II SA/Wr 374/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 12 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu zamurowania otworów wentylacyjnych w pomieszczeniu kuchni i łazienki postanawia: odrzucić wniosek skarżącej o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 września 2017 r. (sygn. akt II SA/Wr 374/17). Postanowieniem z dnia 8 września 2017 r. (sygn. akt II SA/Wr 374/17) Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Następnie Sąd wyrokiem z dnia 14 listopada 2017 r. (sygn. akt II SA/Wr 374/17) w pkt I uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Skarżąca pismem nadanym przez pocztę w dniu 24 listopada 2017 r. wniosła o uchylenie ww. postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania decyzji. Skarżąca stwierdziła, że wobec uchylenia tej decyzji wykonanie zaskarżonej decyzji jest pozbawione podstaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie art. 61 § 2 i § 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności Niemniej w niniejszej sprawie Sąd wydał w dniu 14 listopada 2017 r. wyrok uwzględniający skargę, co oznacza, że zastosowanie od dnia ogłoszenia wyroku ma art. 152 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. Zatem jednym z ustawowo określonych skutków wyroku uwzględniającego skargę jest to, iż każdy zaskarżony akt lub czynność pozbawione bytu prawnego nieprawomocnym w rozumieniu art. 168 § 1 p.p.s.a. wyrokiem sądu pierwszej instancji automatycznie, z mocy art. 152 § 1, p.p.s.a., przestaje wywoływać skutki prawne bez jakiegokolwiek orzeczenia w tym zakresie przez sąd w wyroku. Dalej Sąd przyjął, że "niewywoływanie skutków prawnych" przez decyzje uchylone wyrokiem sądu jest pojęciem szerszym niż pojęcie "wykonania" tych decyzji, a więc zastosowanie art. 152 § 1 p.p.s.a. obejmuje zarówno wykonanie zaskarżonej decyzji, jak i inne skutki prawne, które ona wywołuje. Żaden z tych skutków nie może nastąpić aż do uprawomocnienia się wyroku Sądu z dnia 14 listopada 2017 r. Wyrok ten stanie się prawomocny, jeśli w terminie określonym w art. 177 p.p.s.a. nie zostanie od niego wniesiona skarga kasacyjna, albo jeśli wniesiona skarga kasacyjna zostanie oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny. Uwzględniając powyższe Sąd doszedł do przekonania, że po ogłoszeniu wyroku z dnia 14 listopada 2017 r. brak jest podstaw do uchylenia lub zmiany postanowienia Sądu o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skoro wobec wydania wyroku uwzględniającego skargę zaskarżona decyzja nie wywołuje skutków prawnych. Co za tym idzie wniosek skarżącej złożony po ogłoszeniu wyroku uwzględniającego skargę jest niedopuszczalny z tej przyczyny, że już w chwili jego wniesienia skarżąca była objęta ochroną, o jakiej mowa w art. 152 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy złożony wniosek podlegał odrzuceniu (zob. I. Dalkowska-Jóźwiak, T. Grzybowski, O kolizyjności norm na przykładzie przesłanek bezprzedmiotowości postępowania i niedopuszczalności wniosku w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego z 2017 r. Nr 3, s. 61-71). Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 64 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.