II SA/Wr 339/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędziowie: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński (spr.) Protokolant: Starszy asystent sędziego Katarzyna Grott po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 lipca 2024 r. sprawy ze skargi C[...] sp. z o.o. z/s we W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 12 stycznia 2022 r. Nr GK-ONG.7220.57.2020.OŁ w przedmiocie odmowy przyjęcia do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego materiałów sporządzonych w ramach prac geodezyjnych oddala skargę w całości. Starosta Głogowski decyzją z 18.11.2020 r. (nr BG.6641.12.2019) odmówił przyjęcia do PZGiK zbiorów danych i materiałów sporządzonych przez C. sp. z o.o. – powoływaną dalej jako: "spółka" lub "wykonawca", w ramach pracy geodezyjnej zgłoszonej i zarejestrowanej pod nr [...], przekazanych Staroście wraz z zawiadomieniem o wykonaniu zgłoszonych prac geodezyjnych z 09.09.2019 r. Po dokonaniu ponownej weryfikacji przekazanych wyników zgłoszonych prac geodezyjnych i sporządzeniu w dniu 19.02.2021 r. protokołu zawierającego opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości, Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z 16.04.2021 r. (nr GK-ONG.7220.57.2020.OŁ), utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z 18.11.2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 07.09.2021 r. (sygn. akt II SA/Wr 306/21) uchylił zaskarżoną przez spółkę decyzję organu II instancji. W motywach wydanego wyroku Sąd zwrócił uwagę, że skoro organ odwoławczy dokonał ponownej weryfikacji przekazanych wyników zgłoszonych prac geodezyjnych i sporządził protokół zawierający opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości, to zgodnie z dyspozycją art. 12b ust. 6 ustawy z 17.05.1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U z 2020 r., poz. 276) - dalej: "u.p.g.k.", obowiązany był zwrócić wykonawcy prac geodezyjnych przekazane przez niego zbiory danych lub inne materiały wraz ze sporządzonym protokołem z weryfikacji. Sąd stwierdził, że przekazanie wykonawcy uwierzytelnionych kopii dokumentów ze zbioru danych i materiałów sporządzonych w ramach pracy geodezyjnej oraz uwierzytelnionej kopii z protokołu z 19.02.2021 r. nie stanowi wykonania procedury określonej w art. 12b ust. 6-8 u.p.g.k. Rozpoznając sprawę ponownie, DWINGiK sporządził w dniu 03.12.2021 r. nowy protokół weryfikacji zbiorów danych i zwrócił wykonawcy prac geodezyjnych przekazane przez niego zbiory danych wraz z tym protokołem oraz informacją o możliwości ustosunkowania się na piśmie w terminie 14 dni od dnia otrzymania dokumentów do wyników weryfikacji. Protokół ten doręczono wykonawcy w dniu 09.12.2021 r. Wobec stwierdzonych nieprawidłowości zawartych w protokole z 03.12.2021 r. oraz braku stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych do stwierdzonych naruszeń powodujących brak możliwości przyjęcia do PZGiK dokumentacji powstałej w ramach pracy geodezyjnej, DWINGiK decyzją z 12.01.2022 r. (nr GK-ONG.7220.57.2020.OŁ) utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z 18.11.2020 r. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem spółka złożyła skargę do WSA we Wrocławiu wnosząc o jego uchylenie. Spółka zarzuciła DWINGiK naruszenie przepisów postępowania, z których każde mogło mieć wpływ na wynik sprawy, czyli: - art. 15 k.p.a. poprzez ograniczenie uprawnień wynikających z zasady dwuinstancyjności postępowania; - art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez orzeczenie na niekorzyść na podstawie ustaleń wynikających ponad ustalenia organu I instancji; - art. 138 § 2 k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie co do istoty sprawy (w przedmiocie przyjęcia materiałów do zasobu geodezyjnego i kartograficznego) wyłącznie na podstawie ustaleń wykraczających ponad ustalenia zawarte w decyzji organu I instancji; W uzasadnieniu skargi jej autor powołał się na różnice w treści protokołu weryfikacji sporządzonego przez Starostę i przez DWINGiK. Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne wskazał, że tak wielkie różnice w protokole powinny decydować o uchyleniu decyzji pierwszoinstancyjnej i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania, bowiem w istocie działanie organu II instancji, który jako pierwszy de facto w sprawie określił i sprecyzował występujące nieprawidłowości, powoduje naruszenie zasady dwuinstancyjności, to znaczy pozbawia stronę postępowania możliwości weryfikacji pierwszego merytorycznego stanowiska organu w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyrokiem z 19.02.2021 r. (sygn. akt II SA/Wr 147/22) WSA we Wrocławiu uchylił zaskarżoną decyzję DWINGiK. Skład orzekający zwrócił uwagę na treść wcześniej zapadłego wyroku tut. Sądu o sygn. akt II SA/Wr 306/21, w którym nakazano doręczyć wykonawcy protokół weryfikacji, tymczasem organ sporządził kolejny protokół. Jednocześnie Sąd zauważył, protokół weryfikacji z 19.02.2021 r. i kolejny protokół, sporządzony po wydaniu wyroku o sygn. akt II SA/Wr 306/21, różnią się między sobą wyłącznie szatą graficzną, natomiast zachodzą rażące różnice w treści protokołu weryfikacji sporządzonym przez Starostę i przez organ odwoławczy, co powinno skutkować uchyleniem decyzji organu I instancji. Tylko takie działanie ze strony organu odwoławczego, zdaniem Sądu, prowadzić będzie do zapewnienia stronie skarżącej możliwość dwukrotnego zbadania złożonego zbioru danych (zasada dwukrotnej weryfikacji). Wskazany wyrok został zaskarżony przez DWINGiK do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z 08.03.2024 r., sygn. akt I OSK 2174/22 uchylił wyrok z 19.02.2021 r. i przekazał sprawę tut. Sądowi do ponownego rozpoznania. Biorąc pod uwagę treść wyroku WSA we Wrocławiu z 07.09.2021 r. oraz uznając za trafny zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art. 153 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 15 i art. 138 § 2 k.p.a. w powiązaniu z art. 12b ust. 8 u.p.g.k., NSA zwrócił uwagę, że w wyroku z 07.09.2021 r., uchylając jedynie decyzje organu II instancji, tut. Sąd nakazała organowi zwrócić wykonawcy zbiór prac wraz z protokołem weryfikacji zbiorów danych sporządzonych w postępowaniu odwoławczym. Zdaniem NSA, z treści powołanego wyroku nie można w żaden sposób wywieść, aby Sąd wojewódzki przyjął, że zapewnienie wykonawcy prac możliwość weryfikacji dwukrotnego zbadania złożonego zbioru danych (zasada dwukrotnej weryfikacji), będzie zachowane tylko wówczas, gdy organ odwoławczy, po wyczerpaniu procedury określonej w art. 12b ust. 6 i 7 u.p.g.k., w sytuacji zaistnienia konieczność wskazania dodatkowych nieprawidłowości w złożonych przez spółkę pracach, uchyli decyzję organu I instancji i przekaże mu sprawę do ponownego rozpoznania. Wobec tego NSA stwierdził, że w ponownym postępowaniu, rzeczą tut. Sądu będzie odnieść się do istoty problemu, tj. oceny zasadności odmowy przyjęcia operatu geodezyjnego do zasobu w odniesieniu do przepisów prawa, w szczególności do stwierdzonych przez organ odwoławczy nieprawidłowości. Sąd powinien także odnieść się do zarzutów skargi, mając na uwadze związanie wynikające z art. 153 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Jak wynika z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935) - dalej jako "p.p.s.a.", naruszenie prawa materialnego i przepisów prawa procesowego (niebędące przesłanką wznowienia postępowania administracyjnego) stanowi podstawę uchylenia decyzji tylko w przypadku, jeżeli miało lub mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wymagane jest zatem istnienie takiego związku pomiędzy naruszeniem prawa a treścią rozstrzygnięcia, który uzasadnia przypuszczenie, że konkretne uchybienie z wysokim stopniem prawdopodobieństwa wpłynęło na treść rozstrzygnięcia. W okolicznościach konkretnej sprawy Sąd nie dopatrzył się tego rodzaju uchybień. Stosownie do art. 12b ust. 1 u.p.g.k., organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego przekazane zostały wyniki zgłoszonych prac geodezyjnych, weryfikuje je pod względem: 1) zgodności z obowiązującymi przepisami prawa z zakresu geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi: a) wykonywania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a, oraz opracowywania wyników tych pomiarów, b) kompletności przekazywanych wyników; 2) spójności przekazywanych zbiorów danych, o których mowa w art. 12a ust. 1 pkt 1, z prowadzonymi przez ten organ bazami danych. Jak wynika z art. 12b ust. 3, 6, 7 i 8 u.p.g.k., wyniki weryfikacji utrwala się w protokole. Wynik weryfikacji może być pozytywny albo negatywny (ust. 3). W przypadku negatywnego wyniku weryfikacji organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej zwraca wykonawcy prac geodezyjnych przekazane przez niego wyniki zgłoszonych prac wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości (ust. 6). W przypadku negatywnego wyniku weryfikacji wykonawca prac geodezyjnych ma prawo, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu, ustosunkować się na piśmie do wyników weryfikacji (ust. 7). Jeżeli organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej nie uwzględni stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych, wydaje decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wyników zgłoszonych prac geodezyjnych (ust. 8). W okolicznościach kontrolowanej sprawy DWINGiK uprawniony był do przeprowadzenia na etapie odwoławczym własnej oceny przedłożonej przez wykonawcę dokumentacji i ewentualnego sformułowania zastrzeżeń uzasadniających negatywny wynik weryfikacji. Organ odwoławczy w postępowaniu w sprawie z art. 12b ust. 8 u.p.g.k. nie ogranicza się bowiem wyłącznie do kontroli prawidłowości stanowiska zajętego przez organ I instancji, ale przeprowadza własną ocenę wyników zgłoszonych prac geodezyjnych. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości niedostrzeżonych przez organ I instancji, organ odwoławczy musi jednak zachować wymagania procesowe określone w art. 12b ust. 6 i 7 u.p.g.k., a więc zwrócić wykonawcy prac geodezyjnych wyniki zgłoszonych prac wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości celem zajęcia przez niego stanowiska. Teza ta została jednoznacznie potwierdzona w wydanych w niniejszej sprawie wyrokach tutejszego Sądu oraz w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego i ma charakter wiążący na zasadzie art. 153 i art. 190 p.p.s.a. DWINGiK uwzględnił wyżej określone wymagania procesowe. Sporządził protokół weryfikacji z wynikiem negatywnym, doręczając go stronie skarżącej wraz materiałami operatu technicznego (akta administracyjne, k. 347-345, k. 348, k. 349). Tym samym organ odwoławczy zastosował się do oceny prawnej i wskazań wyrażonych w wyroku z 07.09.2021 r., sygn. akt II SA/Wr 306/21. Istotą tego wyroku było umożliwienie wykonawcy zapoznania się z wynikami weryfikacji i zwrócenie mu wymaganych dokumentów. Z kolei związanie sądu administracyjnego oceną prawną, o jakiej mowa w art. 190 p.p.s.a. oznacza, że na obecnym etapie ocena legalności zaskarżonej decyzji zależała od zasadności odmowy przyjęcia operatu do PZGiK, a więc zasadności stwierdzonych przez DWINGiK nieprawidłowości. Sąd zgadza się ze stwierdzonymi przez DWINGiK nieprawidłowościami opisanymi w protokole weryfikacji z 03.12.2021 r. Organ trafnie stwierdził, że naruszenia przepisów prawa przez wykonawcę polegały w szczególności na braku wykonania pomiaru kontrolnego na co najmniej dwóch punktach poziomej osnowy geodezyjnej, zlokalizowanych w odległości nie większej niż 5 km od punktów będących przedmiotem pomiaru, przed rozpoczęciem lub w trakcie sesji pomiarowej techniką kinematyczną RTN, co stanowi naruszenie § 12 ust. 1 w związku z § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 09.11.2011r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. Nr 263, poz. 1572) – dalej: rozp.ST. Opracowanie wyników geodezyjnych pomiarów wysokościowych w nieobowiązującym układzie wysokościowym "Kronsztadt 60", co stanowi naruszenie § 63 ust. 1 pkt 1 w związku z § 12 ust. 2 rozp.ST oraz § 3 i § 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 15.10.2012 r. w sprawie państwowego systemu odniesień przestrzennych (Dz.U. z 2012 r., poz. 1247). Wykonanie pomiaru wysokościowego elementów szczegółów terenowych w nieobowiązującym układzie wysokościowym "Kronsztadt 60", co stanowi naruszenie § 63 ust. 1 pkt 1 w związku z § 35 ust. 2 pkt 1b i § 36 ust. 1 pkt 2 rozp.ST. oraz § 3 i § 7 