II SA/Wr 33/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 11 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. A., A. N., R. Ż., P. A., F. A., A. K. i K.A. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę zespołu budynków wielorodzinnych z garażami podziemnymi wraz z zagospodarowaniem terenu z wyłączeniem przyłączy postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy w kwocie 600 zł (słownie: sześćset złotych). Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Wojewoda D. po rozpatrzeniu odwołania skarżących utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] r. nr [...], którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono na rzecz "A." SA z siedzibą we W. pozwolenia na budowę zespołu budynków wielorodzinnych z garażami podziemnymi wraz z zagospodarowaniem terenu, z wyłączeniem przyłączy, przy ul. S. we W. (działka nr [...], AM-7, obręb K.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisaną na wstępie decyzję wnieśli: D. A., A. N., R. Ż., P. A., F. A., A. K. i K. A., którzy zażądali uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Następnie WSA we Wrocławiu wydał postanowienie z dnia 14 lutego 2013 r. w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, które to postanowienie sąd uchylił w trybie art. 195 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drodze postanowienia z dnia 4 marca 2013 r. Na to ostatnie postanowienie zażalenie w dniu 19 marca 2013 r. (uzupełnienie braków formalnych: 4 kwietnia 2013 r.) wniosła strona skarżąca. Następnie pismem procesowym z dnia 9 kwietnia 2013 r. (data złożenia w sądzie) pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że skarżący cofają skargę na opisaną na wstępie decyzję i wnoszą o umorzenie postępowania oraz zwrot wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł i od zażalenia w kwocie 100 zł. W piśmie podniesiono, że strona skarżąca doszła do pozasądowego porozumienia z inwestorem (uczestnikiem postępowania, tj. A. SA). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.)., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę i czynność ta wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie skarga została skutecznie cofnięta, albowiem w zaskarżoną decyzję kwestionowały strony postępowania administracyjnego, których nieruchomość graniczy z terenem inwestycji, a skoro strony sporu doszły do porozumienia, to oznacza, iż inwestycja przestała budzić opór strony skarżącej, czego wyrazem jest decyzja o cofnięciu skargi do sądu administracyjnego. Zdaniem sądu strona skarżąca ma prawo rozporządzać swoimi prawami i obowiązkami. Skoro zatem zdecydowała o cofnięciu skargi, to należy przyjąć, że w jej ocenie zaskarżona decyzja nie musi podlegać kontroli sądowoadministracyjnej. W tym kontekście trudno więc mówić, aby czynność cofnięcia skargi dokonana przez skarżących mogła prowadzić do obejścia prawa, czy też utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Należy zatem powiedzieć, że skoro skarżący skutecznie cofnęli skargę, to sąd będąc związany tą czynnością procesową strony, miał podstawę, aby umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne w rozpoznawanej sprawie. Umorzenie postępowania polega na jego przerwaniu, uchyleniu wszystkich dokonanych w nim czynności oraz orzeczeniu o dalszym jego nieprowadzeniu (W. Chróścielewski, glosa do wyroku NSA z dnia 23 listopada 1995 r., SA/Kr 95/95, Palestra 1997, nr 3-4, s. 256). W tym stanie rzeczy oczywiście bezprzedmiotowe było nadawanie dalszego biegu zażaleniu strony skarżącej na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 4 marca 2013 r. wydane w toku niniejszego postępowania. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie w pkt II sentencji postanowienia wynika z konieczności zastosowania art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który nakazuje zwrot uiszczonego wpisu sądowego od pisma (tu: skargi, zażalenia) w sytuacji, gdy pismo zostało cofnięte.