II SA/Wr 352/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej Strzelina z dnia 30 marca 2010 r. nr XL/366/10 w przedmiocie sprzedaży w trybie przetargowym nieruchomości gruntowych postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia 19 maja 2010 r. Wojewoda Dolnośląski wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia uchwałę Rady Miejskiej Strzelina w sprawie sprzedaży nieruchomości gruntowych położonych w miejscowości Gębczyce, stanowiących własność Gminy Strzelin. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o umorzenie postępowania, gdyż uwzględniając argumenty organu nadzoru, Rada Miejska Strzelina na sesji w dniu 25 maja 2010 r. uchwałą nr XLII/389/10 uchyliła kwestionowane przez Wojewodę zapisy zaskarżonej uchwały. Do pisma procesowego dołączono jednocześnie uchwałę z dnia 25 maja 2010 r Kolejnym pismem z dnia 8 lipca 2010 r. Wojewoda Dolnośląski oświadczył, że wobec uchylenia przez Radę Miejską zaskarżonych zapisów uchwały z dnia 30 marca 2010 r. cofa skargę. Zdaniem organu nadzoru uchwała z dnia 25 maja 2010 r. nie narusza prawa w sposób istotny, uzasadniający zastosowanie właściwych środków nadzoru. Czynność prawna organu gminy nie stanowi obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, co uzasadnia cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej u.p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 przywołanej ustawy – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości, tym bardziej, że przyczynę dokonania tej czynności proceduralnej stanowiło ponowne rozpatrzenie sprawy przez Radę Miejską i podjęcie uchwały, w całości uwzględniającej zarzuty strony skarżącej. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.