II SA/Wr 372/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego budynku postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. T.K. złożył skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. (Nr [...]), w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego budynku. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 18 lipca 2008 r. o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 100 zł, skarżący złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienie z tej opłaty. W odpowiedzi na wezwanie Sądu o sprecyzowanie i udokumentowanie przez skarżącego swojej sytuacji finansowej i majątkowej (doręczone w dniu 4 września 2008 r.), T.K. w piśmie z dnia 12 września 2008 r. oświadczył, iż aktualnie jego sytuacja nie pozwala w zakreślonym terminie na przedstawienie dowodów i złożenie obszernych wyjaśnień, ale zobowiązał się je złożyć w terminie trzech kolejnych dni. Skarżący nie zrealizował powyższego zobowiązania. Postanowieniem z dnia 25 września 2008 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 6 października 2008 r. Pismem z dnia 28 października 2008 r. – w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 października 2008 r. – wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący otrzymał powyższe pismo oraz odpis wyżej wymienionego zarządzenia w dniu 31 października 2008 r. Termin do uiszczenia wpisu upływał skarżącemu z dniem 7 listopada 2008 r. W złożonym w dniu 10 listopada 2008 r. piśmie sporządzonym własnoręcznie skarżący wniósł o zwolnienie go od wpisu sądowego w całości i o przywrócenie terminu do złożenia tego wniosku. Skarżący oświadczył, że powodem, dla którego niniejszy wniosek sporządził z opóźnieniem był fakt, że do 6 listopada 2008 r. nie posiadał on dostatecznych środków na sporządzenie i wysłanie pisma do Sądu. Dzięki temu, że znalazł niewysłaną przesyłkę ze znaczkiem pocztowym za 5 zł, odkleił ten znaczek i wysłał tą samą przesyłką kilka pism skierowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej u.p.s.a., przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. W myśl art. 245 u.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (§ 1). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (§ 4). Stosownie do art. 252 § 2 u.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. O treści tego unormowania skarżący został poinformowany pismem z dnia 24 lipca 2008 r. Zgodnie z art. 257 u.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z art. 86 i 87 u.p.s.a. w sposób jednoznaczny wynika, że do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek: - uprawdopodobnienie przez zainteresowanego braku winy, - wniesienie przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu, - dochowanie nieprzywracalnego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu – w ciągu 7 dni od ustania przyczyn uchybienia terminu, - dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin. W złożonym w dniu 10 listopada 2008 r. piśmie sporządzonym własnoręcznie skarżący wniósł o zwolnienie go od wpisu sądowego w całości i o przywrócenie terminu do złożenia tego wniosku. Wnosząc o zwolnienie od wpisu sądowego w całości skarżący – stosownie do regulacji zawartej w art. 245 u.p.s.a. – wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w tym zakresie. Abstrahując od tego, czy w rozpatrywanej sprawie skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia go od wpisu sądowego i czy spełnił pozostałe przesłanki konieczne do przywrócenia terminu, stwierdzić należy, że wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu nie dopełnił on czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin, bowiem nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, chociaż wiedział o takim obowiązku, wynikającym z art. 252 § 2 u.p.s.a. W tym stanie rzeczy, skoro skarżący nie dopełnił w prawidłowy sposób czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin, nie wnikając w to, czy zostały spełnione pozostałe przesłanki konieczne do przywrócenia terminu, już tylko z tej przyczyny brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Stwierdzenie bowiem, że jedna z przesłanek, które muszą być spełnione łącznie, nie została spełniona, sprawia, że nie zależnie od tego, czy pozostałe przesłanki zachodzą, czy nie, brak jest podstaw do przywrócenia uchybionego terminu. Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji.