II SA/Wr 321/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. i R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 27 marca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia należności z tytułu trwałego wyłączenia z produkcji rolniczej gruntów postanawia I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu; II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. na rzecz skarżących kwotę 1437 zł (tysiąc czterysta trzydzieści siedem złotych) tytułem zwrotu poniesionych kosztów sądowych; III. na podstawie art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwrócić nadpłacony wpis od skargi w kwocie 30 zł (trzydzieści złotych). D. P. i R. P., reprezentowani przez pełnomocnika radcę prawnego M. Ł., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 27 marca 2007 r. Nr [...], którą ustalono należność z tytułu trwałego wyłączenia z produkcji rolniczej gruntów działki nr 455/3 w wysokości 5.494,94 zł. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło o oddalenie powyższej skargi, podtrzymując stanowisko w sprawie. W dniu 26 lipca 2007 r. organ przesłał do Sądu decyzję z dnia 18 lipca 2007 r. Nr [...], którą uwzględniając skargę D. P. i R. P., uchylono w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Zarządzeniem z dnia 3 sierpnia 2007 r. zwrócono się do pełnomocnika skarżących o oświadczenie, czy w związku z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 18 lipca 2007 r. Nr [...] – strona skarżąca cofa skargę. Pismem z dnia 7 sierpnia 2007 r. radca prawny M. Ł. oświadczył, iż w związku z uwzględnieniem w całości skargi przez organ cofa skargę i wniósł o umorzenie postępowania oraz na podstawie art. 201 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych, w tym opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym - § 2 art. 161. Czynność procesowa skarżących nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne. Stąd orzeczono jak w punkcie I sentencji. Zasądzenie kwoty uiszczonego wpisu nastąpiło na podstawie art. 201 § 1 powołanej wyżej ustawy, zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Powołany wyżej art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi natomiast, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Decyzję o uwzględnieniu skargi D. P. i R. P. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. podjęło w dniu 18 lipca 2007 r. (Nr [...]). Określając wysokość kosztów postępowania poniesionych przez skarżących, Sąd kierował się przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a - stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie §6. Stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5.000 zł do 10.000 zł (tu 5.494.94 zł) - 1.200 zł (pkt 4 § 6). Po myśli art. 205 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Stąd też do uzyskanej kwoty narażało również dodać koszt opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Ponadto zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) - wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. W rozpatrywanej sprawie zatem wpis stosunkowy wynosi 220 zł. Jednakże pełnomocnik skarżących uiścił wpis w wysokości 250 zł. Zatem należało zwrócić nadpłacony wpis od skargi w kwocie 30 zł jako świadczenie nienależne. Zgodnie zaś z art. 225 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Stąd orzeczono jak w punkcie III sentencji.