II SA/Wr 372/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 10 września 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na pismo Burmistrza Miasta C. z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie przeniesienia własności gruntu pod budynkiem gospodarczym postanawia: skargę odrzucić. M. T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na pismo Burmistrza Miasta C. z dnia [...]Nr [...], w którym poinformowana została, iż zgodnie z art. 231 kodeksu cywilnego żądanie przeniesienia na własność działki za odpowiednim wynagrodzeniem może nastąpić wówczas, gdy na powierzchni lub pod powierzchnią gruntu został wzniesiony budynek lub inne urządzenie o wartości przenoszącej znacznie wartość zajętej na ten cel działki. Ponadto wskazano, iż skoro według sporządzonej przez rzeczoznawców majątkowych wartość wzniesionego budynku nie przekracza wartości zajętej na ten cel działki, a więc nie zostały spełnione przesłanki art. 231 kodeksu cywilnego wniosek M. To. nie może być rozpatrzony pozytywnie. Sprawę można jedynie skierować na drogę postępowania sądowego z powództwem o wykup przedmiotowej działki. W skardze M. T. domaga się uchylenia powyższego pisma jako niezgodnego z art. 231 kodeksu cywilnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Według art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty określone w art. 3 § 2 tejże ustawy. Natomiast z § 3 powyższego artykułu wynika, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie jest pismo Burmistrza Miasta C. z dnia [...]Nr [...], określanego przez skarżącą postanowieniem. Brak jest zatem w rozpatrywanej sprawie przedmiotu zaskarżenia, o którym stanowi w/w art. 3 § 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Stąd orzeczono jak w sentencji postanowienia.