II SA/Wr 33/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 27 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. i T. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. J. i T. J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 6 listopada 2008 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji odmawiającej uchylenia decyzji udzielającej pozwolenia i umorzenia postępowania przed organem pierwszej instancji postanawia oddalić wniosek. M. J. i T. J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 6 listopada 2008 r., Nr [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 31 lipca 2008 r., Nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji tego organu z dnia 17 lipca 2006 r. w sprawie pozwolenia na użytkowanie budynku inwentarskiego dla hodowli drobiu wraz z częścią mieszkalną, położonego w K. na działce nr [...] oraz umarzającą postępowanie przed organem pierwszej instancji. W skardze zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu strony przedstawiły obszerną argumentację na potwierdzenie stawianych zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzutów prawa materialnego i procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej u.p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ który wydał decyzję lub postanowienie może wstrzymać z urzędu lub na wniosek wykonanie zaskarżonego aktu w całości lub części (§ 3), jednakże po przekazaniu skargi przez organ sądowi, właściwym do udzielenia ochrony tymczasowej jest sąd. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawarty w skardze, nie został rozpoznany przez organ przed przekazaniem skargi Sądowi. Stosownie do treści art. 61 § 3 przywołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie aktów, o których mowa w art. 61 § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z przepisu art. 61 § 3 u.p.p.s.a wynika, że wniosek o wstrzymanie wykonania musi dotyczyć aktu, którego wykonanie ma być wstrzymane i powinien kwalifikować się do wykonania. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa zaś na stronie skarżącej. Wyjaśnić należy, że wstrzymanie wykonania decyzji nie powoduje zawieszenia mocy aktu, lecz związane jest jedynie z elementem realizacji przyznanych komuś uprawnień bądź wypełnienia nałożonych na kogoś obowiązków. W konsekwencji, przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, konieczne jest rozważenie, czy w konkretnej sytuacji decyzja nadaje się i wymaga wykonania. Przez pojęcie wykonania należy rozumieć spowodowanie takiego stanu rzeczy który zgodny jest z rozstrzygnięciem decyzji (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2004, s. 122). W judykaturze i orzecznictwie podkreśla się, że nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy powinnego zachowania, czy też aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki zachowania, oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony (por. prac zbiorowa pod red. T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z dnia 14 września 2005 r. II FZ 580/05). Do wykonania nie kwalifikują się orzeczenia rozstrzygające określone kwestie proceduralne w toku postępowania administracyjnego – a więc nie nakładające obowiązków i nie przyznające uprawnień – które podlegałaby wykonaniu. Co do zasady cech wykonalności nie mają również decyzje odmowne. W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta ostateczna decyzja o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i umorzeniu postępowania przed tym organem. Rozstrzygnięcie to nie przyznaje zatem żadnych uprawnień ani nie nakłada obowiązków. Zaskarżona decyzja jest rozstrzygnięciem o charakterze procesowym nieposiadającym cech wykonalności o których była wyżej mowa. Decyzja o umorzeniu postępowania nie rozstrzyga o materialnoprawnych uprawnieniach i obowiązkach stron. Wywiera tylko skutek procesowy, niweczący dotychczas toczące się postępowanie, gdyż przyjmuje, że nie ma przesłanek dla merytorycznego rozstrzygania co do istoty sprawy i kończy zawisłość sprawy w danej instancji. Skoro więc zaskarżonemu rozstrzygnięciu nie można przypisać cechy wykonalności, to nie można zasadnie żądać wstrzymania jego wykonania. Już tylko ten fakt przesądza o braku możliwości pozytywnego ustosunkowania się do wniosku. Niezależnie od powyższego należy też zauważyć, że skarżący w ogóle nie uzasadnił złożonego wniosku a tym samym nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji, może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżący ograniczył się jedynie do przedstawienia Sądowi wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu, pomijając jakąkolwiek jego argumentację. W efekcie nie była więc możliwa jego merytoryczna ocena (por też. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r, GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 , nie publik). W rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i dlatego też wniosek w tym zakresie nie został uwzględniony. Stąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.