II SA/Wr 386/02
WyrokWSA we Wrocławiu2004-11-04
Skład orzekający: Anna Siedlecka, Mieczysław Górkiewicz, Halina Kremis
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy nie wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia tej decyzji w wyniku wznowienia postępowania?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji jedynie wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia tej decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Brak takich przesłanek uzasadnia odmowę wstrzymania wykonania decyzji, zgodnie z zasadą trwałości decyzji ostatecznych.Stan faktyczny
Skarżący W. T. wniósł skargę na postanowienie Wojewody D. odmawiające wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Starosty S. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Skarżący zarzucał naruszenie prawa, twierdząc, że inwestor nie udowodnił prawa do dysponowania częścią wspólną budynku. Organy administracji uznały, że nie istnieją przesłanki wskazujące na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę w wyniku wznowionego postępowania, co uzasadniało odmowę wstrzymania jej wykonania.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Sygnatura akt II SA/Wr 386/02 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędziowie: SWSA Anna Siedlecka WSA Mieczysław Górkiewicz NSA Halina Kremis (sprawozdawca) Protokolant: Magda Mikus po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2004 r. sprawy ze skargi W. T. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Starosty S. z dnia [...]r.(Nr [...]) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę oddala skargę.
Sygnatura akt II SA/Wr 386/02
UZASADNIENIE
Postanowieniem Starosty S. z dnia [...]r. (Nr [...]), wydanym na podstawie art. 152 § 1 kpa, orzeczono o odmowie wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej Starosty S. z dnia [...]r. (Nr [...]) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej F. T. pozwolenia na adaptację istniejących pomieszczeń obory w zespole dworskim na mieszkania oraz remont istniejących pomieszczeń mieszkalnych, należących do inwestora, położonych na działkach nr [...] i [...] w W., gm. S .
Na to postanowienie zażalenie wniósł W. T., kwestionując jego zasadność i prawidłowość. Skarżący zarzuca organowi pierwszej instancji nieuwzględnienie faktu, iż decyzja ostateczna wydana z naruszeniem prawa, ponieważ inwestor nie udowodnił swojego prawa do dysponowania na cele budowlane częścią wspólną budynku mieszkalnego na działce nr [...] w W .
Postanowieniem Wojewody D. z dnia [...]r. (nr [...]), wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, po rozpatrzeniu zażalenia W. T., utrzymano zaskarżone postanowienie w mocy. Na uzasadnienie organ wskazał, że wnioskiem z dnia [...]r. F. T., właściciel lokalu wyodrębnionego w budynku mieszkalnym usytuowanym na działce nr [...]oraz budynku gospodarczego na działce nr [...] w W., wystąpił do Starosty S. o pozwolenie na budowę inwestycji obejmującej adaptację na cele mieszkalne oraz remont pomieszczeń w wyżej wymienionych budynkach.
Decyzją tego organu z dnia [...]r. (Nr [...]) zatwierdzono projekt budowlany przedłożony przez inwestora i udzielono wnioskodawcy pozwolenia na budowę obejmującego adaptację na lokale mieszkalne istniejących pomieszczeń obory na działce nr [...] w W. oraz remont istniejących pomieszczeń mieszkalnych należących do inwestora - w budynku na działce nr [...] w W . Decyzja ta stała się ostateczna.
Wnioskiem z dnia [...]r. J. M., Z. H. i W. T., właściciele sąsiedniej nieruchomości, zażądali wznowienia postępowania zakończonego tą decyzją, ponieważ będąc stronami postępowania nie brali w nim udziału.
Postanowieniem z dnia [...]r. organ pierwszej instancji wznowił postępowanie w sprawie. W wyniku wznowionego postępowania decyzją Starosty S. z dnia [...]r. (Nr [...]) odmówiono uchylenia decyzji Starosty S. udzielającej F. T. pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia podano, iż decyzja o pozwoleniu na budowę jest prawidłowa.
Od decyzji odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę odwołał się W. T., wnosząc ojej uchylenie. Jednocześnie wnioskiem z dnia [...]r. skarżący zażądał wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę.
Decyzją Wojewody D. z dnia [...]r (Nr [...]) uchylono zaskarżoną decyzję i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu wykazano, iż inwestor nie udowodnił swojego prawa do dysponowania na cele budowlane częścią wspólną w budynku mieszkalnym usytuowanym na działce nr [...] w W . W toku ponownego postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji, postanowieniem Starosty S. z dnia [...]r., odmówiono wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej Starosty S. z dnia [...]r. Nr [...] o pozwoleniu na budowę,
Sygnatura akt II SA/Wr 386/02
motywując, iż okoliczności sprawy nie wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę w wyniku wznowienia postępowania.
W wyniku analizy akt sprawy organ odwoławczy ustalił, że zgodnie z powołanym,
jako podstawa prawna zaskarżonego postanowienia, przepisem art 152 § 1 kpa, organ
administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzymuje z
urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, będącej przedmiotem wznowienia
postępowania, pod warunkiem, że okoliczności sprawy wskazują na
prawdopodobieństwo uchylenia tej decyzji w wyniku wznowienia postępowania.
Analiza akt sprawy wykazuje jednak, iż badane przez organ pierwszej instancji we wznowionym postępowaniu okoliczności sprawy, nie stanowiły podstawy do przypuszczenia, iż w wyniku wznowionego postępowania zostanie podjęta decyzja uchylająca decyzję ostateczną o pozwoleniu na budowę, a tym samym nie zaistniała przesłanka do wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Decyzją ostateczną Starosty S. z dnia [...]r. (Nr [...]) zatwierdzono projekt budowlany inwestycji obejmującej adaptację na mieszkania istniejących pomieszczeń obory na działce nr [...] oraz remont istniejących pomieszczeń mieszkalnych należących do inwestora w budynku mieszkalnym usytuowanym na działce nr [...] w W., gm. S .