rozporządzenia w sprawie państwowego systemu odniesień przestrzennych. Niespójność pomiędzy opracowanymi wynikami geodezyjnych pomiarów wysokościowych, tj. przetworzonymi danymi obserwacyjnymi uzyskanymi w wyniku pomiarów i utworzonymi na ich podstawie zbiorami danych roboczej bazy danych obiektów przestrzennych a wynikami szczegółów terenowych objętych pomiarem, będących treścią szkicu polowego nr [...], [...], [...], co świadczy o naruszeniu § 71 ust. 5 pkt 1 w związku z § 63 ust. 1 oraz § 36 ust. 1 pkt 2 rozp.ST. Brak weryfikacji pomiaru wysokościowego elementów szczegółów terenowych, w szczególności urządzeń kanalizacyjnych - kratek ściekowych, poprzez dwukrotny pomiar wysokości wybranych punktów, co narusza § 36 ust. 3 w związku z § 36 ust. 1 pkt 2 oraz § 63 ust. 1 rozp.ST. Brak wykonania pomiaru naziemnych szczegółów terenowych (w zakresie przekrojów poprzecznych ulic), w postaci ciągów niwelacyjnych w nawiązaniu do co najmniej dwóch punktów wysokościowej osnowy geodezyjnej, prowadząc do naruszenia § 35 ust. 2 pkt law związku z § 36 ust. 1 pkt 1, oraz § 23 i § 10 rozp.ST. Brak w sprawozdaniu technicznym, opisu przebiegu i rezultatów wykonywanych prac geodezyjnych, zawierających w szczególności zastosowane technologie i metody pomiarowe, co doprowadziło do naruszenia § 71 ust. 7 pkt 6b w związku z § 63 ust. 1 pkt 1 rozp.ST. Brak porównania na mapie wywiadu treści materiałów PZGiK ze stanem faktycznym w zakresie objętym opracowaniem w części obiektów (chodnik, skarpa nieumocniona) położonych na działce ewidencyjnej nr [...] w obrębie H., co prowadzi do naruszenia § 7 ust. 2 rozp.ST. w związku z § 4 ust. 1 zdanie 1 i § 5 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 21.02.1995 r. w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie (Dz. U. 1995 r. nr 25, poz. 133). Brak spójności pomiędzy "mapą wywiadu terenowego" z 03.09.2019 r. a sporządzoną "mapą do celów projektowych", prowadząc do naruszenia § 7 ust. 2 rozp.ST. w związku z § 4 ust. 1 zdanie 1 i § 5 rozporządzenia w sprawie rodzaju i zakresu opracowań geodezyjno-kartograficznych oraz czynności geodezyjnych obowiązujących w budownictwie. Brak prezentacji oznaczenia osnowy pomiarowej na szkicach polowych nr [...], [...], [...],[...], [...], co narusza § 71 ust. 5 pkt 1 rozp.ST. Brak obiektów stanowiących treść mapy zasadniczej w postaci znaku kartograficznego, na "mapie do celów projektowych", prowadząc do naruszenia § 78 pkt 1 i § 80 ust. 1 rozp.ST w związku z § 12 pkt 2 i 6 oraz załącznikiem nr 7 (Standardy techniczne tworzenia mapy zasadniczej) Rozdział 4 (Wykaz znaków kartograficznych dla obiektów stanowiących treść mapy zasadniczej,) rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z 02.11.2015 r. w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej (Dz. U. 2015 r., poz. 2028). Skarżąca spółka nie odniosła się do stwierdzonych naruszeń, zarówno na etapie postępowania odwoławczego, jak również sądowego. W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę stwierdzone w protokole weryfikacji z 03.12.2021 r. uchybienia i nieprawidłowości, DWINGiK miał podstawy do utrzymania w mocy decyzji organu I instancji, odmawiającej przyjęcia do PZGiK materiałów sporządzonych w ramach pracy geodezyjnej nr [...]. Zasadność zastrzeżeń wyrażonych w protokole weryfikacji z 03.12.2021 r. oraz brak stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych do stwierdzonych naruszeń skutkowała koniecznością odmowy przyjęcia pracy geodezyjnej do PZGiK. Powstałe w niniejszej sprawie zagadnienie sporne dotyczy sytuacji gdy organ II instancyjny rozpoznając odwołanie od decyzji o odmowie przyjęcia prac geodezyjnych do zasobu stwierdzi, istnienie nowych nieprawidłowości, które nie były objęte protokołem weryfikacji. Taka sytuacja może mieć miejsce zarówno w przypadku gdy wskazane dotychczas nieprawidłowości objęte protokołem weryfikacji okazały niezasadne, jak również w przypadku gdy dotychczasowe nieprawidłowości objęte protokołem weryfikacji okazały się zasadne, a nadto organ II instancji dostrzegł nowe wady nie objęte protokołem. Nie można w okolicznościach tej konkretnej sprawy podzielić argumentacji