II SA/Wr 379/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Krystiana F. na decyzję Wojewody O. z dnia 23 stycznia 2001 r., (...) w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i odszkodowania postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. W dniu 5 kwietnia 2004 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, wydał wyrok, w sprawie ze skargi Krystiana F., na decyzję Wojewody O. z dnia 23 stycznia 2001 r., (...), w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i odszkodowania. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi skarżącego - adwokatowi Zbigniewowi K., w dniu 28 kwietnia 2004 r. W dniu 27 maja 2004 r. pełnomocnik skarżącego wysłał skargę kasacyjną bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd II instancji wysłał skargę kasacyjną, za pośrednictwem poczty, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w dniu 8 czerwca 2004 r. Postanowieniem z dnia 12 lipca 2004 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę kasacyjną, jako wniesioną po upływie terminu. Od powyższego postanowienia, strona skarżąca wniosła zażalenie. Po rozpoznaniu zażalenia, postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2004 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu stwierdzając, iż pełnomocnik wnosząc zażalenie nie wykonał ciążącego na nim obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia, na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/, odrzucił zażalenie. Od powyższego postanowienia strona skarżąca wniosła zażalenie. Po rozpoznaniu zażalenia, postanowieniem z dnia 21 grudnia 2004 r., OZ 837/04, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, z dnia 2 sierpnia 2004 r., o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 12 lipca 2004 r., odrzucającego skargę kasacyjną od wyroku i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając orzeczenie Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż zgodnie z art. 220 par. 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie złożone przez skarżącego wolne było od wpisu. Następnie, postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2005 r., I OZ 177/05, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 12 lipca 2004 r., odrzucające skargę kasacyjną Krystiana F. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Jako podstawę przyjętego rozstrzygnięcia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał wystąpienie przesłanki z art. 183 par. 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. nieważność postępowania z powodu rozpoznania sprawy przez sędziego wyłączonego od rozpoznania z mocy ustawy. Zgodnie z powyższym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu ponownie rozpoznał skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić. Jak stanowi przepis art. 177 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ - zwanej dalej ustawą, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Wniesienie skargi w ustawowo przewidzianym terminie stanowi jeden z wymogów formalnych, który przy wniesieniu skargi kasacyjnej musi zostać spełniony. Aby jednak wymóg ten został zachowany, skarga kasacyjna, zgodnie z powyższym przepisem, musi być w wyznaczonym terminie wniesiona bezpośrednio do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Redakcja przepisu art. 177 par. 1 ustawy wskazuje, iż skarga kasacyjna jest wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu wówczas, gdy zostają spełnione łącznie dwie przesłanki: zostanie zachowany 30 dniowy termin, który biegnie od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem oraz skarga kasacyjna zostanie wniesiona w wymaganym terminie do właściwego sądu. Nie można zatem uznać, iż skarga kasacyjna została złożona z zachowaniem terminu, w sytuacji kiedy wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego, nawet gdy zachowany został termin do jej złożenia. Wniesienie skargi kasacyjnej wprost do sądu II instancji jest bowiem błędem, a za dzień wniesienia skargi do sądu właściwego, uznać należy w takiej sytuacji rzeczywisty dzień wpłynięcia skargi kasacyjnej do sądu który wydał zaskarżone orzeczenie /por. M. Piłaszewicz "Braki skargi kasacyjnej - zagadnienia wybrane", Glosa 2004 nr 6 str. 12/. Tak samo oceniano wniesienie skargi za pośrednictwem organu, a nie bezpośrednio do sądu, w czasie obowiązywania ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 1997 r., I SA/Gd 328/96 - nie publ./. W niniejszej sprawie, odpis wyroku z uzasadnieniem doręczony został pełnomocnikowi skarżącego w dniu 28 kwietnia 2004 r. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął zatem w dniu 28 maja 2004 r. Skarga kasacyjna przesłana została przesyłką poleconą w dniu 27 maja 2004 r., wprost do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który następnie przekazał skargę do sądu I instancji, właściwego do jej wniesienia. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skarga została wysłana w dniu 8 czerwca 2004 r. Mając na uwadze powyższe nie można uznać, iż skarga kasacyjna wniesiona została z zachowaniem terminu. Za dzień wniesienia skargi do sądu, w niniejszej sprawie, uznać należy bowiem rzeczywisty dzień wysłania skargi, przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, tj. 8 czerwca 2004 r. Art. 178 ustawy, przewiduje bezwzględny nakaz odrzucenia skargi kasacyjnej wniesionej z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Według tego przepisu, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zwrócić należy również uwagę, iż wniesiona skarga kasacyjna posiada braki formalne w postaci: braku podpisu osoby sporządzającej skargę oraz braku pełnomocnictwa procesowego dla pełnomocnika wnoszącego skargę, uprawniającego do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu przed sądem II instancji. Ponieważ jednak skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu, na skutek niezachowania terminu do jej wniesienia, bezprzedmiotowe było wzywanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wobec powyższego, na mocy art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak na wstępie.