II SA/Wr 363/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 27 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z o. o. S.K.A. z siedzibą w [...] i [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] na uchwałę Rady Miejskiej [...] z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie pomiędzy ul. [...] i [...]we [...] postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącym z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 600 (sześćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Skargą z dnia [...] czerwca 2020 r. [...] sp. z o. o. S.K.A. z siedzibą w [...] i [...] sp. z o. o. z siedzibą w [...] reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika wniosły skargę na Rady Miejskiej [...] z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie pomiędzy ul. [...] i [...] we [...]. Organ administracji publicznej w odpowiedzi na skargę z dnia [...] lipca 2020 r. nie odniósł się do daty złożenia skargi. Odpowiedź na skargę odnosi się obszernie do zarzutów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga jako przedwczesna jest niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r., o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713) – zwanej dalej: "u.s.g." – każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. W nawiązaniu do orzecznictwa sądów administracyjnych należy podkreślić, że przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. nie przyznaje legitymacji skargowej podmiotom, których interesy prawne lub uprawnienia są dopiero zagrożone naruszeniem w wyniku wejścia w życie postanowień aktu prawa miejscowego. Związek pomiędzy własną, indywidualną sytuacją prawną strony skarżącej a zaskarżoną uchwałą musi istnieć w dacie wniesienia skargi, a nie w przyszłości, a ponadto powodować następstwo w postaci ograniczenia lub pozbawienia danego podmiotu konkretnych uprawnień lub nałożenia na niego obowiązków. Z kolei zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2020 r. poz. 293) dalej jako "u.p.z.p." uchwała rady gminy w sprawie uchwalenia planu miejscowego obowiązuje od dnia wejścia w życie w niej określonego, jednak nie wcześniej niż po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa. Oznacza to, że przed wskazanym w cytowanym art. 29 ust.1 u.p.z.p. terminem uchwała nie istnieje w obrocie prawnym. Zaskarżenie nieistniejącego prawnie aktu (uchwały) jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) dalej jako "p.p.s.a.". Akt taki nie wywołuje też żadnych skutków prawnych, zatem nie może naruszać interesu prawnego żadnego podmiotu. Bezspornie w dniu wniesienia przez strony skarżące skargi do sądu zaskarżona uchwała nie weszła jeszcze w życie. Z Dziennika Urzędowego Województwa [...] wynika, że zaskarżona uchwała została ogłoszona w dniu [...] lipca 2020 r., pod pozycją [...]. Natomiast w świetle § 27, Rozdziału 4, zaskarżonej uchwały wynika, że wchodzi ona w życie po upływie 14 dni, od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...], co stało się dopiero w dniu [...] lipca 2020 r. Z powyższego wynika, że zaskarżona uchwała, w dniu wniesienia na nią skargi do sądu, w żaden sposób nie mogła naruszać interesu prawnego stron skarżących, bowiem nie wywoływała jeszcze żadnych skutków prawnych z niej wynikających, a skoro tak, to podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a i 6 p.p.s.a. W myśl tego przepisu sąd odrzuca skargę jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. Mając zatem na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy orzeczono jak w pkt I postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w pkt II postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.