II SA/Wr 311/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA - Julia Szczygielska Sędzia WSA - Anna Siedlecka /sprawozdawca/ Sędzia NSA - Zygmunt Wiśniewski Protokolant - Joanna Rajczyk apl. prok. po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. S. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów do tytułu wykonawczego wydanego w sprawie niewykonania decyzji dotyczącej nakazania przywrócenia do stanu poprzedniego konstrukcji dachu budynku przy ul. L. [...] w L. Z. i likwidację tarasu nad pomieszczeniem garażowym oddala skargę Sygn. akt IISA/Wr 311/03 2 U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., działając na podstawie art. 34 § 1-4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz.U. z 1991r. nr 36, poz. 161 ze zm.), nie uwzględnił zarzutów wniesionych przez Z. S. do tytułu wykonawczego nr [...] w sprawie nie wykonania decyzji nr [...] z dnia [...] wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. W treści pisma wnoszącego zarzuty Z. S. nie kwestionuje konieczności wykonania prac objętych decyzją nr [...], jednakże uważa, że nie został zakreślony przez organ administracyjny termin wykonania tych prac, wobec czego nie można zarzucić skarżącemu, iż nie wykonał nałożonych obowiązków. Organ I instancji uznał, iż wskazany zarzut jest bezzasadny, albowiem skarżący mylnie interpretuje decyzję nr [...] z dnia [...] D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., wydaną na skutek rozpoznania odwołania od decyzji nr [...], w zakresie orzeczenia " uchylam zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu, w pozostałej części utrzymuję w mocy", gdyż decyzja staje się wykonalna z chwilą uzyskania przymiotu ostateczności. Na powyższe postanowienie Z. S. wniósł zażalenie. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. postanowieniem z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy dokonując analizy materiału zgromadzonego w sprawie uznał, że wszczęcie i prowadzenie postępowania egzekucyjnego jest zasadne i oparte na prawidłowo sporządzonym tytule wykonawczym, poprzedzonym wysłaniem upomnienia do zobowiązanego Z. S., celem dobrowolnego wykonania nałożonego obowiązku decyzją nr [...], którą następnie organ II instancji zmienił w ten sposób, że uchylił w osnowie termin wykonania tego obowiązku. Obowiązku tego zobowiązany nie wykonał mimo uprzedniego doręczenia upomnienia. Jako główny zarzut skarżący podnosi brak określenia w decyzji nr [...] terminu wykonania obowiązku przywrócenia do stanu poprzedniego konstrukcji dachu w budynku zlokalizowanym w L. Z. przy ul. L. [...] oraz likwidację tarasu nad podpiwniczonym garażem. Twierdzenie to, zdaniem D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jest nieuzasadnione, gdyż organ odwoławczy w prowadzonym postępowaniu jurysdykcyjnym uchylił decyzję w części dotyczącą terminu jej wykonania, ponieważ termin taki nie może być zawarty w samej treści decyzji. Wykonalność decyzji następuje z chwilą jej ostateczności i nie jest możliwe wskazanie daty kalendarzowej jako początkowego okresu, w którym można egzekwować obowiązek. Odnosząc zatem twierdzenia skarżącego do przepisów wynikających z ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie znaleziono podstaw do uznania zarzutów jako zasadnych. Artykuł 33 tej ustawy nie zawiera okoliczności podnoszonych przez stronę - barak określenia w decyzji terminu wykonania decyzji- jako przesłanki do uwzględnienia zarzutów. W skardze na powyższe postanowienie Z. S. zarzuca, iż organy orzekające w sprawie naruszyły przepisy procedury administracyjnej, tj. art.7 i art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego. Twierdzi również, że w dniu 1 sierpnia 2002 r. w trakcie oględzin spornej nieruchomości stwierdzono z udziałem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wykonanie prac nałożonych decyzją nr [...], co zostało zapisane w protokole. Skarżący zaprzecza również jakoby otrzymał upomnienie i zarzuca, że organ II instancji nie przeprowadził wizji lokalnej "i najprawdopodobniej oparł się na własnych dokumentach". Jednocześnie informuje Sąd, że przywrócił wygląd budynku do stanu sprzed remontu, ale nie do stanu poprzedniego, gdyż groziłoby to katastrofą budowlaną. W odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie. Zaskarżone postanowienie jest wynikiem ustalenia, iż organ I instancji wobec niedostosowania się skarżącego Z. S. do ostatecznej