II SA/Wr 344/05

WyrokWSA we Wrocławiu2009-03-25

Skład orzekający: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski, Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz, Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze, przekazując pismo dotyczące samowoli budowlanej do właściwego organu nadzoru budowlanego, dopuściło się bezczynności?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, który jest niewłaściwy do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, ma obowiązek niezwłocznego przekazania pisma strony do właściwego organu. Przekazanie sprawy w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie, nie stanowi bezczynności, lecz prawidłowe działanie zgodne z art. 65 § 1 k.p.a. i art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego.
Stan faktyczny
Skarżąca D. W. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej przekazania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) jej pisma (zatytułowanego zażaleniem) do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) w T. Pismo dotyczyło demontażu "dzikiego przyłącza zimnej wody". SKO utrzymało w mocy swoje wcześniejsze postanowienie o przekazaniu sprawy do PINB, wskazując, że nie jest właściwe do rozpatrywania spraw dotyczących samowoli budowlanej. Skarżąca zarzuciła bezczynność SKO oraz innych organów, twierdząc, że SKO uchyliło się od merytorycznego załatwienia sprawy.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędziowie: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz /sprawozdawca/ Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Protokolant Kinga Kręc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 marca 2009 r. sprawy ze skargi D. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 11 kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości pisma skarżącej oddala skargę. Uzasadnienie: Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia 11 kwietnia 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., po rozpatrzeniu na posiedzeniu niejawnym wniosku D. W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej nieostatecznym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 14 lutego 2005 r. Nr [...], dotyczącym przekazania Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w T. pisma D. W., zatytułowanego jako zażalenie na wydane przez Urząd Miasta i Gminy w T. pismo z dnia 28 maja 2004 r. Nr [...], stanowiące odpowiedź na wezwanie D. W. do demontażu "dzikiego przyłącza zimnej wody", zrealizowanego na jej posesji, tj. na działce nr 96/1 w T. przy ul. N. D. - do załatwienia zgodnie z właściwością - postanowiło na postawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 144 k.p.a. w związku z art. 127 § 3 k.p.a. utrzymać w mocy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 14 lutego 2005 r. Nr [...]. W uzasadnieniu wskazano, że postanowieniem z dnia 14 lutego 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., na postawie art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, przekazało Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w T. jako organowi właściwemu pismo D. W., zatytułowane jako zażalenie, na wydane przez Urząd Miasta i Gminy w T. pismo z dnia 28 maja 2004 r. nr [...], stanowiące odpowiedź na wezwanie D. W. do demontażu "dzikiego przyłącza ziemnej wody", zrealizowanego na jej posesji tj. na działce nr 96/1 w T. przy ul. N. D. - do załatwienia zgodnie z właściwością. Z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie, sprawy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. wystąpiła D. W., zam. N. D. 6/6 gmina. T. Strona wniosła o zastosowanie art. 6, 7, 8, 9 k.p.a. i uchylenie postanowienia Kolegium oraz wyjaśnienie, kto przeprowadził dzikie przyłącza wody, jak i do kogo upływają pieniądze z legalizacji dzikich inwestycji. D. W. wskazała ponadto na nieprawidłowości jakie - jej zdaniem - występują w działalności organu, tj. Burmistrza Gminy T., skierowanej przeciwko skarżącej i jej rodzinie. W wyniku ponownej analizy całości sprawy oraz złożonego wniosku, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia 14 lutego 2005 r. W uzasadnieniu wskazano, że w zakres kompetencji orzeczniczych samorządowych kolegiów odwoławczych nie wchodzą sprawy dotyczące samowoli budowlanej. Stosownie do przepisu art. 83 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) - kompetencje orzecznicze w tym zakresie ustawodawca powierzył właściwemu miejscowo powiatowemu inspektorowi nadzoru budowlanego - w rozpatrywanej sprawie będzie to Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. Zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. zasadnie, kierując się dyspozycją art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, przekazało sprawę w/w organowi do ponownego rozpatrzenia, zgodnie z właściwością. Odnosząc się ponadto do postulatów zawartych we wniosku D. W., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. skazało, że również nie jest organem właściwym do prowadzenia postępowania wyjaśniającego w sprawie - jak sugeruje strona - ustalenia "kto przeprowadził dzikie przyłącza wody oraz do kogo wpływają pieniądze z legalizacji dzikich inwestycji i nanoszenia ich do map geodezyjnych i kartograficznych". Kwestionując postanowienie Kolegium z dnia 11 kwietnia 2005r. D. W. wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W złożonej skardze zarzuciła bezczynność Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L. Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w T., D. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego we W. oraz Urzędowi Miasta i Gminy w T. W ocenie skarżącej Kolegium naruszyło przepisy art. 22 i art. 35 Kodeks postępowania administracyjnego, bowiem uchyliło się od merytorycznego załatwienia sprawy. Na poparcie swoich twierdzeń D. W. powołała szereg orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., po przeprowadzeniu ponownej analizy całości akt sprawy, podtrzymuje w całości swoje stanowisko wyrażone w postanowieniu z dnia 11 kwietnia 2005 r. wraz z argumentacją zawartą w jego uzasadnieniu. Odnosząc się do zarzutów skargi Kolegium w odpowiedzi na skargę wnosząc o oddalenie skargi podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu dodatkowo wyjaśniając, iż organ nie może załatwiać sprawy co do istoty (w sposób merytoryczny) w sytuacji, kiedy ustawodawca nie powierzył mu kompetencji orzeczniczych w sprawie, których załatwienia oczekuje strona skarżąca. W takim przypadku, organ zobowiązany jest ustawowo (art. 65 §1 Kpa) do przekazania pisma (podania) do organu właściwego -celem rozpatrzenia sprawy zgodnie z właściwością. Takim organem, zgodnie z przepisem art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, w omawianej sprawie jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 §1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów, w tym przypadku postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, zarówno przepisami prawa materialnego jak i prawa procesowego. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W rozpoznawanej sprawie pojęcie "rozstrzygnięcia w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd związany jest granicami przedmiotowymi i podmiotowymi sprawy administracyjnej rozstrzygniętej przez organ administracji. W ocenie Sądu biorąc pod uwagę powyższy zakres kontroli, należy stwierdzić, że skarga jest niezasadna, a oba wydane w sprawie postanowienia odpowiadają prawu. Po wniesieniu przez osobę fizyczną żądania wszczęcia określonego postępowania administracyjnego, obowiązkiem organu administracji publicznej jest dokonanie oceny formalnej i procesowej wniesionego podania. Przez ocenę procesową, należy rozumieć stwierdzenie istnienia przesłanek koniecznych do wszczęcia postępowania (art.1 i art. 28 k.p.a.) oraz co miało kluczowe znaczenie w rozpatrywanej sprawie – ustalenie zdolności organu do prowadzenia postępowania w tej sprawie i wydania stosownej decyzji (art. 19 i art. 27 k.p.a.). Stosownie zaś do treści art. 65 § 1 organ administracji niewłaściwy w sprawie, ma obowiązek niezwłocznie przekazać wniosek strony właściwemu organowi. Skoro zatem w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., które postanowieniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 stycznia 2005r. wskutek wyłączenia wszystkich członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. zostało wyznaczone do załatwienia pisma D. W. z dnia 7 czerwca 2004 r. skierowanego do SKO za pośrednictwem Burmistrza Gminy T., zatytułowanego zażalenie-skarga, na wydane przez Urząd Miasta i Gminy w T. pismo z dnia 28 maja 2004r. nr [...], stanowiące odpowiedź na wezwanie D. W. do demontażu "dzikiego przyłącza ziemnej wody", zrealizowanego na jej posesji tj. na działce nr 96/1 w T. przy ul. N. D. – jednoznacznie ustaliło analizując treść tego pisma przy użyciu wszelkich metod wykładni, czego nie kwestionuje również skarżąca, że domagała się ona likwidacji samowolnie wybudowanego przyłącza zimnej wody, na działce nr 96/1 i 96/2, zbudowanego bez zgody właścicieli tych działek, to powinnością organu stosownie do treści omawianego art. 65 k.p.a. było podjęcie czynności przewidzianych w tym przepisie. Jednoznacznie bowiem wynika , że właściwym do spraw samowoli budowlanych, zgodnie z przepisem art.83 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane jest właściwy miejscowo powiatowy inspektor budowlanego, tutaj Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. Wbrew zarzutom skargi, należy podkreślić, że wspomniany art.65 k.p.a. reguluje formę przekazania sprawy do organu właściwego. Przekazanie sprawy następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie. Nadto stosownie do treści art. 123 § 2 postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Nie można, również dopatrzeć się uchybień procesowych dyskwalifikujących wydane w sprawie postanowienia także w zakresie sposobu ich uzasadnienia. Zarówno uzasadnienie postanowienia organu I instancji jak i uzasadnienie zaskarżonego postanowienia spełniają wymogi art.124 §1 i § 2 k.p.a. a ich wydanie zostało poprzedzone prawidłowym ustaleniem stanu faktycznego tej sprawy. Dlatego też mając powyższe rozważania na uwadze nie można uznać za usprawiedliwione także pozostałych zarzutów skargi, zgodnie z którymi skarżąca dowodzi bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego wobec nie wydania decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy. Bezczynnością w przedmiotowej sprawie byłaby bowiem sytuacja, w której organ, do którego wniesiono sprawę, bezsprzecznie niewłaściwy w tej sprawie, nie przekazałby jej niezwłocznie do właściwego organu w trybie art. 65 §1 k.p.a. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi. ----------------------- 4 1

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło