II SA/Wr 310/08

Wiesław Jakubiec - referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Zarządu Miasta L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozwiązania umowy użytkowania wieczystego gruntów oraz uchylenia decyzji o oddanie w użytkowanie wieczyste gruntów postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. Skarżący w zażaleniu, złożonym w dniu 5 grudnia 2008 r. na postanowienie Sądu z dnia 6 listopada 2008 r. odrzucające skargę kasacyjną, wystąpił o zwolnienie go od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu w dniu 12 stycznia 2009 r. skarżący wskazał, że jest 73- letnim schorowanym emerytem, kawalerem, samotnie prowadzącym gospodarstwo domowe, a jego jedynym dochodem jest świadczenie emerytalne w wysokości 753, 16 zł, zaś swoje wydatki związane z utrzymaniem określił na kwotę ok. 400 zł (czynsz za mieszkanie- 315, 04 zł; opłata za gaz - 20, 45 zł, za energię elektryczną- 29, 39 zł). Wśród posiadanych składników majątkowych wnioskodawca wymienił: działkę budowlaną (użytkowanie wieczyste) o nr 174 oraz własnościowe spółdzielcze mieszkanie o pow. 46, 50 m2. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną skarżącego uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika bowiem, że poniesienie przez niego kosztów sądowych mogłoby pozbawić go środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.