II SA/Wr 357/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody D. na uchwałę Rady Gminy L.P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu działki nr 305/3 (część) w obrębie wsi M. w gminie L.P. postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Wojewoda D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Wojewody D. Rady Gminy L.P. z dnia [...] Nr [...] w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu działki nr 305/3 (część) w obrębie wsi M. w gminie L.P.. W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady oświadczył, że zarzuty skargi są zasadne i w zamiarze Rady jest uchylenie zaskarżonej uchwały na najbliższej sesji, która planowana jest we wrześniu. W związku z tym Przewodniczący wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowe. W dniu 6 października 2008 r. nadesłano do Sądu uchwałę Rady Gminy L.P. z dnia [...], Nr [...] w sprawie uchylenia uchwały Rady Gminy L.P. uchwalającej zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu działki nr 305/3 (część) w obrębie wsi M. w gminie L.P.. Pismem z dnia 14 października 2008 r. Wojewoda D. cofnął skargę z uwagi na podjęcie przez Radę Gminy L.P. w dniu [...] uchwały Nr [...], którą uchyliła we własnym zakresie kwestionowaną przez organ nadzoru uchwałę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Czynność procesowa strony skarżącej nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne, stosownie do zapisów art. 60 w/w ustawy. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.