Skarżący jest współwłaścicielem działki nr [...] w W , która graniczy bezpośrednio z działką nr [...] stanowiącą własność inwestora, nie graniczy natomiast z działką nr [...].
Podniesiony przez skarżącego zarzut braku jego zgody na inwestycję w zakresie przewidzianym do realizacji na działce nr [...], sąsiadującej z działką inwestora, jest nieuzasadniony, ponieważ w budynku gospodarczym na działce nr [...] zaplanowano roboty polegające na adaptacji pomieszczeń, co nie wymaga zgody właściciela sąsiedniej nieruchomości. Dodać należy, iż kotłownia na paliwo stałe i olej opałowy wraz z trzonem kominowym spalinowo-wentylacyjnym w budynku na działce nr [...] została projektowana w znacznej odległości od ściany, wzdłuż której przebiega granica działek nr[...] i [...].
Dodatkowe postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przez organ pierwszej instancji wykazało ponadto, iż obiekty usytuowane na działkach nr [...] i [...]w W. są wpisane do ewidencji dóbr kultury gminy S., natomiast nie figurują w rejestrze zabytków. Okoliczność ta sprawia, iż dołączone do akt sprawy uzgodnienie projektu Inwestycji Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. należy uznać za prawidłowe.
Co do remontu pomieszczeń w budynku usytuowanym na działce nr [...], z którą działka skarżącego bezpośrednio nie graniczy, nie stwierdzono, w wyniku analizy akt sprawy, istnienia interesu prawnego skarżącego dotyczącego tej części przedsięwzięcia. Tymczasem w sytuacji, gdy interes prawny skarżącego, w związku z położeniem nieruchomości, do której posiada prawo rzeczowe, nie jest dostatecznie oczywisty, skarżący powinien był wykazać swój interes prawny dotyczący remontu umieszczeń w budynku mieszkalnym na działce nr [...] w W . Pojęcie interesu prawnego powinno być przy tym rozumiane jako obiektywna czyli rzeczywiście istniejąca potrzeba ochrony prawnej, związana z interesem osobistym skarżącego.
Zważywszy, iż decyzja o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji jest zgodna, zarówno z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak i warunkami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, natomiast wznowione w tym przedmiocie postępowanie nie wykazało naruszenia interesu prawnego skarżącego, należy uznać, iż okoliczności sprawy, nie wskazując na prawdopodobieństwo
3
Sygnatura akt II SA/Wr 386/02
uchylenia tej decyzji w wyniku wznowionego postępowania, nie stanowiły dostatecznej podstawy do wstrzymania wykonania wyższej decyzji.
Na ostateczne postanowienie skargę do sądu administracyjnego złożył W. T . W skardze podniósł zarzut naruszenia art. 152 § 1 kpa przez przyjęcie braku dostatecznych podstaw do wstrzymania decyzji, będącej przedmiotem postępowania. Wskazując na podniesiony zarzut, skarżący wnosi o uchylenie kwestionowanego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji.
W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).
Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Z taką kontrolą mamy do czynienia w sprawie niniejszej.
Zaskarżone postanowienia nie podlegają wyeliminowaniu z obrotu prawnego.
Zgodnie z treścią art. 152 § 1 kpa organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Z przytoczonego przepisu wynika, że konieczność wstrzymania wykonania decyzji, objętej postępowaniem wznowieniowym zachodzi wówczas, gdy organ prowadzący postępowanie ekstraordynaryjne dojdzie do przekonania, mając na względzie ujawnione okoliczności sprawy, że istnieją przesłanki, iż ostateczna decyzja zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego.
W tym miejscu wskazać można na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 1998 r. (IV SA 2311/96, LEX nr 43803), w uzasadnieniu którego zawarto tezę, według której Jeżeli inwestor spełni wszystkie wymogi określone w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 lub art. 159 § 1 kpa winno być traktowane jako środek ostateczny, oparty na udokumentowanych i wiarygodnych materiałach dowodowych. Zbyt szybkie i nie poparte dostatecznie udokumentowanymi dowodami na istnienie przesłanek wskazujących na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej, korzystanie z instytucji wstrzymania wykonania decyzji, może stanowić naruszenie zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznych".
Jak wskazał w uzasadnieniu skarżonego postanowienia organ drugiej instancji, badając okoliczności sprawy organy administracji architektoniczno-budowlanej doszły do przekonania, że nie istnieje prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania, a skutkiem takich ustaleń mogło być jedynie postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania tej decyzji.
4
Sygnatura akt II SA/Wr 386/02
Ustaleniom tym nie sposób zarzucić dowolności. Nadto, podzielając pogląd zawarty w zacytowanym fragmencie uzasadnienia należy podnieść, że nie posiadając jednoznacznych dowodów uprawdopodobniających uchylenie decyzji ostatecznej, organ niesprzecznie z obowiązującym prawem odmówił wstrzymania decyzji orzekając w zgodzie z zasadą trwałości decyzji ostatecznych.
Dodatkowo można wskazać, że stanowisko organów znalazło także wyraz w ostatecznej decyzji Wojewody D. z dnia [...]r. (nr [...]), utrzymującej w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...]r. (nr [...]) odmawiającej uchylenia decyzji udzielającej F. T. pozwolenia na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany, o czym pisze sama strona w skardze.
Reasumując, wobec bezzasadności skargi podlega ona oddaleniu po myśli art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
5
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło