II SA/Wr 375/14
PostanowienieWSA we Wrocławiu2014-09-18
Skład orzekający: Andrzej Wawrzyniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku powinien zostać uwzględniony, jeśli strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, a przedłożone dokumenty (skierowania lekarskie) nie potwierdzają niemożności podjęcia czynności procesowej?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Przedłożone skierowania lekarskie nie potwierdziły, że stan zdrowia uniemożliwił skarżącemu złożenie wniosku w terminie, a skarżący sam wskazał, że jako przedsiębiorca jego firma jest w ciągłym ruchu, co sugeruje możliwość podejmowania czynności.Stan faktyczny
Skarżący L.S. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który oddalił jego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania części terenu działki. Jako przyczynę uchybienia terminu podał stan zapalny płuc i schorzenia ortopedyczne, które uniemożliwiły mu stawienie się na rozprawie i złożenie wniosku. Do wniosku dołączył kopie skierowań lekarskich.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 18 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L.S. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi L.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania części terenu działki postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi L.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania części terenu działki, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu ogłosił wyrok, którym oddalił skargę.
Pismem z dnia 12 września 2014 r., nadanym listem poleconym w dniu 13 września 2014 r., skarżący L.S. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia zapadłego wyroku. W uzasadnieniu wniosku podano, że celem rozpoznania skargi Sąd wyznaczył termin rozprawy na dzień 26 sierpnia 2014 r., jednak skarżący nie mógł się stawić w tym terminie, albowiem w tym czasie objawił się mu stan zapalny płuc oraz schorzenia ortopedyczne. W tym czasie dokonywał konsultacji lekarskich, co potwierdzają kopie skierowań otrzymanych do dalszych badań, z uwagi na niepokojące rokowania. Skarżący wskazał ponadto, że nie posiada zwolnień lekarskich z uwagi na to, że jest przedsiębiorcą i nie może korzystać z przedmiotowych zwolnień, albowiem jego firma stale jest w tzw. "ruchu". W ocenie skarżącego wyżej wymienione skierowania potwierdzają powyższą okoliczność. Stan ten "był na tyle istotny i absorbujący", że skarżący nie był w stanie w sposób prawidłowy pokierować swoimi wszystkimi sprawami, w tym w zakresie postępowania prowadzonego przez sąd administracyjny. Do pisma skarżący dołączył wniosek o uzasadnienie wyroku oraz kopie skierowań.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Przywrócenie terminu jest instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. W art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazano przesłanki do przywrócenia terminu dla czynności procesowej, które łącznie musi spełnić strona wnioskująca o przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4).
Z unormowań tych w sposób jednoznaczny wynika zatem, że do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
- uprawdopodobnienie przez zainteresowanego braku winy,
- wniesienie przez zainteresowanego wniosku (prośby) o przywrócenie terminu,
- dochowanie nieprzywracalnego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu – w ciągu 7 dni od ustania przyczyn uchybienia terminu,
- dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin.
Oceny braku winy w uchybieniu terminu w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym dokonuje ten Sąd.
Powołane przepisy prawa nie wprowadziły w rozważanym zakresie żadnych ograniczeń. Zgodnie z utrwalonymi już w tym względzie poglądami doktryny i praktyki sądowej, jako kryterium przy ocenie braku winy w uchybieniu terminu procesowego przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.
Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo (zob. wyrok NSA z dnia 22 maja 1997 r. sygn. akt I SA/Sz 630/96).
O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tyko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2002 r., sygn. akt III SA 1716/99).
W niniejszej sprawie warunki powyższe nie zostały spełnione, ponieważ skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu tego terminu. W konsekwencji nie wykazał też, że dochował siedmiodniowego terminu od czasu ustania przyczyny omawianego uchybienia. Należy bowiem zauważyć, że skarżący podał, iż nie mógł się stawić na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2014 r., albowiem w tym czasie objawił się mu stan zapalny płuc oraz schorzenia ortopedyczne. Jego zdaniem świadczą o tym dokonywane w tym czasie konsultacje lekarskie.
