II SA/Wr 3126/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński /sprawozdawca/, Sędzia WSA /del./ Krystyna Skowrońska-Pastuszko, Asesor WSA Ewa Kamieniecka, Protokolant Magdalena Domańska-Byskosz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2005r. sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania I. stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia; II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonego postanowienia; Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...]r., po rozpatrzeniu prośby B. K. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...]r. w przedmiocie zasiłku stałego wyrównawczego, odmówiono przywrócenia powyższego terminu. Zgodnie z zawartym w tym postanowieniu pouczeniem powołującym się na art. 127 § 3 i 4 k.p.a., B. K. zwrocił się do tegoż Kolegium z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...]r. Nr [...], na podstawie art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego stwierdzono, że wniosek B. K. o ponowne rozpatrzenie prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...]r. znak: [...] odmawiającej przyznania zasiłku stałego wyrównawczego, został wniesiony z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia. W motywach uzasadnienia tego postanowienia podano, że stosownie do przepisu art. 141 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego – zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...]r. znak: [...] zostało stronie doręczone w dniu [...]r. /dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy/. Termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynął więc w dniu [...]r. Strona wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniosła listem poleconym nadanym w dniu [...]r., czyli dwa dni po obowiązującym terminie. W skardze na powyższe postanowienie do sądu administracyjnego B. K. zakwestionował zawarte w nim rozstrzygnięcie, domagając się przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. wniosło o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm./, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając zaskarżone postanowienie Sąd stwierdził, że jest ono dotknięte wadą nieważności. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 127 § 3 k.p.a. jest kwalifikowany jako szczególny środek odwoławczy – surogat odwołania. Przepis art. 127 § 3 k.p.a. ma na celu stworzenie rozwiązania strukturalnego zbliżonego do zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego /art. 15 k.p.a./. Stąd do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania od decyzji. Przepis art. 59 § 1 i § 2 k.p.a. wprowadza w zakresie możliwości obrony przez zainteresowanego w sprawie niejednolite rozwiązania prawne. Prawo zażalenia służy tylko od postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu /art. 59 § 1/. Odrębne reguły co do zaskarżalności przyjęte zostały w zakresie postanowienia o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia /art. 59 § 2/. Postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia środka odwoławczego z mocy art. 59 § 2 k.p.a. zawsze wydawane jest w postępowaniu jednoinstancyjnym, niezależnie od tego, czy orzeka w tym przedmiocie naczelny /centralny/ organ administracji publicznej, czy też organ niższego stopnia. Postanowienie to kończy postępowanie administracyjne, bo jest ostateczne. Przepis art. 59 § 2 kpa wyraźnie bowiem stanowi, że o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia. Na postanowienie to nie służy więc środek odwoławczy, a co za tym idzie, nie ma do niego zastosowania przepis art. 127 § 3 k.p.a. Oznacza to, że od takich postanowień, jako zamykających postępowanie, służy skarga do sądu administracyjnego /por. np. B. Adamiak /w:/ Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2002r. 4 wydanie, s. 322, 323, wyrok NSA z 8 XII 1998r. I SA 610/98, Lex 45118/. Z omówionych przyczyn zaskarżone postanowienie zostało wydane bez podstawy prawnej, zatem należało stwierdzić jego nieważność na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a. i w związku z art. 97 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ..., powołanej wyżej. Sąd nie orzekał w przedmiocie wykonalności zaskarżonego postanowienia, albowiem tego rodzaju rozstrzygnięcia stwierdzające nie posiadają przymiotu wykonalności.