II SA/Wr 360/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 17 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu demontażu urządzenia reklamowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. sp. z o.o. z siedzibą w W. wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną na wstępie decyzję, wniosła jednocześnie o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Zdaniem skarżącej, zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie znacznych strat finansowych po stronie skarżącej w wyniku demontażu spornego urządzenia. Wskazano przy tym na fragment postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2012 r. (sygn. akt II OSK 385/12). Według skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje utratę nakładów finansowych, co oznacza uprawdopodobnione niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem sądu przez pojęcie "wykonania aktu administracyjnego" należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (tak też np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt II FSK 136/09, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Oceniając wniosek skarżącej z uwzględnieniem powyższego rozumienia art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd doszedł do przekonania, że po pierwsze nie wykazano, jakie konkretnie szkody może ponieść strona skarżąca, czy też inne osoby, na skutek wydania zaskarżonej decyzji, a co za tym idzie nie wykazano, czy szkody owe mogą być "znaczne" w realiach niniejszej sprawy. Wobec tego, nie mogło być mowy o spełnieniu pierwszej z przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Po drugie, zdaniem sądu, wykonanie zaskarżonej decyzji nie może wywołać trudnych do odwrócenia skutków, a tylko taka ewentualność dawałaby podstawę do wstrzymania jej wykonania. W niniejszej sprawie skarżąca istnienia skutków tego rodzaju nie uprawdopodobniła. Zatem sąd stwierdził, że skarżąca nie podała w istocie okoliczności uprawdopodabniających konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Argumentacja zastosowana przez pełnomocnika strony skarżącej jest na tyle ogólnikowa, że można ją określić jako gołosłowną. Nadto powołanie się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2012 r. (sygn. akt II OSK 385/12) nie mogło przynieść zamierzonego skutku, bowiem powołane postanowienie dotyczy nakazu rozbiórki ogrodzenia i nie może rzutować na niniejszą sprawę. Niemniej warto wspomnieć, że kwestia uznania sądu w zakresie wstrzymania wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności została powiązana wyłącznie z koniecznością oceny przez sąd, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonana ocena nie wiąże jednak sądu w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego samej skargi. Wszelkie zarzuty wobec zaskarżonej decyzji będą bowiem podlegały ocenie sądu na etapie merytorycznego rozpoznania skargi. Na obecnym etapie należy jednak stwierdzić, że sąd nie znalazł podstaw, aby uwzględnić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, ponieważ nie została spełniona żadna z omówionych przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.