W ocenie Sądu przesłane kopie skierowań świadczą jedynie o tym, że skarżący odbył wizytę w przychodni w celu konsultacji lekarskich dwa dni po rozprawie, tj. w dniu 28 sierpnia 2014 r. Skarżący został skierowany do poradni specjalistycznych na dzień 13 listopada 2014 r. i na badania diagnostyczne w pracowni USG na dzień 19 września 2014 r. Z dokumentów tych nie wynika natomiast, że skarżący nie mógł z uwagi na stan zdrowia do dnia 2 września 2104 r., bo wtedy mijał termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, złożyć takiego wniosku. Sam skarżący wskazał, że nie posiada zwolnień lekarskich, albowiem będąc przedsiębiorcą nie może korzystać ze zwolnień, ponieważ jego firma jest stale w tzw. "ruchu". Takie stwierdzenie pozwala przypuszczać, że skarżący, ponieważ jego firma jest stale w tzw. "ruchu", mógł dokonywać czynności związanych z firmą. To zaś prowadzi do wniosku, że jego stan nie był na tyle zły, aby nie był w stanie w sposób prawidłowy pokierować swoimi sprawami, w tym w zakresie postępowania prowadzonego przez sąd administracyjny i wniesienia w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Ponadto należy zauważyć, że aby złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący nie musiał osobiście stawić się na rozprawie. Miał na to 7 dni od dnia 26 sierpnia 2014 r., tj. do dnia 2 września 2014 r. O siedmiodniowym terminie do zgłoszenia tego wniosku skarżący został pouczony przy doręczeniu mu zawiadomienia o terminie rozprawy, które odebrał osobiście. Z przesłanych dokumentów nie wynika zaś, że w okresie, w którym upływał termin do złożenia tego wniosku, dolegliwości uniemożliwiły mu podjęcie jakichkolwiek czynności procesowych ani też, że nie mógł w tym zakresie posłużyć się osobą trzecią.
Należy tutaj podkreślić, że uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oznacza, że wnioskodawca musi uzasadnić wniosek okolicznościami, które wskazują, że nie miał możliwości dokonania czynności w wyznaczonym terminie. To zaś oznacza, że wprawdzie nagła choroba może być okolicznością uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminu, jednakże musi ona znajdować potwierdzenie nie tylko w przytoczonych we wniosku twierdzeniach, ale także w obiektywnych faktach. Rozpoznając wniosek o przywrócenie uchybionego terminu, sąd administracyjny nie jest bowiem związany twierdzeniami wniosku, gdyż uprawdopodobnienie, o którym mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a., sprowadza się do przekonania sądu o (przynajmniej) prawdopodobieństwie zaistnienia faktów, na które powołuje się strona domagająca się przywrócenia terminu. Przekonanie powinno opierać się przy tym na obiektywnych przesłankach, wynikających z przytoczonych we wniosku twierdzeń. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu, sąd administracyjny jest uprawniony do dopuszczenia określonego dowodu z dokumentu, np. zaświadczenia lekarskiego do postępowania sądowoadministracyjnego i jego oceny.
Zaświadczenie lekarskie jest jedynym dopuszczalnym dowodem na okoliczność niezdolności do pracy (por. wyrok SN z dnia 25 lipca 2006 r., sygn. akt I UK 42/06, publ. OSNP 2007, nr 15-16, poz. 232, postanowienie NSA z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. akt I FZ 508/13, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślić przy tym należy, że samo przedłożenie zaświadczenia lekarskiego nie jest wystarczające, aby chorobę uznać za przesłankę przywrócenia terminu. Koniecznym jest, aby adnotacja zawarta w takim zaświadczeniu informowała, że w przypadku wnioskodawcy lekarz uznał za konieczne, że w trakcie choroby powinien "leżeć". Lekarz wystawiający zaświadczenie musi uznać, że nie jest możliwe normalne funkcjonowanie wnioskodawcy.
W niniejszej sprawie skarżący żadnego zaświadczenia lekarskiego nie przedstawił, a jedynie przedłożył kserokopie skierowań do poradni specjalistycznych i na badanie diagnostyczne. Z dokumentów tych nie wynika, czy i jak długo stan zdrowia uniemożliwiał mu złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Powyższe wskazuje, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż w terminie właściwym do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku dolegliwości uniemożliwiły mu podjęcie stosownych działań zmierzających do terminowego jego nadania. Tym samym, wbrew obowiązkowi zawartemu w art. 87 § 2 p.p.s.a., skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w niedotrzymaniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Mając na względzie powyższe na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło