II SA/Wr 331/11

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. D.o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody D. z dnia ... w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę pomostu wejściowego do lokalu mieszkalnego, odbudowę budynku gospodarczego oraz wykonanie lukarny w dachu postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł, skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego wskazując w uzasadnieniu, że gospodarstwo domowe prowadzi z mężem i dwójką pełnoletnich synów, utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 902 zł, a jej wydatki kształtują się następująco: opłata za energię elektryczną – 80 zł; za gaz- 70 zł; za wodę – 60 zł; za wywóz śmieci- 20 zł; za telefon- 30 zł; za użytkowanie wieczyste- 50 zł; rata kredytu- 215 zł; koszt lekarstw (pozostaje pod kontrola Poradni Onkologicznej we W.). Wśród posiadanych składników majątkowych wymieniła: udział (1/2) w prawie własności domu 112 m2 i działki o pow. 521 m2 oraz mieszkanie o pow. 70 m2. Wezwanie Sądu o sprecyzowanie i udokumentowanie przez skarżącą swojej sytuacji finansowej i majątkowej (doręczone skarżącej w dniu 24 czerwca 2011 r.) zostało pozostawione bez odpowiedzi. Skarżąca w piśmie z dnia 30 czerwca 2011 r. oświadczyła, że cofa złożoną do Sądu skargę. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2011 r. tut. Sąd umorzył postępowanie w sprawie. Na wstępie wskazać należy, iż pomimo tego, że skarżąca cofnęła swoją skargę i postępowanie główne zainicjowane tą skargą zostało umorzone, to w aktach sprawy wciąż pozostał nierozpoznany wniosek o przyznanie prawa pomocy, stąd konieczność wydania niniejszego postanowienia. Prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). W ocenie Sądu wnioskodawczyni nie dopełniła ww. obowiązku. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być sporządzony w sposób rzetelny, powinny znaleźć się w nim wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy i okoliczności te -na żądanie Sądu- winny być należycie udokumentowane (art. 255 u.p.s.a.). W niniejszej sprawie wnioskodawczyni, pomimo wezwania, nie wyjaśniła i nie udokumentowała wielu istotnych okoliczności, które mogą kształtować jej sytuację finansową, np. nie przedłożyła dokumentu potwierdzającego wysokość dochodu (choćby dorywczego) uzyskiwanego przez siebie i inne osoby prowadzące z nią gospodarstwo domowe (np. męża, synów); nie złożyła zaświadczenia potwierdzającego rejestrację w Urzędzie Pracy jako osoby bezrobotnej; nie wyjaśniła czy korzysta ze wsparcia finansowego osób trzecich lub z Pomocy Społecznej; nie przedłożyła wyciągów z posiadanych rachunków; nie określiła wartości posiadanych przez siebie nieruchomości i ruchomości; nadto- nie udokumentowała wysokości swoich niezbędnych miesięcznych wydatków; nie wyjaśniła także czy wskazane we wniosku nieruchomości (dom, mieszkanie) to odrębne nieruchomości, a jeśli tak – to czy skarżąca czerpie korzyści z ww. nieruchomości. Przyznanie prawa pomocy to w istocie "kredytowanie" kosztów postępowania z budżetu Państwa (czyli jest to dodatkowe obciążenie innych obywateli) i dlatego winno być udzielane wyjątkowo. W przypadku ubogiego społeczeństwa, jakim jest społeczeństwo polskie, prawo pomocy powinno być udzielane przede wszystkim osobom bez źródeł stałego dochodu i bez majątku oraz pozbawionych (obiektywnie) możliwości uzyskania środków na ten cel z jakichkolwiek źródeł. Koszty postępowania należy traktować jako wydatki bieżące w budżecie domowym, które powinny być zaspokajane na równi z innymi podstawowymi wydatkami. Do oceny możliwości uiszczenia przez skarżącą kosztów postępowania nie jest istotne źródło, z którego czerpie ona środki na koszty swego utrzymania (może to być m.in. wsparcie finansowe najbliższej rodziny czy pożyczka od osób trzecich). Dodać należy, iż nie bez znaczenia dla oceny niniejszego wniosku ma również fakt, że postępowanie w sprawie zostało umorzone wskutek cofnięcia skargi. Kwestia przyznania skarżącej prawa pomocy stała się bowiem z tej przyczyny w pewnym zakresie bezprzedmiotowa. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.