II SA/Wr 31/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 25 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia, że decyzja o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym wielolokalowym została wydana z naruszeniem prawa postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 grudnia 2012 r. K. K. – powołując się na pełnomocnictwo udzielone mu przez syna G. K. – wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] stwierdzającą, że decyzja Prezydenta Miasta L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym wielolokalowym, położonej w L. przy ul. Z. [...], obręb S. (dz. nr [...] o pow. 162 m2), została wydana z naruszeniem prawa. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 11 stycznia 2013 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych) w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Wezwano również do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 6 odpisów skargi i złożenie do akt sprawy pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego – również w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Pouczono, że nieuzupełnienie braków skargi spowoduje jej odrzucenie. Wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 1 lutego 2013 r. (potwierdzenia odbioru k. 15 i 16 akt sądowych). Następnie pismem nadanym przez pocztę w dniu 8 lutego 2013 r. K. K. wniósł o "wyznaczenie nowego terminu" do wykonania nałożonych na niego obowiązków. Wniosek uzasadnił tym, że w dniu 5 lutego 2013 r. jego lekarz stwierdził u niego chorobę i zalecił dalsze leczenie (dołączono kserokopię zaświadczenia lekarskiego), dlatego pełnomocnik nie mógł w terminie 7 dni uzupełnić braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 18 lutego 2013 r. (sygn. akt II SA/Wr 31/13) odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Postanowienie to nie zostało zaskarżone w drodze zażalenia. Jak wynika z danych z ewidencji finansowo-księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpis sądowy od skargi nie został uiszczony w terminie. Nie nadesłano także 6 odpisów skargi i pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego zostało stronie skarżącej skutecznie doręczone w dniu 1 lutego 2013 r. (piątek), a zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 8 lutego 2013 r. (piątek). Wobec tego, że należna opłata nie została uiszczona w zakreślonym terminie siedmiodniowym (a termin ten nie został przywrócony), należało skargę odrzucić. Nadto powodem odrzucenia skargi – w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – jest nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.