II SA/Wr 367/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia Ekologicznego "O." w Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] r. nr[...] . Stowarzyszenie Ekologiczne "O." w Ś. wniosło skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] r. nr [...] ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia pn. "Zmiana sposobu użytkowania budynków inwentarskich przeznaczonych dotychczas na chów bydła, na farmę drobiu (chów indyków) wraz z budową zbiorników na gaz płynny do celów grzewczych". W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania wyżej opisanej decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] r. Zdaniem strony skarżącej, wstrzymanie wykonania powyższej decyzji powinno nastąpić "dla zapobieżenia rozbudowie przez I.F. indyków i stworzenia nieodwracalnych skutków prawnych po myśli art. 156 § 2 KPA". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej u.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przepis art. 61 § 3 u.p.s.a. daje mimo to możliwość organowi administracji publicznej wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z tym przepisem odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wymaga podkreślenia, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że pojęcia "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają jednakowe ramy prawne. W związku z tym treścią art. 61 § 3 u.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w I instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym – w tym akty w stosunku do których toczy się postępowanie o wznowienie postępowania, w przypadku, gdy orzeczenia wydane w takim postępowaniu zostały zaskarżone do sądu. W ramach tego postępowania sąd nie jest jednak władny do przeprowadzenia merytorycznej oceny zaskarżonego aktu, to jest czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem), a tylko ocenia, czy wykonanie zaskarżonego aktu administracyjnego doprowadzi do wyrządzenia szkody lub spowoduje skutki, których znamiona opisano powyżej. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania całości aktu lub czynności w trybie art. 61 § 3 u.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. Okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany. W rozpatrywanej sprawie, poza bardzo ogólnym sformułowaniem, że wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] r. nr [...] powinno nastąpić "dla zapobieżenia rozbudowie przez I. F. indyków i stworzenia nieodwracalnych skutków prawnych po myśli art. 156 § 2 KPA", skarżące Stowarzyszenie nie wskazało, jakie konkretne trudne do odwrócenia skutki spowodowałoby wykonanie wyżej wymienionej decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] r. Nie wskazało również, komu wykonanie tej decyzji spowoduje wyrządzenie szkody, na czym szkoda ta miałaby polegać, ani czy będzie ona miała znaczny rozmiar. Strona skarżąca nie wskazała żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby podlegać ocenie Sądu z punkty widzenia kryteriów zastosowania art. 61 § 3 u.p.s.a. Zauważyć przy tym wypada, że stosownie do przywoływanego przez skarżące Stowarzyszenie art. 156 § 2 kpa, nie stwierdza się nieważności decyzji z przyczyn wymienionych w § 1 pkt 1, 3, 4 i 7, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło dziesięć lat, a także gdy decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne. Treść tego unormowania nie wypełnia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 u.p.s.a. W tej sytuacji brak jest podstaw do przyjęcia, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku strony skarżącej. Wobec powyższego – na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – należało orzec jak w sentencji postanowienia.