II SA/Wr 35/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku pełnomocnika skarżącego J. K. – radcy prawnego S. R. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 2 października 2007r. nr SKO 4133/19/07 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zezwalającej na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów oraz transportu postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu Pismem z dnia 22 grudnia 2007 r. wniesiono skargę na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia 2 października 2007 r. o nr SKO 4133/13/07. W skardze podano, iż skarżącym jest J. K.i, reprezentowany przez radcę prawnego W. K. oraz radcę prawnego S. R. z Kancelarii Radców Prawnych [A.]s.k. we W. Skarga została podpisana przez radcę prawnego S. R., powołującą się na "udzielone pełnomocnictwo – w aktach sprawy". W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 stycznia 2008 r., sekretariat Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał radcę prawnego S. R. do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków formalnych skargi poprzez złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz oświadczenia, czy w skardze podano błędnie numer zaskarżonego aktu – zamiast decyzji nr [...] podano [...]. Powyższe pismo wpłynęło do Kancelarii Radców Prawnych A. we W. (to jest na adres podany w skardze) w dniu 31 stycznia 2008 r. W dniu 18 lutego 2008 r. listem poleconym radca prawny S. R. przesłała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, do którego dołączyła opłacone pełnomocnictwo udzielone jej w dniu 15 października 2007 r. przez J. K. do działania w jego imieniu m.in. przed sądami administracyjnymi oraz zaświadczenie lekarskie z dnia 14 lutego 2008 r., wydane "dla przedszkola", dotyczące konieczności "sprawowania osobistej opieki w dn.31.01.-14.02.2008" nad M. R. We wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi radca prawny S. R. podała, iż uzupełnienie braków formalnych nie nastąpiło w ustawowo przewidzianym terminie z powodu choroby dziecka pełnomocnika skarżącego i konieczności sprawowania nad nim osobistej opieki w okresie od 31 stycznia 2008 r. do 14 lutego 2008 r. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że "dziecko ze względu na wrodzone wady (Rubinstein Taybi Syndrom) wymaga szczególnej opieki i sprawowania osobistej pieczy matki w czasie choroby, co całkowicie uniemożliwia w tym czasie udział w życiu zawodowym. Ponadto wezwanie do uzupełnienia braków wpłynęło w dniu, w którym pełnomocnik przebywał już na zwolnieniu z powodu opieki nad dzieckiem". Oświadczono, że "pełnomocnik skarżącego nie prowadzi stałej współpracy z Kancelarią A.. Z tego względu jest jedyną osobą mającą dostęp do akt sprawy oraz znającą niniejszą sprawę. Nikt z radców prawnych z Kancelarii A. nie był w stanie w zastępstwie wykonać zarządzenia Sądu". W omawianym wniosku zawarto ponad to oświadczenie, że "omyłkowo błędnie podano w skardze numer zaskarżonego aktu – zaskarżona została decyzja A[..] ". Postanowieniem z dnia 12 marca 2008r. odmówiono przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. K., reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego S. R.. W zażaleniu pełnomocnik skarżącego stwierdził, że po złożeniu skargi radca prawny S. R. przestała współpracować z Kancelarią Radców Prawnych A. zaś pismo wysłane na adres tej Kancelarii zostało zaadresowane do tego właśnie radcy i to w dniu, w którym już nie mogła go odebrać, bowiem z powodu choroby syna, podjęła już osobistą opiekę nad nim. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 czerwca 2008r. na podstawie art. 185 §1 w zw. z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując w uzasadnieniu, iż w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie Sąd I instancji błędnie uznał, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa, nastąpiło bez jego winy. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie nie miało bowiem miejsca uchybienie terminu. Istniejące w aktach administracyjnych pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu W. K. oraz pełnomocnictwo substytucyjne udzielone radcy prawnemu S. R. obejmuje bowiem zdaniem Sądu, swoim zakresem występowanie przed sądami. Zgodnie ze stanowiskiem NSA, Sąd I instancji mając wątpliwości co do treści tegoż pełnomocnictwa, winien wezwać skarżącego do oświadczenia czy pełnomocnictwo to obejmuje swoim zakresem występowanie przez umocowanych pełnomocników przed Sądami. Podkreślono, że fakt iż w pełnomocnictwie z dnia 13 kwietnia 2007r. nie skreślono sformułowania "przed Sądem" dowodzi, iż wolą skarżącego przy udzielaniu pełnomocnictwa było również objęcie pełnomocnictwem reprezentowania go przed sądami. Naczelny Sąd Administracyjny powołując się na stanowisko Sądu Najwyższego zajęte w postanowieniu z dnia 2 grudnia 1998r., sygn. akt III RN 88/98 wskazał, że "pełnomocnik ustanowiony przez stronę w postępowaniu administracyjnym na podstawie art. 32 KPA korzysta z przyznanego mu umocowania do działania w imieniu strony w tej samej sprawie także w postępowaniu przed Naczelnym Sadem Administracyjnym ( OSNP 1999/19/603, OSNP-wkł. 1999/6/3, OSP 2000/3/35) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 190 p.p.s.a., Sąd, któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W tej sytuacji skoro zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca uchybienie terminu, bowiem w aktach administracyjnych znajdowało się pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu W. K. oraz pełnomocnictwo substytucyjne udzielone radcy prawnemu S. R. obejmujące swym zakresem występowanie przed sądami, to zgodnie z wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny znajduje potwierdzenie w stanowisku Sądu Najwyższego wyrażonym w postanowieniu z dnia 2 grudnia 1998r. sygn. akt III RN 88/98 zgodnie z którym " pełnomocnik ustanowiony przez stronę w postępowaniu administracyjnym na podstawie art. 32 KPA korzysta z przyznanego mu umocowania do działania w imieniu strony w tej sprawie także w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym", Z kolei zgodnie z treścią art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest niedopuszczalny, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności, do których należy m.in. sytuacja w której nie było uchybienia terminu. Zatem zastosowanie wyżej zaprezentowanej wykładni prawa dokonanej w przedmiotowej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny musiało skutkować przyjęciem, że w sprawie nie doszło do uchybienia terminu do uzupełniania braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnym (stosownie do treści art. 35 p.p.s.a.) bowiem pełnomocnictwo procesowe znajdowało się w aktach administracyjnych. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 88 w zw z art. 190 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.