II SA/Wr 375/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 26 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. i A.K. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego na wschód od ul. [...]od granicy miasta do ul. [...], w obrębie W. we W. postanawia: odrzucić skargę S.K. i A.K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru położonego na wschód od ul. [...]od granicy miasta do ul. [...], w obrębie W. we W.. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska W. wniosła o jej oddalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 lipca 2008 r., wezwano S. K. działającą jako pełnomocnik skarżących S.K.i A. K. do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 21 sierpnia 2008 r. Termin siedmiodniowy na uzupełnienie wskazanego braku formalnego skargi upłynął w dniu 28 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 57 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z pózn. zm.), zwana dalej u.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wymienione w punktach 1-3 elementy. W art. 46 § 1 u.p.s.a. ustawodawca stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać: - oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; - oznaczenie rodzaju pisma; - osnowę wniosku lub oświadczenia; - podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; - wymienienie załączników. Według art. 46 § 2 u.p.s.a.., gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać ponadto oznaczenie miejsca zamieszkania, a w jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pismo zaś dalsze - sygnaturę akt. W art. 46 § 3 u.p.s.a. natomiast przewidziano wymaganie dołączenia pełnomocnictwa, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Obowiązek przedłożenia pełnomocnictwa rozumiany jest jako wymaganie wykazania dokumentem, w tym przypadku dokumentem szczególnego rodzaju, umocowania pełnomocnika, a także jako obowiązek o charakterze formalnym (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2003 r. sygn. akt III CZP 74/03, "Prokuratura i Prawo - dodatek" 2004, nr 5, póz. 40). W świetle obowiązujących przepisów art. 46 § 3 w związku z art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo. Niedopełnienie przez pełnomocnika wnoszącego skargę obowiązku dołączenia pełnomocnictwa stanowi podstawę do wezwania pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi przez dołączenie pełnomocnictwa, pod rygorem odrzucenia skargi (J. Gudowski [w:] T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska: Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze, t. I, Wyd. Prawnicze, Warszawa 1997, s. 171). Skoro wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi S.K.i A.K. doręczono prawidłowo pełnomocnikowi S. K. w dniu 21 sierpnia 2008 r.(vide: zwrotne potwierdzenie odbioru na k. 17 akt) w związku z niedopełnieniem w rozpatrywanej sprawie przez pełnomocnika skarżących w siedmiodniowym terminie braku formalnego skargi tj. złożenia dokumentu pełnomocnictwa do dnia 28 sierpnia 2008 r. Sąd postanowił odrzucić skargę jako niedopuszczalną z mocy z art. 58 § 1 pkt 3 u.p.s.a.