II SA/Wr 367/08

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia postępowania organu I instancji i umorzenia postępowania I instancji w zakresie wniesionych zarzutów do postępowania egzekucyjnego postanawia: przyznać prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia z kosztów sądowych. W rozpoznawanej sprawie w skardze na ww. postanowienie skarżąca zamieściła wniosek o zwolnienie jej z kosztów sądowych i ustanowienie zawodowego pełnomocnika. We wniosku złożonym w dniu 6 sierpnia 2008 r. na urzędowym formularzu skarżąca wystąpił o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych wskazując w uzasadnieniu, iż jest osobą samotną, mającą 76 lat i orzeczoną całkowitą niezdolność do pracy oraz do samodzielnej egzystencji. Dodała, iż z osiąganego jedynego dochodu (świadczenie emerytalne) w wysokości brutto 1.099, 63 zł zobowiązana jest ponosić następujące wydatki: czynsz za mieszkanie- 263 zł; opłaty za gaz, energię elektryczną, wodę- 220-250 zł; opłata za telefon- 28 zł. Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Uwzględniając sytuację materialną skarżącej uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z przedstawionych we wniosku okoliczności, znajdujących potwierdzenie w złożonych dokumentach, wynika bowiem, że poniesienie przez nią kosztów sądowych mogłoby pozbawić ją środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a, orzekł jak w sentencji.