II SA/Wr 358/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek Asesor WSA Marta Pawłowska (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 listopada 2022 r. sprawy ze skargi M. M. i M. M. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę w całości. Postanowieniem z dnia [...] (nr [...]) Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "DWINB") po zbadaniu zażalenia M. i M. M. (dalej jako "skarżący") na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. (dalej jako "PINB") z dnia [...] (nr [...]) w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych – stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jak wynika z uzasadnienia postanowienia DWINB, skarżący w dniu [...], złożyli zażalenie od opisanego postanowienia PINB. Po zawiadomienie przez DWIBN, że zażalenie złożone zostało z uchybieniem terminu do jego wniesienia i możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia, skarżący wystąpili z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W ocenie DWINB odwołanie wniesiono z uchybieniem 7-dniowego terminu do złożenia zażalenia. Jednocześnie DWINB podkreślił, że odrębnym postanowieniem z dnia [...] (nr [...]) odmówił skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. W skardze na powyższe postanowienie skarżący zarzucili naruszenie art. 7, 77 i 80 w zw. z art. 58 kpa, i art. 6 k.p.a. oraz art. 37 ustawy Prawo Pocztowe, poprzez niewyczerpujące zbadania okoliczności sprawy oraz poprzez przyjęcie, że odebrana przez M. M. przesyłka zaadresowana do M. M. nie zawiera oświadczenia, że odbierająca jest dorosłym domownikiem adresata. Nadto zarzucili, że przesyłka skierowana do M. M., a nie odebrana przez stronę, nie zawiera wszystkich adnotacji wymaganych przez prawo pocztowe, co powinno było uniemożliwić skorzystanie przez organ z tzw. fikcji doręczenia. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o rozpatrzenie skargi w trybie uproszczonym i jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa. Zgodnie z art. 141 § 2 kpa, zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Stosownie zaś do art. 134 kpa, organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Na mocy przepisu art. 144 kpa, przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do zażaleń. W niniejszej sprawie ocena legalności kwestionowanego skargą postanowienia stanowi konsekwencję rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie przywrócenia skarżącym terminu do wniesienia zażalenia. DWINB, postanowieniem z dnia [...] (nr [...]), odmówił skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie PINB. Sąd dysponuje przy tym z urzędu informacją, że skarga na postanowienie DWINB odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia została oddalona wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 10 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Wr 358/22. W powyższych okolicznościach należało zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że doręczenie skarżącemu M. M. postanowienia PINB nastąpiło w dniu odbioru przesyłki przez dorosłego domownika (M. M.) w urzędzie pocztowym [...], przy ulicy [...] we W., zaś termin do wniesienia odwołania nie został przywrócony. W tym miejscu należy odnieść, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki wynika, że próba doręczenia pod adresem zamieszkania adresata podjęta została w dniu [...], a z powodu niezastania adresata w miejscu zamieszkania przesyłkę pozostawiono w [...] do dyspozycji adresata, na okres 14 dni, o czym zawiadomiono pozostawiając tzw. awizo. W dniu [...] M. M. odebrała przesyłkę kierowaną do męża. Na przesyłce zaznaczono, że skarżąca jest pełnoletnim domownikiem adresata. Jest to prawidłowe działanie placówki pocztowej, albowiem wbrew zarzutom skargi Prawo Pocztowe nie wymaga dla odbioru przesyłki pozostawionej do dyspozycji adresata żadnych odmiennych wymagań dla dorosłych domowników. Stosownie do art. 37 Prawa Pocztowego, ust. 2 pkt 3, przesyłka pocztowa, jeżeli nie jest nadana na poste restante, może być także wydana ze skutkiem doręczenia osobie pełnoletniej Przepis art. 37 ust. 2 pkt 3 lit. b ustawy z 2012 r. Prawo pocztowe umożliwia dokonanie doręczenia przesyłki rejestrowanej osobie pełnoletniej zamieszkałej razem z adresatem, w placówce operatora. Tym samym za uprawnione należy uznać doręczanie korespondencji osobie pełnoletniej zamieszkałej razem z adresatem (dorosłemu domownikowi) zarówno pod wskazanym na przesyłce adresem (na podstawie art. 43 k.p.a.), jak i w placówce operatora (na podstawie art. 44 w zw. z 39 k.p.a.). (por. LEX nr 2977801 – wyrok WSA w Szczecinie z dnia 26 marca 2020 zamieszkałej razem z adresatem, jeżeli adresat nie złożył w placówce pocztowej zastrzeżenia w zakresie doręczenia przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego. Na zwrotnym potwierdzeniu przesyłki znajdującym się w aktach zaznaczono, że odbierająca M. M. jest pełnoletnim domownikiem adresata (poprzez wykreślenie długopisem pozostałych opcji), a linię niżej, pod wskazanym oświadczeniem podpis własnoręczny złożyła odbierająca M. M., potwierdzając tę okoliczność. Nie mógł zatem zasługiwać na akceptację zarzut, że Poczta Polska takiego oświadczenia nie uzyskała. W takiej sytuacji brak jest powodów do kwestionowania prawidłowości doręczenia przesyłki w opisany sposób., albowiem odbyło się ono w sposób zgodny z przytoczonym przepisem Prawa Pocztowego. Sąd nie dopatrzył się również uchybień w przyjęciu przez organ tzw. fikcji doręczenia z art. 44 kpa w stosunku do przesyłki adresowanej do skarżącej M. M. Jak wynika z przesyłki znajdującej się w aktach sprawy, razem z przesyłką adresowaną do M. M. została podjęta próba doręczenia w dniu [...], przesyłki do Pani M. M., a z powodu niezastania adresata, przesyłkę złożono na okres 14 dni w [...], do dyspozycji adresata, o czym pozostawiono zawiadomienie w skrzynce oddawczej adresata. Dalej z adnotacji na przesyłce wynika, że w dniu [...] pozostawiono powtórne zawiadomienie o możliwości jej odebrania w Urzędzie Pocztowym. W tym miejscu należy wyraźnie wskazać, że wbrew twierdzeniom skargi, żaden przepis nie nakłada na operatora pocztowego podjęcia powtórnej próby doręczenia. Art. 44 § 3 kpa mówi wyraźnie, że jeżeli przesyłki nie podjęto w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienie, operator pocztowy operator pocztowy pozostawi powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru. Zarówno z adnotacji na przesyłce, jak i z monitoringu przesyłki na stronie. emonitoring.poczta-polska.pl wynika, że takie powtórne zawiadomienie pozostawiono w dniu [...]. Również wbrew twierdzeniom skargi, na przesyłce, opatrzona podpisem pracownika poczty, znajduje się adnotacja o zwrocie przesyłki do nadawcy, z datą [...]. Kierując się dyspozycją art. 44 kpa, organ prawidłowo przyjął skutek doręczenia na 14 dzień od dnia pierwszego zawiadomienia, tj. uznał przesyłkę za doręczoną [...]. Termin do wniesienia zażalenia upływał zatem w stosunku do M. M. w dniu [...], a w stosunku do M. M. w dniu [...]. Zażalenie nadano w dniu [...], przy czym ostatecznie odmówiono stronom przywrócenia terminu do jego złożenia. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł na zasadzie art. 151 ppsa. Skarga została rozpatrzona na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 ppsa.