II SA/Wr 321/08

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym kolejnego wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr[...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania w sprawie nakazania rozbiórki garażu postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata; 2. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2008 r. referendarz sądowy uwzględniając w całości wniosek skarżącego przyznał mu prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych. W piśmie z dnia 6 listopada 2008 r. skarżący zażądał "zwolnienia z wszelkich opłat związanych ze składaniem skargi kasacyjnej i wyznaczenie adwokata z urzędu." We wniosku złożonym w dniu 21 listopada 2008 r. na urzędowym formularzu skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata wskazując w uzasadnieniu, iż oboje z żoną mają orzeczoną niepełnosprawność (I i II grupa inwalidztwa), a otrzymywane świadczenia rentowe w łącznej wysokości 1.455, 92 zł w całości przeznaczają na swoje niezbędne wydatki, w tym na: stałe leki- 200 zł; opłatę za energię elektryczną- ok. 170 zł; opłatę za butlę gazową- 44 zł; spłatę kredytu zaciągniętego na zakup samochodu niezbędnego im z uwagi na niepełnosprawność - 190 CHF; opłata za telefon- ok. 100 zł. Wśród posiadanych składników majątkowych skarżący wymienił: mieszkanie o pow. 55 m2 (w budynku wymagającym remontu) oraz nieruchomość rolną o po. 0, 58 ha. Dodał, iż samochód został zakupiony na kredyt w czasie gdy żyła jego matka, która wspierała ich finansowo. Uwzględniając sytuację materialną rodziny skarżącego i obecny etap postępowania uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika procesowego. Z przedstawionych we wniosku okoliczności, znajdujących potwierdzenie w złożonych dokumentach, wynika bowiem, że poniesienie przez niego kosztów wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika mogłoby pozbawić go środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Z tych względów, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w punkcie I sentencji. Mając na uwadze, iż ww. postanowieniem przyznano już skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia go od kosztów sądowych (o czym zresztą przypomniano skarżącemu w zarządzeniu Sądu z dnia 13 listopada 2008 r.) i uprawnienie to jest nadal aktualne, w tej sytuacji postępowanie wszczęte ponownym wnioskiem w tym zakresie należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 243 i nast. oraz 258 u.p.s.a., umorzyć jako bezprzedmiotowe (punkt II sentencji).