II SA/Wr 3212/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg /spr./ Sędziowie: Sędzia NSA Bogumiła Skrzypczak Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Protokolant: Anna Rudzińska po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. P. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję utrzymaną nią w mocy; II. zasądza od Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. na rzecz T. P. kwotę 10 (słownie: dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie ogólnie powołanych przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 57, poz. 278 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. uznała T. P. za zdolnego do służby wojskowej przyznając mu kat. "A". Komisja rozpoznała u poborowego przewlekły nieżyt żółciowy żołądka bez upośledzenia sprawności ustroju - §43 pkt 1, niewielkie rotacyjne skrzywienie kręgosłupa lędźwiowego ze zmianami przeciążeniowymi i objawowym zespołem bólowym nieznacznie upośledzające sprawność ustroju -§ 34 pkt 1, skrzywienie przegrody nosa upośledzające drożność nosa - §26 pkt 4, drobne zrosty nie upośledzające sprawności krążeniowo oddechowej - §36 pkt 11. W złożonym odwołaniu T. P. zakwestionował wydaną decyzję. Komisja wydając orzeczenie, nie wzięła pod uwagę faktu, iż wymienione schorzenia powodują duże utrudnienie w jego codziennym funkcjonowaniu i nie ustępują pomimo leczenia. Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] na podstawie art.29 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 26 ust. 1 i art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1992 r. Nr 4, poz. 16.) oraz §6 pkt 1 i §32 ust. 1-3 rozporządzenia Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu wskazano, że stwierdzone schorzenia oraz stopień ich nasilenia ustalony specjalistycznymi badaniami lekarskimi (gastrologicznym, ortopedycznym, laryngologicznym, radiologicznym), tj. przewlekły nieżyt żółciowy żołądka bez upośledzenia sprawności ustroju wg §43 pkt 1, niewielkie rotacyjne skrzywienie kręgosłupa lędźwiowego ze zmianami przeciążeniowymi i objawowym zespołem bólowym nieznacznie upośledzające sprawność ustroju wg § 34 pkt 1, skrzywienie przegrody nosa upośledzające drożność nosa wg §26 pkt 4, drobne zrosty nie upośledzające sprawności krążeniowo - oddechowej wg §36 pkt 11 z załącznika nr 1 do rozporządzenia kwalifikują do ustalonej zdolności do służby wojskowej. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego T. P. powtórzył zarzuty odwołania podkreślając, że orzeczenie Rejonowej Komisji Lekarskiej we W. nie uwzględnia stanu zdrowia skarżącego i w związku z tym naraża go na niemożność wykonywania w wojsku podstawowych powinności, przyczyniając się przy tym do pogorszenia stanu jego zdrowia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie uzasadniając jak w decyzji ostatecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Obydwa omówione wyżej orzeczenia stwierdzają u skarżącego: - przewlekły nieżyt żółciowy żołądka bez upośledzenia sprawności ustroju odpowiadający §43 pkt 1 cytowanego rozporządzenia; - niewielkie rotacyjne skrzywienie kręgosłupa lędźwiowego ze zmianami przeciążeniowymi i objawowym zespołem bólowym nieznacznie upośledzające sprawność ustroju odpowiadające § 34 pkt 1 rozporządzenia; - skrzywienie przegrody nosa upośledzające drożność nosa odpowiadające §26 pkt 4 rozporządzenia; - drobne zrosty nie upośledzające sprawności krążeniowo - oddechowej odpowiadające §36 pkt 11 rozporządzenia. Przepis §2 ust. 2 tego rozporządzenia natomiast stanowi, że w razie stwierdzenia kilku chorób i ułomności przy określaniu zdolności do czynnej służby wojskowej rozpatruje się łącznie wszystkie ograniczenia spowodowane tymi chorobami i ułomnościami. Osobę badaną można w takim wypadku zaliczyć do najniższej kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej, niż wynikałoby to z kategorii zdolności ustalonej dla poszczególnych chorób i ułomności; w takim wypadku decyduje ocena ogólnej sprawności psychofizycznej badanego. Z uzasadnień obu orzeczeń nie wynika jednakże, czy wszystkie dolegliwości stwierdzone u skarżącego, brane łącznie pod uwagę, nie powinny kwalifikować go do niższej kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej, a także czy w ogóle obydwie komisje rozważały te schorzenia łącznie. Narusza to przepisy §19 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia i art. 107 §3 kpa; pierwszy z nich nakazuje wojskowym komisjom lekarskim szczegółowo uzasadniać swoje orzeczenia, drugi - stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W odpowiedzi na skargę wskazano, że wojskowe komisje lekarskie nie zastosowały §2 ust. 2 powyższego rozporządzenia ponieważ stwierdzona u badanego choroba i ułomności nie upośledzają znacząco jego ogólnej sprawności psychofizycznej. Tymczasem odpowiedź na skargę nie może sanować takiej wady orzeczenia organu administracyjnego, tym bardziej, że z podpisu pod nią wynika, iż pochodzi od przewodniczącego Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W., a nie od niej samej. Odpowiedź na skargę natomiast powinna być sporządzona przez organ odwoławczy. Z tych względów na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 13, poz. 1270) w związku z art. 97 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) i art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. Sąd nie orzekł w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji gdyż orzeczenie o zdolności do służby wojskowej nie powoduje negatywnych następstw dla skarżącego. Wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej ma bowiem zastosowanie do karty powołania wydawanej skutkiem pozytywnego orzeczenia w przedmiocie zdolności do służby wojskowej. Z tej więc instytucji prawnej skarżący będzie mógł skorzystać gdyby do wydania karty powołania doszło.