II SA/Wr 361/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA- Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. o wstrzymanie wykonania w części decyzji D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia ... uchylającej decyzję organu I instancji w części, którą nakazano demontaż reklamy wielkoformatowej z rusztowania budynku i umarzającej w tym zakresie postępowania organu I instancji oraz utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji w zakresie nakazania demontażu oświetlenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji strona skarżąca wskazała, że brak wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji w zaskarżonej części wyrządzi jej znaczną szkodę i spowoduje trudne do odwrócenia skutki, albowiem strona nie posiada żadnego tytułu prawnego do oświetlenia, którego nakazano demontaż, a tym samym konieczność wykonania tego obowiązku narazi ją na odpowiedzialność karną oraz odpowiedzialność odszkodowawczą z uwagi na naruszenie prawa własności osoby trzeciej. Dodała, że niemożność wykonania przez nią powyższego obowiązku spowoduje z kolei zastosowanie przez organ egzekucyjny środków egzekucyjnych- grzywny w wysokości 50 000 zł, a następnie- wykonania zastępczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.) Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 powołanej ustawy ma charakter wyjątkowy- jako zasadę przyjmuje się bowiem to, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Wnioskodawca winien we wniosku wskazać na okoliczności uzasadniające swoje żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. Wskazane przez stronę skarżącą okoliczności (m.in. ewentualne roszczenia odszkodowawcze wnoszone przez właściciela instalacji oświetleniowej czy potencjalne zastosowanie przez organ egzekucyjny środków egzekucyjnych) nie uzasadniają- zdaniem Sądu- zastosowania w niniejszej sprawie instytucji przewidzianej w powołanym przepisie. Dodać należy, iż skarżąca spółka nie przedstawiła swojej sytuacji finansowej oraz majątkowej, co znacząco ograniczyło możliwość oceny wniosku. Następstwem przywołanych okoliczności (które na chwilę obecną mają charakter hipotetyczny) może być oczywiście konieczność poniesienia pewnych kosztów finansowych, niemniej mając na uwadze zakres prac do jakich zobowiązana została strona skarżąca przedmiotową decyzja (tylko demontaż oświetlenia reklamy) nie można przyjąć, iż będą to tego rodzaju koszty, które należałoby kwalifikować jako wyrządzenie stronie znacznej szkody czy tym bardziej- spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, iż w ramach niniejszego postępowania incydentalnego Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej oceny zaskarżonego aktu i zarzutów strony skarżącej (np. braku zasadności wskazania jej jako adresata zaskarżonej decyzji). W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.