II SA/Wr 311/02

WyrokWSA we Wrocławiu2005-06-21

Skład orzekający: Henryk Ożóg, Krystyna Skowrońska - Pastuszko, Ewa Kamieniecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia, z powodu nieprawidłowo przeprowadzonego wywiadu środowiskowego, jest zgodna z prawem i czy skarżący może domagać się stwierdzenia jej nieważności z powodu rzekomego naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że nieprzeprowadzenie wywiadu środowiskowego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami postępowania w sprawach pomocy społecznej stanowi podstawę do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji na podstawie art. 138 § 2 Kpa. Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego ani przepisów postępowania, które miałoby wpływ na wynik sprawy, ani też podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji organu odwoławczego.
Stan faktyczny
Skarżący M. D. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., która uchyliła decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą przyznania zasiłku celowego na różne potrzeby (zakup żywności, obuwia, leków). Organ odwoławczy wskazał, że postępowanie w zakresie wywiadu środowiskowego było niezgodne z przepisami, ponieważ wezwanie skarżącego do siedziby MOPR nastąpiło zamiast przeprowadzenia wywiadu w miejscu zamieszkania. Skarżący zarzucił decyzji SKO rażące naruszenie prawa i wniósł o stwierdzenie jej nieważności.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędzia WSA (del.) Krystyna Skowrońska - Pastuszko (spr.) Asesor WSA Ewa Kamieniecka Protokolant Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego oddala skargę. 2 Sygn. akt 4 II SA /Wr 311/02 UZASADNIENIE Skarga M. D. z dnia [...] r. (wpływ do ówczesnego NSA w dniu [...] r. ) dotyczy decyzji podjętej na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego ( Kpa ) przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w dniu [...] r. Nr [...]. Wymienioną decyzją organ odwoławczy uchylił w całości decyzję Kierownika Działu Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w W. z dnia [...] r. Nr [...] o odmowie przyznania zasiłków celowych na zakup żywności , zakup żywności (w talonach) , obiadów dla skarżącego i jego syna , obuwia oraz spodni dla wymienionych osób, zakup środków czystości oraz na pokrycie wydatków za zakupione leki w kwocie [...] zł i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Uwzględniając odwołanie strony organ II instancji wskazał , iż organ pomocy społecznej w gminie zastosował w sprawie przepisy nieobowiązującego rozporządzenia wykonawczego w sprawie sposobu przeprowadzania wywiadu środowiskowego . Zasadniczym powodem kasacji decyzji I instancji było natomiast stwierdzenie , że postępowanie w zakresie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w rodzinie M. D. było niezgodne z obowiązującymi przepisami , co polegało w szczególności na wezwaniu skarżącego do siedziby MOPR w W. celem ustalenia jego sytuacji rodzinnej i majątkowej , zamiast podjęcia czynności przewidzianych przepisami prawa , w myśl których w określonym terminie przeprowadza się wywiad środowiskowy w miejscu zamieszkania osoby ubiegającej się o pomoc społeczną. Organ II instancji wskazał przy tym , iż podstawą odmowy udzielenia pomocy społecznej może być taka sytuacja , gdy osoba oczekująca pomocy nie podda się procedurom wymaganym do przyznania pomocy , np. w zakresie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego , złożenia wymaganych oświadczeń o dochodach i o stanie majątkowym . Powyższe wskazania co do przestrzegania zasad postępowania w sprawach pomocy społecznej , wynikających zarówno z przepisów Kpa , takich jak zasada pogłębiania zaufania obywateli czy zasada informowania strony , jak też określonych w przepisach dotyczących pomocy społecznej, organ I instancji miał uwzględnić przy ponownym rozpatrzeniu sprawy . 3 Sygn. akt 4 II SA/Wr 311/02 W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. D. zarzucił, że zaskarżona decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 Kpa ( w związku z art. 138 § 1 Kpa). Na tej podstawie skarżący wnosił o stwierdzenie nieważności decyzji SKO w W. z dnia [...] r. , Nr [...] bądź o stwierdzenie niezgodności z prawem wyżej wymienionej decyzji. Ponadto skargą objęte zostały wnioski o niezwłoczne jej rozpoznanie z uwagi na charakter sprawy i brak środków finansowych na bieżące utrzymanie oraz o wystąpienie do Prezesa Rady Ministrów o odwołanie osoby pełniącej funkcję Prezesa SKO w W. z powodu powtarzającego się naruszania prawa podczas wykonywania przez nią obowiązków . Według skarżącego rozstrzygnięcie organu odwoławczego w sposób rażący narusza prawo , bowiem organ odwoławczy nie może orzekać w zakresie innym niż to uczynił organ I instancji . W skardze nie wskazano na czym polegała zmiana zakresu orzekania przez SKO w W. Na poparcie swojego twierdzenia skarżący zacytował tezę z orzecznictwa NSA , w której sąd stwierdził , iż zmiana podstawy materialnoprawnej rozstrzyganej sprawy administracyjnej prowadzi do zmiany przedmiotowej tożsamości sprawy i jest naruszeniem zasady dwuinstancyjności rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy , co stanowi rażące naruszenie prawa . W odpowiedzi na skargę , udzielonej przez SKO w W. w dniu [...] r. ( wcześniej toczyło się postępowanie dot. zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych ) , wnioskowano o oddalenie skargi uznając zarzuty skarżącego co do przekroczenia zakresu rozpatrywanej sprawy oraz co do naruszenia zasady dwuinstancyjności za nieuzasadnione. Podtrzymano też dotychczasowa argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga nie mogła być uwzględniona . Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej i kontrola ta sprawowana jest wyłącznie pod względem zgodności z prawem . Badając w powyższych granicach zaskarżoną decyzję SKO w W. z dnia [...] r. Sąd nie stwierdził , by organ administracji publicznej dopuścił się naruszenia prawa , o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami 4 Sygn. akt 4 II SA /Wr 311/02 administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1270 , ze zm.) , tj. naruszenia prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy , czy też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego ani też innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzą też przyczyny stwierdzenia nieważności , określone w art. 156 Kpa , nie ma też podstaw do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa , co uzasadniałoby uwzględnienie skargi na zasadzie art. 145 § 1 pkt 2 lub 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd rozpoznając skargę przyjął , iż nieprzeprowadzenie wywiadu środowiskowego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami postępowania przy załatwianiu spraw pomocy społecznej całkowicie wypełnia warunki określone w art. 138 § 2 Kpa , umożliwiając organowi odwoławczemu uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji . Nie ulega wątpliwości, że w tej sytuacji rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości . Wywiad środowiskowy (rodzinny) należy bowiem do podstawowego i koniecznego materiału dowodowego w sprawach świadczeń pomocy społecznej - por. wyrok NSA z dnia 7.05.2002 r. , sygn. akt I SA 3337/01, LEX nr 81651. Nie można też uznać za tramy zarzutu skargi , iż decyzja II instancji dotknięta jest wadą nieważności określoną w art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. W postępowaniu odwoławczym bez wątpienia rozpatrzona została ta sama sprawa pod względem podmiotowym , jak i przedmiotowym , nie doszło więc do wydania decyzji przez SKO w W. z rażącym naruszeniem prawa . Dodać przy tym można , że nawet gdyby organ odwoławczy nie stwierdził tak istotnych uchybień proceduralnych I instancji , również nie mógłby wydać w sprawie decyzji merytorycznej , rozstrzygającej np. o prawie do zasiłku i jego wysokości , a to z tej przyczyny , że zarówno zasiłek okresowy, jak i zasiłek celowy z pomocy społecznej w tamtym stanie prawnym miały charakter świadczeń uznaniowych . Obowiązywał wówczas przepis art. 138 § 3 Kpa , uchylony z dniem 1.01.2004 r. , zgodnie z którym w sprawach należących do właściwości organów jednostek samorządu terytorialnego organ odwoławczy uprawniony był do wydania decyzji uchylającej i rozstrzygającej sprawę co do istoty jedynie 5 Sygn. akt 4 II SA /Wr 311/02 w przypadkach , gdy przepisy prawa nie pozostawiały sposobu jej rozstrzygnięcia uznaniu organu samorządowego . W pozostałych przypadkach organ odwoławczy , uwzględniając odwołanie , ograniczał się do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W tej sytuacji stwierdzając , że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, nie uwzględniono skargi i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło