II SA/Wr 370/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.P. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi E.P. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego w zabudowie plombowej postanawia odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę E.P. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego w zabudowie plombowej. Powyższe rozstrzygnięcie doręczono skarżącej w dniu 30 czerwca 2014 r. W dniu 18 lipca 2014 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na opisane wyżej postanowienie Wojewody D.. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Warunkami skuteczności takiego wniosku jest zaś: złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu. Zanim jednak sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a., a zatem po upływie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z taką sytuacją mamy do czynienia w realiach niniejszej sprawy. Stwierdzić bowiem należy w dniu doręczenia E.P. postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi, tj. 30 czerwca 2014 r. skarżąca dowiedziała się, że złożyła skargę do tut. Sądu z uchybieniem terminu. Od tego zatem dnia należy liczyć siedmiodniowy termin do zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Tym samym złożony dopiero w dniu 18 lipca 2014 r. wniosek jako spóźniony podlegał odrzuceniu, co orzeczono w sentencji na podstawie wskazanych wyżej przepisów prawa.