II SA/Wr 341/18

PostanowienieWSA we Wrocławiu2019-07-09

Skład orzekający: Alicja Palus, Halina Filipowicz - Kremis, Anna Siedlecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wyłączenia referendarza sądowego od orzekania w sprawie o wznowienie postępowania, ze względu na sposób prowadzenia przez niego postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy?
Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie referendarza sądowego od orzekania nie może zostać uwzględniony, jeśli strona nie uprawdopodobni istnienia konkretnych okoliczności wskazanych w przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 18, 19 PPSA), które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. Samo kwestionowanie sposobu prowadzenia przez referendarza czynności procesowych, w tym wezwań do uzupełnienia informacji, nie stanowi podstawy do wyłączenia, zwłaszcza gdy referendarz zaprzecza istnieniu przesłanek wyłączenia, a sąd nie stwierdza ich obecności.
Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła wniosek o wyłączenie starszego referendarza sądowego od orzekania w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania. Jako przyczynę wnioskodawca podał sposób, w jaki referendarz prowadził postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy, w tym sposób formułowania wezwań. Referendarz sądowy złożył wyjaśnienie, w którym oświadczył, że nie zachodzą wobec niego żadne okoliczności uzasadniające jego wyłączenie. Sąd ocenił wniosek strony.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wyłączenie starszego referendarza sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus (spr.) Sędzia NSA Halina Filipowicz - Kremis Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 9 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o wyłączenie starszego referendarza sądowego M. K. od orzekania w sprawie ze skargi M. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 116/16 postanawia: oddalić wniosek. W dniu 21 czerwca 2019 r. do akt sądowych wpłynęło pismo M. S., w którym stwierdza, że od rozpoznania niniejszej sprawy winien być wyłączony starszy referendarz sądowy M.K.. Na uzasadnienie wniosku podał, że referendarz wezwał skarżącego do uzupełnienia informacji już podanych w formularzu stanowiącym wniosek o przyznanie prawa pomocy. W treści pisma skarżący polemizuje z używanymi przez referendarza sądowego w wezwaniach sformułowaniami. Następnie do akt sprawy wpłynęło pisemne wyjaśnienie starszego referendarza sądowego M.K. z dnia 3 lipca 2019 r., w którym oświadczył on, że nie zachodzą wobec niego żadne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 20 § 1 i § 2 w zw. z art. 24 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniosek o wyłączenie referendarza sądowego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Przyczyny te wskazane są w art. art. 18 § 1 w zw. z art. 24 § 1 p.p.s.a., w myśl którego referendarz sądowy jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 u.p.p.s.a., sąd wyłącza referendarza na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie (art. 19 u.p.p.s.a.). Wniosek strony o wyłączenie referendarza wymaga zgłoszenia go na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, wraz z uprawdopodobnieniem przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 u.p.p.s.a.). Oceniając wniosek złożony w niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że dotyczy on tego, jak strona skarżąca interpretuje swoje działania w licznych postępowaniach sądowych, gdyż wskazano, że skarżący działa w interesie publicznym. Jednak argumentacja ta w żaden sposób nie odnosi się do którejkolwiek z wymienionych w art. 18 lub art. 19 p.p.s.a. okoliczności, które mogłyby warunkować wyłączenie referendarza sądowego. Zdaniem Sądu treści zawarte we wniosku są więc bez znaczenia dla oceny przesłanek ustawowych ewentualnego wyłączenia referendarza sądowego od orzekania. Zauważyć należy, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia podstaw wyłączenia referendarza, przez wskazanie konkretnych faktów (dowodów), które mogłyby wywołać wątpliwości, co do jego bezstronności. Wykonywanie przez referendarza czynności koniecznych do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie może być uznane za tego rodzaju okoliczność. Istotne również jest to, że starszy referendarz sądowy Michał Kazek oświadczył, że nie zachodzą żadne z przesłanek opisanych w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. i zdaniem Sądu oświadczeniu temu nie można odmówić wiarygodności w świetle argumentacji przedstawionej we wniosku. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wskazał zatem konkretnych okoliczności określonych w art. 19 § 1 w zw. z art. 24 § p.p.s.a. oraz w art. 19 § 1 w zw. z art. 24 § 1 p.p.s.a. Jak stanowi przepis art. 22 § 1 i § 2 w zw. z art. 24 § 1 u.p.p.s.a., o wyłączeniu referendarza sądowego rozstrzyga sąd administracyjny, przed którym sprawa się toczy w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez referendarza sądowego, którego wniosek dotyczy. Mając na uwadze, że referendarz sądowy M.K. złożył wymagane wyżej wyjaśnienie, jak również, że nie stwierdzono istnienia okoliczności pozwalających na uwzględnienie żądania skarżących, wniosek podlega oddaleniu. W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 22 § 1 i § 2 w zw. z art. 24 § 1 oraz art. 151 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło