skarżącą pkt 4 przedmiotowej decyzji obowiązek wyposażenia każdego obiektu: produkcyjnego, magazynowego, biurowego, socjalnego o kubaturze przekraczającej 1000m3 w przeciwpożarowy wyłącznik prądu jest uzasadniony. Powodem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącej stronie niepowetowanej szkody na skutek jej wykonania, która to decyzja następnie przez tenże Sąd zostałaby wzruszona. W ramach tego postępowania incydentalnego Sąd nie jest jednak władny do przeprowadzenia merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji, tj. czy jest ona zgodna z prawem. Zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem. Uznaniu Sądu ustawodawca pozostawił ocenę przytoczonych przez stronę okoliczności, przemawiających jej zdaniem, za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 30 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 251/04; 1 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 689/04; 22 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 114/05, niepubl.). Co do zasady, wykonanie aktu nakładającego na stronę skarżącą określone obowiązki może spowodować negatywne konsekwencje finansowe, jednak nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Sąd w niniejszym postępowaniu ocenia jedynie, czy wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności może spowodować wyżej wymienione skutki, a nie zajmuje się badaniem zasadności postępowania organów administracji publicznej. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez stronę skarżącą wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia. W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą zaistnieć w wypadku wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca, jak należy zauważyć, właściwie nie uzasadniła przedmiotowego wniosku. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżąca jedynie ogólnikowo stwierdziła, że koszt zmian dokonanych w wyniku wykonania kwestionowanego obowiązku określonego w pkt 4 decyzji organu I instancji poważnie przekracza możliwości finansowe spółki. Spółka nie wykazała zatem na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku sprowadza się do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji powinno być wstrzymane bowiem wykonanie decyzji może wyrządzić szkody w postaci konieczności poniesienia wydatków na działania, które mogą okazać się wadliwie określone. Powyższy argument nie może odnieść zamierzonego skutku. Reasumując strona skarżąca nie wykazała przesłanki, która dawałaby podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wydatkowanie środków finansowych na realizację obowiązków nałożonych zaskarżoną decyzją nie może być utożsamiane ze szkodą o jakiej mowa w art. 61 §3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek strony skarżącej nie mógł być uwzględniony. Podlegał zatem oddaleniu, co orzeczono na wstępie.