decyzji nr [...] wystawił tytuł wykonawczy i klauzulę o skierowaniu tytułu wykonawczego do egzekucji administracyjnej. Zarzuty do wystawionego tytułu wykonawczego w ocenie organu okazały się bezzasadne, zatem utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie i polega na badaniu ich zgodności z prawem. Sąd władny jest wzruszyć zaskarżone postanowienie tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa. Z istoty sądowej kontroli aktów administracyjnych wynika, że sąd orzeka wedle stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu, a wynikającego z akt sprawy. Artykuł 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz.U. z 1991r. Nr 36, poz. 161 ze zm.), stanowiący podstawę wydania postanowień przez organy I i II instancji, reguluje tryb postępowania w przypadku wniesienia zarzutu przez zobowiązanego w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Wniesienie zarzutu wszczyna bowiem postępowanie w sprawie jego rozpoznania i wydania rozstrzygnięcia o jego zasadności. Przepis art. 34 § 1 powołanej ustawy, stanowiący iż organ egzekucyjny rozpatruje zarzut po uzyskaniu wypowiedzi wierzyciela, nie ma zastosowania w przypadku, gdy organ egzekucyjny i wierzyciel to ten sam podmiot. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Organ egzekucyjny, do którego wniesiony został zarzut bada czy naruszono zasady prowadzenia postępowania egzekucyjnego, a także czy zachodzi któraś z okoliczności wymienionych w art. 33 powołanej ustawy, stanowiąca podstawę zarzutu. Organy administracyjne rozpatrujące niniejszą sprawę w obu instancjach stwierdziły, iż obowiązek nałożony na zobowiązanego decyzją administracyjną nr [...] z dnia [...] przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nie został wykonany, o czym świadczy jednoznacznie treść protokołu z dnia 1 sierpnia 2002 r. z przeprowadzonych oględzin przedmiotowego obiektu, z udziałem skarżącego Z. S. i współwłaścicielki M. Rz. Na stronie drugiej protokołu zapisane zostało, że " Na mocy decyzji PINB nr [...] z dnia [...] pan Z. S. został zobowiązany do przywrócenia do stanu poprzedniego dachu nad pomieszczeniem garażowym, ze względu na wykonywanie tych robót budowlanych w warunkach samowoli budowlanej. W dniu oględzin stwierdzono, że inwestor tego obowiązku nie wykonał tłumacząc się brakiem środków pieniężnych." Protokół ten podpisany został bez zastrzeżeń przez przedstawiciela- inspektora nadzoru budowlanego- organu egzekucyjnego oraz Z. S. i M. Rz. Z powyższego wynika, wbrew twierdzeniom skarżącego, iż nie wykonał obowiązków wynikających z decyzji nr [...] z dnia [...] i objętych tytułem wykonawczym z dnia [...] ( art. 33 pkt 1 ustawy o postęp. egzek. w admin.). Nie jest również prawdą to, jak twierdzi skarżący, iż nie otrzymał uprzedniego upomnienia przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego( art. 33 pkt 6 powołanej ustawy). W aktach sprawy znajduje się bowiem dowód doręczenia upomnienia dorosłemu domownikowi, tj. T. S. w dniu [...]. O prawidłowym doręczeniu skarżącemu upomnienia świadczy ponadto pismo z dnia 25 sierpnia 2000 r. podpisane przez skarżącego, a skierowane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. wnioskujące o "anulowanie upomnienia oraz jego kosztów", z uwagi na brak podstawy do wystawienia upomnienia i obciążania go jego kosztami. Powyższe wskazuje, iż zarzuty skarżącego w tym zakresie są całkowicie chybione. W kwestii zaś zarzutu dotyczącego wymagalności obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Nr [...] z dnia [...] oraz decyzji D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. Nr [...] z dnia [...], które stanowiły podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego zauważyć należy, iż decyzja stała się wymagalna w chwili uzyskania przymiotu ostateczności, co miało miejsce w dacie wydania decyzji przez organ odwoławczy. Zresztą takie sformułowanie zawiera powołana wyżej decyzja DWINB z dnia [...] Nr [...]. Na marginesie już należy dodać, że "organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności lub nawet wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Za podstawy wystawienia tytułu wykonawczego odpowiedzialność ponosi wierzyciel."( por. wyrok NSA ISA/Gd 1529/96-niepublikowany). Reasumując, Sąd nie dopatrzył się uchybień w prowadzonym postępowaniu przez organy obu instancji administracyjnych, wobec czego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.