II SA/Wr 385/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Cisek, Sędziowie Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski, Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (spr.),, Protokolant apl. radc. Bartosz Kosmala, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 listopada 2007r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie pawilonu handlowo-usługowego w J. L. oddala skargę Decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O odmówił wznowienia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie pawilonu wybudowanego przez W. S. , bowiem podanie o wznowienie wniósł skarżący nie będący stroną z godnie z art. 59 ust. 7 ustawy Prawo budowlane. W odwołaniu skarżący wniósł o dołączenie do akt sprawy wszystkich decyzji administracyjnych i wyroków sądowych dotyczących samowolnego wybudowania pawilonu, a ponadto wniósł o wyłączenie organu odwoławczego. Zarzucił szereg uchybień procesowych i naruszeń prawa budowlanego, w szczególności art. 59 ust. 7 tej ustawy, który ma zastosowanie w postępowaniach wszczętych po dniu 10 lipca 2003r. i odnośnie obiektów wybudowanych legalnie, co nie zachodzi w nin. sprawie. Skarżący był stroną postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie pawilonu, co wynika z dołączonych decyzji z [...] i [...] Decyzją z dnia [...] organ odwoławczy utrzymał powyższą decyzję w mocy, gdyż postępowanie w sprawie pozwolenia na użytkowanie toczyło się na wniosek inwestora z dnia 24 lutego 2004r. i jedynie inwestor był jego stroną, zaś skarżący nie wykazał istnienia interesu prawnego w sprawie o wznowienie tego postępowania. Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2005r. tut. Sąd uchylił powyższą decyzję jako wydaną przed rozstrzygnięciem kwestii wyłączenia organu. Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy ponownie utrzymał w mocy decyzję z dnia 27.07.2004r. W uzasadnieniu powołał postanowienie organu wyższego stopnia o odmowie wyłączenia organu w nin. sprawie. Organ przytoczył identyczną argumentację jak poprzednio, wskazując na brak przymiotu strony u skarżącego w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie wszczętym na wniosek inwestora z dnia 24 lutego 2004r., zgodnie z art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego, oraz niewykazanie interesu prawnego przez skarżącego w postępowaniu wznowieniowym. Organ podkreślił, że postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie ma na celu ustalenie czy dany obiekt został zrealizowany i nadaje się do bezpiecznego użytkowania. W skardze do Sądu administracyjnego skarżący zarzucił naruszenie art. 6-9, art. 11-12, art. 35§3, art. 77§1, art.80, art. 100§1i art. 107§1 i3 k.p.a, ponadto art. 10§1 k.p.a., dalej art. 16§1 k.p.a., kolejno art. 75§1k.p.a. i w końcu art. 138§ 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 28 i art. 145§1 k.p.a., także art. 7 Konstytucji RP, ponadto zaś naruszenie art. 84 ust. 1 pkt 1, art. 84a ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, a kolejno art. 59 ust. 7 tej ustawy i art. i art. 32 ust. 4 pkt 1 oraz § 272 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2002r. Nr 147, poz. 1229). Skarżący wytknął szereg wad materialnoprawnych decyzji o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie pawilonu oraz uchybień procesowych w postępowaniu poprzedzającym jej wydanie. Na tej podstawie wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej. Na podstawie art. 106§3 p.p.s.a., wniósł o dopuszczenie dowodów z decyzji i wyroków wnioskowanych uprzednio jako dowód w postępowaniu administracyjnym. Skarżący podkreślił, że był stroną postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie, co wynika z treści decyzji wydanych w dniu [...]i [...] Twierdził, że po uchyleniu pozwolenia na użytkowanie decyzją z dnia [...] organ wszczął z urzędu odrębne postępowanie w tej samej sprawie. Wydano pozwolenie na użytkowanie pomimo niezakończenia postępowania w sprawie nakazu rozbiórki pawilonu. Zaskarżona decyzja podpisana została nie wiadomo, czy przez zastępcę czy osobę p.o DWJNB we W.. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w oparciu o dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wznowienie postępowania jest instytucją procesową, która ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną. W przypadku wniesienia przez dany podmiot żądania wznowienia postępowania (art. 147 k.p.c.), może ono wywołać też skutek procesowy wówczas jedynie, gdy podmiot ten spełnia warunki przewidziane w art. 28 k.p.a. . Istnienie legitymacji do wystąpienia z żądaniem wznowienia postępowania organ bada według stanu aktualnego. Podmioty nie nabywają przymiotu strony na stałe, lecz mogą go utracić w przypadku zmian w stanie faktycznym lub prawnym. Nie można było prowadzić postępowania zmierzającego do ponownego rozstrzygnięcia sprawy na wniosek niestrony i jedynie dlatego, że podmiot ten spełnia być może warunki bycia stroną w innej dacie. W przypadku wystąpienia z żądaniem wznowienia postępowania przez podmiot niebędący obecnie stroną w rozumieniu art. 28 k.p.a, mogła zapaść jedynie decyzja o odmowie wznowienia postępowania (art. 149§3 k.p.a.). O ile zazwyczaj posiadanie przymiotu strony dany podmiot powinien wywodzić pozytywnie z prawa materialnego, to w przypadku postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie przeciwnie, to prawo materialne wyraźnie wyznacza krąg podmiotów będących stronami i przez to wyklucza udział w tym charakterze innych podmiotów, próbujących powołać inną podstawę materilanoprawną. Zgodnie bowiem z art. 59 ust. 7 prawa budowlanego "stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor". Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 80, poz. 718) przepisu tego nie można byłoby stosować w sprawach niezakończonych decyzją ostateczną do dnia jej wejścia w życie, czyli do dnia [...] co w nin. sprawie nie miało miejsca. Organ niewątpliwe rozstrzygał o odmowie wszczęcia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] wydaną zgodnie z jej treścią na skutek wniosku inwestora z dnia [...]. Nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia argumentacja skarżącego, że toczy się nadal inne postępowanie w sprawie pozwolenia na częściowe użytkowanie, wszczęte wnioskiem inwestora z dnia [...] i do tej pory nie zakończone ostateczną decyzją. Bezzasadne były wnioski dowodowe skarżącego dotyczące okoliczności nie mających znaczenia dla rozstrzygnięcia nin. sprawy, w tym istnienia wad prawnomaterialnych wszelkich decyzji administracyjnych dotyczących pawilonu inwestora bądź uchybień procesowych w postępowaniu, które zgodnie z zaskarżoną decyzją nie zostało wszczęte. Dlatego i zgodnie z art. 151 p.p.s.a, orzeczono jak na wstępie. J.T. 21.12.07r.