II SA/Wr 338/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 1 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. O. i J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 28 lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu postanawia przywrócić termin do uiszczenia wpisu. Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę wniesioną przez B. O. i J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 28 lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu, z uwagi na nieuiszczenie wpisu w terminie. Powyższe postanowienie doręczono skarżącym w dniu 29 sierpnia 2008 r. W dniu 4 września 2008 r. skarżący uiścili opłatę sądową w kwocie 132 zł, a w dniu 5 września 2008 r. złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wniosku skarżący podali, że nie uiścili wpisu w terminie, gdyż nie posiadali środków na jego uiszczenie. Podnieśli, że są w trudnej sytuacji finansowej, utrzymują się z renty i mają na utrzymaniu uczącą się córkę. J. O. jest osobą całkowicie niezdolną do samodzielnej egzystencji i w każdej, nawet najprostszej sytuacji dnia codziennego, wymaga pomocy. Będąca na jego utrzymaniu żona B. O. również jest niepełnosprawna i porusza się na wózku inwalidzkim. Skarżący oświadczyli, że gdy otrzymali wezwanie do uiszczenia wpisu, przebywali bez opieki, ponieważ opiekun był na zwolnieniu, a córka przebywała poza domem i – jako osoby niepełnosprawne, niezdolne do samodzielnego poruszania się – nie mieli fizycznej możliwości dokonania tej czynności. W dniu 29 sierpnia 2008 r. dowiedzieli się o odrzuceniu skargi i w tym też czasie ustąpiła przyczyna uniemożliwiająca wniesienie wpisu, gdyż wróciła córka oraz zajmujący się nimi opiekun, a pieniądze pożyczyli od rodziny. Skarżący oświadczyli, że nie zostali pouczeni o możliwości złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w piśmie z dnia 9 lipca 2008 r., a ich sytuacja uniemożliwiała wniesienie tej opłaty. Do wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu skarżący dołączyli wypis z treści orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z dnia 8 sierpnia 2001 r. nr [...], z którego wynika, że J. O. jest całkowicie i trwale niezdolny do pracy i samodzielnej egzystencji, a niezdolność ta powstała przed 16 rokiem życia i jest spowodowana stanem narządu ruchu oraz orzeczenie Komisji Lekarskiej do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia z dnia 9 stycznia 1975 r., z którego wynika, że B. W. z uwagi na wrodzone schorzenie ma znacznie upośledzoną sprawność ruchową, może wykonywać pracę jedynie w warunkach specjalnych i jest zaliczona do pierwszej grupy inwalidów z ogólnego stanu zdrowia, a inwalidztwo istnieje u niej od dzieciństwa i jest trwałe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (§ 5). W rozpatrywanej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że skarżący nie uiścili wpisu w ciągu 7 dni od daty otrzymania pisma zawierającego wezwanie do jego uiszczenia. Zauważyć przy tym wypada, że pismo to zawierało szereg pouczeń, w tym pouczenie o możliwości przyznania prawa pomocy (pkt 5-7 pouczenia). Mając na uwadze stan zdrowia skarżących określony w dołączonych do wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu dokumentach i podnoszone przez nich okoliczności uchybienia tego terminu, uznać należy, iż skarżący uprawdopodobnili, że uchybili terminowi nie z własnej winy, lecz z powodu inwalidztwa uniemożliwiającego im samodzielne uiszczenie opłaty sądowej i uzyskanie na ten cel odpowiednich środków finansowych. Na pewną nieporadność skarżących wskazuje ponadto fakt, że pomimo zawartego w przesłanym im piśmie pouczenia o możliwości przyznania prawa pomocy skarżący pouczenia tego nie zrozumieli i w czasie, gdy byli pozbawieni opieki innych osób nie potrafili samodzielnie podejmować czynności procesowych. Stwierdzić przy tym trzeba, iż przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 29 sierpnia 2008 r., kiedy to wróciła córka skarżących oraz zajmujący się nimi opiekun, a pieniądze pożyczyli od rodziny. Uiszczając zatem w dniu 4 września 2008 r. opłatę sądową i składając w dniu 5 września 2008 r. wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu skarżący dochowali wymogów określonych w art. 87 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 87 cytowanej wyżej ustawy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.