II SA/Wr 315/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Wojewody z dnia 30 kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę. M. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody z dnia 30 kwietnia 2009 r. Nr [...] umarzającą postępowanie odwoławcze w związku z odwołaniem M. J. od decyzji Starosty S. wydanej w dniu 6 listopada 2008 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielania pozwolenia na budowę kontenerowej stacji transformatorowej, przebudowę linii kablowej 20 kV oraz demontaż istniejącej stacji. W dniu 8 lipca 2008 r. doręczony został skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 25 czerwca 2009 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi, w kwocie 500 zł, oraz wezwanie do nadesłania 5 egzemplarzy odpisu skargi celem uzupełnienia jej braku formalnego. W treści wezwania wskazany został skutek nieuiszczenia wpisu określony w art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) oraz skutek niedoręczenia brakujących egzemplarzy skargi wynikający z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy. W piśmie doręczającym odpis zarządzenia wzywającego o wpis zawarto pouczenie informujące o możliwości złożenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, zażalenia na powyższe zarządzenie oraz złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Do chwili obecnej strona nie wykonała wskazanych wyżej zarządzeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według przepisu art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm) - zwanej dalej u.p.p.s.a. - od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl § 2 przywołanego uregulowania pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z przyjętymi zasadami proceduralnymi nieuiszczenie wpisu traktowane jest jako szczególny rodzaj braku formalnego skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania skarżącego do jego usunięcia przez zapłatę wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy także wskazać, że skarga jako pierwsze pismo w postępowaniu sądowym powinna czynić zadość wymaganiom określonym w art. 46 § 1 i 2 u.p.p.s.a., a ponadto powinna zawierać elementy określone w art. 57 § 1 cyt. ustawy. Dodatkowo do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych (art. 47 § 1 u.p.p.s.a.) Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi oraz do nadesłania pięciu egzemplarzy skargi, zostało doręczone skarżącemu prawidłowo w dniu 8 lipca 2009 r. na zasadzie art. 72 u.p.p.s.a – co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru podpisanego przez dorosłego domownika S. G., która podjęła się oddania przesyłki adresatowi (K-18 akt sądowych). Ustawowy termin do dokonania wskazanych w wezwaniach czynności upłynął zatem z dniem 15 lipca 2009 r. /środa/. Skarżący nie zastosował się jednak do wezwań i do chwili obecnej nie uiścił należnej kwoty wpisu sądowego ani nie nadesłał brakujących egzemplarzy skargi, co uniemożliwia nadanie dalszego biegu skardze. Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej okoliczności faktyczne i prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny - stosując przepis art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 powoływanej wcześniej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zobowiązany był więc skargę odrzucić. Mając powyższe na względzie orzeczono, jak w sentencji postanowienia.