II SA/Wr 324/02

PostanowienieWSA we Wrocławiu2004-10-27

Skład orzekający: Mieczysław Górkiewicz, Julia Szczygielska, Zygmunt Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona po upływie terminu, nawet jeśli uchybienie jest nieznaczne, powinna zostać odrzucona?
Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, ponieważ została wniesiona po upływie ustawowego terminu. Sąd podkreślił, że nieznaczne uchybienie terminu nie ma znaczenia dla stwierdzenia skutku procesowego w postaci odrzucenia skargi z powodu wniesienia jej po terminie. Procedura sądowa przewiduje badanie wymogów formalnych, w tym terminowości wniesienia środka prawnego, przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy.
Stan faktyczny
Skarżący J. J. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., która uchyliła decyzję organu I instancji w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez zezwolenia i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skarżący kwestionował uzasadnienie decyzji, twierdząc, że organy nie przeprowadziły pełnego postępowania wyjaśniającego i że wymierzenie kary byłoby bezpodstawne. Organ wniósł o odrzucenie skargi z powodu wniesienia jej po terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (sprawozdawca), Sędzia NSA Julia Szczygielska, Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski, Protokolant Magda Mikus, po rozpoznaniu w dniu 27 października 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez wymaganego zezwolenia p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzja Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję wymierzającą firmie "A" karę pieniężną za usunięcie drzewa bez wymaganego zezwolenia i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, wyjaśniając w uzasadnieniu, że ustalenia w sposób prawidłowy wymaga podmiot, któremu kara może być wymierzona, gdyby bowiem była to nazwa zakładu prowadzonego przez przedsiębiorcę będącego osobą fizyczną, to podmiotem tym byłby J. J. W skardze na powyższą decyzję J. J. kwestionował te części jej uzasadnienia, które według oceny skarżącego ukierunkowały dalsze czynności przy ponownym rozpoznaniu sprawy i przyszłe rozstrzygnięcie w sposób dla niego niekorzystny, podczas gdy organy nie przeprowadziły pełnego postępowania wyjaśniającego, zaś w rzeczywistości wymierzenie kary co do zasady, również wobec skarżącego, byłoby bezpodstawne. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie bądź oddalenie, uzasadniając zasadniczy wniosek wniesieniem skargi po upływie terminu. Kolegium podkreśliło ponadto, że nie mogło oceniać istoty sprawy, jak też wyrażać w sposób sprzeczny z zasadą dwuinstancyjności postępowania, ocen wiążących organ pierwszej instancji w toku ponownego rozpatrzenia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Każda procedura ustanowiona dla organu stosującego prawo przewiduje etapy lub postępowania wstępne, poprzedzające przystąpienie do merytorycznego rozpoznania i rozstrzygania sprawy, a przeznaczone do zbadania, czy dochowane zostały wymagania formalne danego wniosku lub środka prawnego i czy pisma te zostały należycie opłacone, a kolejno, czy nie zachodzą przeszkody procesowe prowadzące odrzucenia pisma, przykładowo w postaci niedopuszczalności lub uchybienia terminu do ich wniesienia. W toku tych wstępnych etapów badaniu podlega jedynie dana kwestia procesowa (tzw. wpadkowa lub incydentalna), zaś organ w ogóle nie zajmuje się badaniem przedmiotu sprawy w jej istocie, gdyż oceny z tego zakresu nie wchodzą w skład podstawy rozstrzygnięcia kwestii wstępnej (np. przy badaniu właściwości organ bada, czy jest w sprawie właściwy i jedynie to). Nie inaczej ukształtowana została procedura sądu administracyjnego. Jak wynika z akt administracyjnych w nin. sprawie, skarżącemu doręczono odpis zaskarżonej decyzji na wskazany przez niego adres w dniu [...]. Decyzja ta zawierała pouczenie, że służy na nią skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Termin ten upływał zatem z końcem dnia [...] (art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym Dz. U. Nr 74, poz. 368 oraz art. 57 § 1 k.p.a. w związku z art. 59 ustawy o NSA i art. 165 § 2 k.p.c. w związku z art. 59 ustawy o NSA dot. złożenia skargi w polskim urzędzie pocztowym jako równoznacznego z wniesieniem jej do sądu), gdy tymczasem skarżący nadał skargę listem poleconym w dniu [...]Wbrew przypuszczeniu wyrażonemu przez skarżącego na rozprawie, kwestia nieznacznego jedynie uchybienia terminu oraz ocena na temat słuszności skargi, nie miały żadnego znaczenia dla stwierdzenia skutku procesowego wniesienia skargi po upływie terminu. Mając powyższe na uwadze i zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Przepisy wprowadzające (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), orzeczono jak na wstępie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło