II SA/Wr 338/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 12 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "B." sp.j. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "B." sp.j. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej postanawia: oddalić wniosek. Zaskarżoną decyzją ustalono środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej na terenie gminy J.Ś., składającej się z 7 elektrowni wiatrowych o mocy 3,5 MW każda – zlokalizowanej na działkach nr 28, 478, 484, 501, 498 (obręb M.) oraz nr 500 i 214/1 (obręb W.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na powyższą decyzję strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę SKO w Wałbrzychu wniosło o odrzucenie skargi, gdyż jego zdaniem skarżąca spółka nie wykazała należycie interesu prawnego w postępowaniu, a więc nie powinna być uznawana za stronę postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej p.p.s.a.), sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12 – Orzeczenia.nsa.gov.pl). Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje jednak decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, gdyż nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym. Należy zauważyć, że na podstawie zaskarżonej decyzji inwestor nie może rozpocząć jakichkolwiek robót budowlanych. Sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu budowlanego – kontestowanego przez skarżących – nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej. Podkreślić trzeba, że wydanie zaskarżonej decyzji nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Decyzja ta nie wywołuje skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Nadto wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uzasadniono w praktycznie żaden sposób w treści skargi, co oznacza, że odniesienie się do niego było możliwe tylko w powyższy sposób. Reasumując, Sąd nie znalazł podstaw, aby uwzględnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Niemniej ocena wniosku dokonana na obecnym etapie nie wiąże Sądu w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego samej skargi. Wszelkie zarzuty wobec zaskarżonej decyzji będą bowiem podlegały ocenie Sądu podczas merytorycznego rozpoznania skargi. Również wówczas możliwa będzie ocena argumentacji podniesionej w odpowiedzi na skargę. Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.