II SA/Wr 315/10

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia .... w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji odmawiającej uchylenia własnej decyzji ostatecznej z dnia 2.03.2009 r. nr 466/2009 w sprawie nakazu usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym budynku oraz umorzenia wznowionego postępowania administracyjnego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 200 zł, skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wskazując w uzasadnieniu, iż samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, jedynym jej źródłem dochodu jest wynagrodzenie ze stosunku pracy w wysokości 1234, 10 zł netto, a jej wydatki kształtują się następująco: czynsz- 172, 89 zł; woda, ścieki, wywóz śmieci- 41, 84 zł; opłata za energię elektryczną- 96, 28 zł; za gaz- 29, 06 zł; za telefon- 100 zł; koszt ogrzewania – 1.400 zł (rocznie); koszt wyżywienia- 400 zł; ubrań- 50 zł; lekarstw- 50zł; dojazdu do pracy- 50 zł; środków higienicznych i czystości – 50 zł. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną skarżącej uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.