II SA/Wr 385/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z zażalenia na postanowienie z dnia 16 lipca 2013 r. odrzucające wniosek M.W. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie ze skargi D.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie uzgodnienia zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie zbiornika na nieczystości płynne o charakterze socjalno-bytowym postanawia: : odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2013 r. Sąd odrzucił wniosek M.W. o wyłączenie sędziów WSA we Wrocławiu wskazując, iż wnioskodawca nie ma legitymacji do dokonania tej czynności z uwagi na brak przymiotu strony, pełnomocnika ani uczestnika postępowania w sprawie. Doręczając odpis powyższego orzeczenia Sąd pouczył, że na postanowienie nie przysługuje środek zaskarżenia. Na powyższe postanowienie skarżąca oraz M.W. wnieśli zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz w przypadkach wymienionych w punktach 1-10 tego przepisu. Żaden z punktów powyższej regulacji ani też żaden przepis ustawy procesowej nie przewiduje uprawnienia do zaskarżenia postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku o wyłączenie sędziego. Tym samym wniesione pomimo to zażalenie należało ocenić jako niedopuszczalne i w związku z tym, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy procesowej, Sąd postanowił jak w sentencji.