II SA/Wr 364/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o wykonaniu aktu nadania postanawia zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. M. J., reprezentowana przez adwokata W. Z., złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. (Nr[...] ) w przedmiocie umorzenia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o wykonaniu aktu nadania, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] r. oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych "tj. kosztów wpisu 450 zł, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa – 17 zł i kosztów zastępstwa prawnego – 2.400 zł". Wyrokiem z dnia 15 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w pkt. I uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. (Nr[...] ), w pkt. II orzekł co do jej wykonania, natomiast w pkt. III zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w pkt. III wyroku z dnia 15 października 2010 r. złożyła M. J. wskazując, że prawidłową podstawę zasądzenia kosztów powinien stanowić § 18 ust. 1 pkt. 1 lit. a w związku z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) i w związku z art. 200 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. W związku z powyższym strona wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na rzecz skarżącej od organu kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 2867 zł, a także zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2010 r. (sygn. akt II OZ 1301/10) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i zobligował Sąd I instancji aby w toku ponownego rozpoznania sprawy w zakresie zwrotu kosztów postępowania między stronami w sposób szczegółowy przedstawił motywy podjętego rozstrzygnięcia, wskazując nie tylko podstawę prawną postanowienia, lecz również ją wyjaśniając w odniesieniu do stanu faktycznego niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje Zgodnie z art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 powyższej ustawy). W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że w przypadku postępowania, w którym strona jest reprezentowana przez adwokata niezbędne koszty postępowania stanowi ich wynagrodzenie według stawek opłat, wynikających z odrębnych przepisów, ponadto koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez Sąd stawiennictwa strony (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Zakamycze 2005; s. 519). Z uwagi na to, że stawiennictwo przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu jest nieobowiązkowe zasądzając w niniejszej sprawie koszty postępowania w kwocie 457 zł Sąd miał na względzie poniesione przez stronę koszty sądowe oraz wynagrodzenie pełnomocnika. Do poniesionych natomiast kosztów sądowych w rozpoznawanej sprawie należy kwota 200 zł uiszczona tytułem wpisu, na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), który stanowi, że wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości – 200 zł. Wynagrodzenie pełnomocnika zostało z kolei zasądzone stosownie do przepisu z § 18 ust. 1 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokacie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163 poz. 1348 ze zm), zgodnie z którym stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna - 240 zł. Wskazać przy tym należy, że Sąd nie znalazł w niniejszej sprawie podstaw do zasądzenia wynagrodzenia pełnomocnika w kwocie wyższej niż określa to stawka minimalna. Orzekając o kosztach postępowania Sąd wziął nadto pod uwagę konieczność uiszczenia przez stronę skarżącą opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. W świetle zatem wskazanych okoliczności stanu faktycznego oraz obowiązujących w tym zakresie regulacji normatywnych zasadnym było w niniejszej sprawie zasądzenie na rzecz skarżącej kwoty 457 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Mając zatem na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.