strony skarżącej, wskazującej na konieczność wydania przez DWINGiK decyzji odwoławczej typu kasacyjnego z art. 138 § 2 k.p.a. Kwestia ta wiąże się zarazem z zarzutem naruszenia zasady dwuinstancyjności, który również nie może zostać uznany za uzasadniony. Skład orzekający w niniejszej sprawie podkreśla raz jeszcze, że zaskarżona decyzja odwoławcza wydana została w wykonaniu wskazań zawartych w prawomocnym wyroku tutejszego Sądu. Wyrokiem z 07.09.2021 r. uchylona została wyłącznie decyzja odwoławcza, pomimo że formułowała ona już wówczas zastrzeżenia odmienne od stwierdzonych przez organ I instancji. To zaś oznacza, że tut. Sąd rozpoznając poprzednią skargę nie stwierdził konieczności bezwzględnego cofnięcia sprawy do postępowania pierwszoinstancyjnego. Innymi słowy, Sąd uznał istnienie podstaw do zakończenia sprawy na etapie odwoławczym decyzją typu merytorycznego. Taka też decyzja została w ostateczności wydana przez DWINGiK. Na obecnym etapie Sąd nie znalazł więc skutecznych podstaw do kwestionowania prawidłowości decyzji z powodu naruszenia zasady dwuinstancyjności czy też naruszenia art. 138 § 2 k.p.a. Ponadto należy zgodzić się z organem odwoławczym, że przedmiotem weryfikacji jest ocena wyników pracy geodezyjnej zawartych w operacie technicznym oraz możliwość przyjęcia ich do PZGiK. Rozstrzygnięcie w formie decyzji administracyjnej, jakie może zapaść w tej sprawie, przyjmuje formę negatywną, to jest odmowy przyjęcia wyników prac geodezyjnych do zasobu. W takich okolicznościach materialnoprawnych sprawy skarżący błędnie utożsamia "rozstrzygnięcie" decyzji z jej "uzasadnieniem". Odmienna ocena wyników tej samej pracy geodezyjnej nie oznacza jeszcze braku tożsamości sprawy administracyjnej, rozumianej jako (nie)przyjęcie do zasobu wyników pracy geodezyjnej, zawartym w operacie technicznym. Nie ma wobec tego podstaw prawnych do tego, aby organ odwoławczy, oceniając inaczej operat techniczny (choć nadal jest on wadliwy), uchylał co do zasady decyzję organu I instancji, aby wykonawca, na powtórnym etapie w I instancji, ponownie zapoznawał się z zarzutami organu II instancji (tak też NSA w wyroku z 11.02.2022 r., sygn. akt I OSK 883/21). Z kolei powołany w skardze wyrok tut. Sądu z 24.05.2021 r., sygn. akt II SA/Wr 109/21, został wyeliminowany z obrotu prawnego przez NSA wyrokiem z 12.05.2022 r., sygn. akt I OSK 1815/21. W realiach rozpatrywanej sprawy nie zasługiwał również na uwzględnienie zarzut skargi oparty na tezie wyrażonej przez NSA w wyroku z 18.08.1993 r., sygn. akt I SA 878/93. DWINGiK, który wydał zaskarżoną obecnie decyzję, nie orzekł na niekorzyść strony odwołującej, w tym sensie, że nie pogorszył jej sytuacji prawnej w stosunku do tej, która wynikała z decyzji organu I instancji. Zgodnie z materialnoprawnymi podstawami wydania decyzji o odmowie przyjęcia do PZGiK wyników zgłoszonych prac geodezyjnych, przedmiotem postępowania były zgłoszone prace geodezyjne, nie zaś protokół z takiej weryfikacji. Protokół z weryfikacji stanowił jedynie element tego postępowania. Organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej decyzją wydawaną na podstawie art. 12b ust. 8 u.p.g.k., nie rozstrzyga w przedmiocie takiego protokołu (o jego zatwierdzeniu). W wyniku nowelizacji Prawa geodezyjnego i kartograficznego protokół z weryfikacji stracił bowiem przedmiot samodzielnego bytu prawnego. Przedmiotem decyzji wydanej na podstawie art. 12b ust. 8 u.p.g.k. jest wynik zgłoszonych prac geodezyjnych (litteram: rozstrzygnięcie o odmowie przyjęcia do PZGiK wyników zgłoszonych prac geodezyjnych). Celem postępowania odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej w jej całokształcie. Organ odwoławczy powinien zatem przeprowadzić własną i kompleksową ocenę elementów faktycznych i prawnych sprawy. Tym samym organ II instancji miał obowiązek ponownie rozpatrzeć sprawę o odmowie przyjęcia wyników pracy geodezyjnej do zasobu, a nie skontrolować poprawność protokołu weryfikacyjnego organu I instancji. Kontrola ta miała tu drugorzędne znaczenie z punktu widzenia istoty sprawy. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł na zasadzie art. 151 p.p.s.a.