II SA/Wr 353/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi D., M., J. i M.W. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia ekspertyzy technicznej postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. (dalej: DWINB), po rozpoznaniu zażalenia D., M., J. i M.W. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] r., nr [...], wydane w przedmiocie nałożenia na strony obowiązku przedłożenia do dnia 31 stycznia 2013 r. ekspertyzy technicznej, uchylił zaskarżone postanowienie w całości i w tym zakresie nakazał stronom przedłożenie stosownej ekspertyzy do dnia 30 czerwca 2014 r. Pismem złożonym w dniu 31 marca 2014 r. strony postępowania wystąpiły z wnioskiem o uzupełnienie wydanego postanowienia. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], doręczonym stronom w dniu 7 maja 2014 r. (kserokopia zwrotnego potwierdzenia odbioru w aktach sądowych - k. 11) organ odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia 7 marca 2014 r. prawidłowo pouczając strony, że od postanowienia, co do którego zostało złożone żądanie jego uzupełnienia, 30 dniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu biegnie od dnia doręczenia ww. postanowienia. Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 28 kwietnia 2014 r. skarżący D., M., J. i M.W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie D. Wojewódzkiego Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r, nr [...]. Niezależnie od powyższego pismem złożonym w dniu 14 maja 2014 r., w siedzibie DWINB skarżący wnieśli skargę na postanowienie tego organu z dnia 15 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona przed terminem. Zgodnie z art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 – dalej k.p.a.) strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Przepis art. 58 § 1 określa podstawy odrzucenia skargi skierowanej do sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: u.p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w punktach wcześniejszych tego paragrafu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jak wynika z treści art. 53 § 1 u.p.p.s.a. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednakże, zgodnie z art. 111 § 2 k.p.a. w przypadkach określonych w § 1 tego artykułu, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia doręczenia jej odpowiedzi. Termin do złożenia skargi nie biegnie więc od dnia doręczenia pierwotnej decyzji, ale od dnia otrzymania decyzji zawierającej stosowne uzupełnienie bądź postanowienia o odmowie uzupełnienia. Na gruncie niniejszej sprawy złożenie przez skarżących wniosku o uzupełnienie postanowienia DWINB z dnia [...] r., nr [...] spowodowało, że termin do złożenia skargi na to postanowienie rozpoczął bieg dopiero od dnia doręczenia stronie postanowienia z dnia [...] r., nr [...] o odmowie jego uzupełnienia – tj. od dnia [...] r. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał skargę D., M., J. i M. W. na postanowienie DWINB z [...] r., nr [...] za przedwczesną. Skargę wniesiono bowiem w dniu 25 kwietnia 2014 r., tj. przed doręczeniem skarżącym postanowienia z dnia 15 kwietnia 2014 r., nr [...]. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 111 § 2 k.p.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.