II SA/Wr 390/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz, Sędzia NSA Halina Kremis, Asesor WSA Alicja Palus /spraw./, Protokolant Paweł Kysiak, po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 29 listopada 2006r. sprawy ze skargi Gminy L. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych i szczególne korzystanie z wód I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości. Decyzją z dnia [...] Nr [...], działający z upoważnienia Starosty Powiatu L. członek zarządu powiatu, powołując w podstawie prawnej orzeczenia przepisy : art. 37 pkt 2, art. 122 ust. 1 pkt 1 i 3, art. 127, art. 128, art. 131, art. 132 i art. 140 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. – Prawo wodne /Dz.U. Nr 115, poz. 1229 z późn. zm./ oraz art. 38 ustawy z dnia 5 czerwca o samorządzie powiatowym /Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1592 z poźn. zm./ i art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego udzielił K. i L. Sz. pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych w tym stawu rybnego na działce nr [...] o powierzchni lustra wody 4,63 ha i innych szczegółowo opisanych w punktach od b do f oraz pozwolenia na szczególne korzystanie z wód w sposób określony w punktach od a do d. W osnowie decyzji orzeczono również, że pozwolenie wodnoprawne na szczególne korzystanie z wód udzielone zostaje na czas oznaczony do dnia 31 grudnia 2024 roku, zobowiązano K. i L. Sz. do działań konkretnie wskazanych w pkt III ppkty 1 do 7, a ponadto pouczono, że pozwolenie wodnoprawne nie rodzi praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do jego realizacji oraz nie narusza praw własności i uprawnień osób trzecich, przysługujących wobec tych nieruchomości i urządzeń. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ orzekający wyjaśnił, że L. i K. Sz. wystąpili wnioskiem, z dnia 17.10.2005 r., o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie stawu rybnego na działce nr [...] obręb O. o powierzchni całkowitej 5,85 ha i urządzeń wodnych służących do poboru i odprowadzenia wody załączając do wniosku operat wodnoprawny "Staw rybny – O. gmina L. działka nr [...]" opracowany przez Zakład A w L., L. sierpień 2005 r. W dniu 28 października 2005 r. została przeprowadzona rozprawa wodnoprawna z udziałem zainteresowanych stron. Na rozprawie przedstawiciel Gminy L. wniósł o możliwość dokładnego zapoznania się z przedłożonym operatem, a następnie pismem z dnia 5.12.2005 r., znak [...] Wójt Gminy L. nie wyraził zgody na wykonanie na rowie (działka nr [...], obręb O., której właścicielem jest Gmina L.) gurtu piętrzącego wodę i pobór wody w miejscu piętrzenia do projektowanego stawu. Swój sprzeciw uzasadnił faktem, że do rowu odprowadzane są ścieki oczyszczone na oczyszczalni zlokalizowanej w O., a w razie awarii oczyszczalni może nastąpić zrzut ścieków nieczyszczonych oraz faktu, że podpiętrzenie wody na gurcie piętrzącym, przy dużych opadach może spowodować spowolnienie odpływu wód skutkiem czego może nastąpić nadmierne piętrzenie wody w rowie i podtopienie gruntów sąsiednich działek, których właściciele mogą wystąpić do gminy z roszczeniami odszkodowawczymi. Poruszone w sprzeciwie Wójta Gminy sprawy są szczegółowo omówione w operacie wodnoprawnym, a mianowicie: - właścicielem rowu nr [...] nie jest Gmina L., lecz Skarb Państwa, w związku z powyższym stanowisko Wójta Gminy L. należy traktować jako opinię w sprawie wykonania gurtu piętrzącego i poboru wody do projektowanego stawu, - pobór wody z rowu którym płyną ścieki oczyszczone w oczyszczalni jest wskazany, gdyż w wodzie tej znajdują się substancje pokarmowe dla ryb, - pobór wody z tego rowu może być realizowany tylko w uzgodnieniu z eksploatatorem oczyszczalni ścieków, co wyklucza pobór wody w przypadku awarii oczyszczalni, - podpiętrzenie wody na gurcie piętrzącym nie ma wpływu na odprowadzanie oczyszczonych ścieków na oczyszczalni, ponadto nie będzie stanowiło przyczyny podtopienia sąsiednich działek, - właścicielami działek przylegających do rowu na działce nr [...] jest Gmina L. (działka nr [...] - teren oczyszczalni), a właścicielem pozostałych działek tj. działki nr [...] i [...] inwestor stawu, czyli nie zaistnieje problem wystąpienia o odszkodowania. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania zostało przesłane stronom, ponadto zgodnie z art. 127 ust. 6 ustawy z dnia 18.07.2001 r. Prawo wodne (Dz. U. Nr 115, poz. 1229 z późn. zm.) i art. 32 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627, z późn. zm.) podane było do publicznej wiadomości. Wniesione wnioski zostały szczegółowo rozpatrzone. Odwołanie od opisanej powyżej decyzji złożył Wójt Gminy L. W odwołaniu wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji w całości i odmowę udzielenia K. i L. Sz. pozwolenia wodnoprawnego albo uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu Wójt Gminy L. podał, że na wniosek K. i L. Sz. Starosta L. decyzją z dnia [...] nr [...] udzielił w/w. pozwolenia wodnoprawnego na wybudowanie określonych w tej decyzji urządzeń wodnych w tym stawu rybnego oraz na szczególne korzystanie z wód. W toku prowadzonego postępowania Wójt Gminy jako strona tego postępowania zgłaszał następujące uwagi: Wybudowanie gurtu piętrzącego wodę oraz piętrzenia wody na działce nr [...], obręb O. /rów/, może spowodować przy intensywnych opadach atmosferycznych spowolnienie odpływu wód, czego wynikiem będzie podtopienie gruntów sąsiednich działek, których właściciele mogą wystąpić do gminy o odszkodowanie. Opady atmosferyczne mogą spowodować także spływ do w/w rowu wody zanieczyszczonej zarówno nawozami jak i chemicznymi środkami ochrony roślin i poprzez ujęcie denne na rowie /działka [...]/ zostać wprowadzone do stawu rybnego, wskutek czego - może dojść do zatrucia hodowli ryb i narażenia gminy na roszczenia odszkodowawcze ze strony właściciela. Wybudowanie ujęcia dennego wody w rowie /działka [...] oraz pobór poprzez to ujęcie wody zrzucanej do rowu z gminnej oczyszczalni ścieków do napełnienia stawu rybnego i podtrzymania zalewu może być przyczyną, że do stawu rybnego w razie awarii urządzeń oczyszczalni mogą zostać wprowadzone nieoczyszczone ścieki, co może spowodować zatrucie ryb. Ponadto w operacie załączonym do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego przyjęto, że tylko część wody będzie pobierana z rowu /działka nr [...]/. Tymczasem w powyższym rowie, co zgłaszał skarżący już w toku postępowania nie występuje woda, za wyjątkiem tej zrzucanej z gminnej oczyszczalni ścieków. Nie ma też możliwości poboru innej wody niż z oczyszczalni ścieków. dowód: kserokopia wyciągu z protokołu nr [...] z posiedzenia Komisji Rolnej Rady Gminy L. oraz przeprowadzonych oględzin terenu. W związku z tym w rzeczywistości projektowany staw będzie zasilany w 100% wodą z gminnej oczyszczalni ścieków w O., a nie tak jak przyjęto w operacie tylko częściowo w 20 %. Ponadto zrzut wody ze stawu do rowu /działka nr [...]/ w ilości 142,6 l/s równej [...] na dobę może spowodować zalanie sąsiednich terenów należących do innych osób. W toku postępowania organ nie wyjaśnił tych wątpliwości, a w szczególności nie dokonał wizji w terenie, celem ustalenia czy w rowie /działka nr [...]/ występuje woda inna niż zrzucana z gminnej oczyszczalni ścieków jak przyjęto w operacie. Ponadto w świetle zgłoszonych uwag, zdaniem Wójta Gminy wydane pozwolenie wodnoprawne narusza wymagania ochrony środowiska. Po rozpatrzeniu odwołania, działający z upoważnienia Wojewody D. Zastępca Dyrektora Wydziału Środowiska i Rolnictwa Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego, decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach tego orzeczenia organ odwoławczy wskazał, że zarzuty podniesione w odwołaniu mają ogólny charakter techniczny. Nacechowane są obawami o występowanie beneficjentów wydanego pozwolenia wodnoprawnego z roszczeniami odszkodowawczymi wobec Gminy L. w różnych sytuacjach awaryjnych związanych z odprowadzaniem do rowu [...] oczyszczonych ścieków z gminnej oczyszczalni a także obawą o ujemne oddziaływania zamierzonego korzystania z wód i projektowanych urządzeń wodnych na grunty sąsiednie będące we władaniu innych osób. Po wnikliwej analizie rozwiązań projektowych zawartych w dokumentacji technicznej stanowiącej podstawę techniczną wydanego pozwolenia wodnoprawnego organ odwoławczy, podobnie jak i organ I instancji, nie mógł podzielić obaw odwołującej się strony. Trzeba bowiem wziąć pod uwagę, że dokumentacja techniczna (projekt techniczny i operat wodnoprawny) została opracowana przez osobę posiadająca stosowne uprawnienia do projektowania i przyjęte rozwiązania nie budzą zastrzeżeń. Organ odwoławczy nie dopatrzył się także w zaskarżonej decyzji sygnalizowanego w odwołaniu naruszenia wymagań ochrony środowiska. Rów, z którego będzie pobierana woda na potrzeby projektowanego stawu, jest rowem melioracyjnym o niewielkiej zlewni. Naturalnym zjawiskiem w takich rowach jest okresowy całkowity brak przepływu i ustanawianie przepływów nienaruszalnych nie zawsze jest uzasadnione i konieczne. Należy też zauważyć, że z punktu widzenia ochrony środowiska skierowanie do stawu ścieków po ich oczyszczeniu jest rozwiązaniem korzystnym i z tego względu często buduje się stawy rybne właśnie poniżej oczyszczalni ścieków. Takie rozwiązania mają np. oczyszczalnie ścieków w M. i w W. Prawidłowość decyzji wydanej w postępowaniu odwoławczym zakwestionowała Gmina L. poprzez skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W skardze działający imieniem Gminy L. Wójt, wniósł o uchylenie w całości decyzji zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty L., zarzucając, że w uzasadnieniu decyzji Wojewoda D. stwierdził, że zarzuty podniesione przez Wójta Gminy w odwołaniu od decyzji Starosty L. mają "ogólny charakter techniczny, nacechowane są obawami o występowanie beneficjentów wydanego pozwolenia wodnoprawnego z roszczeniami odszkodowawczymi wobec Gminy L.". Następnie Wojewoda D. stwierdził, że po analizie dokumentacji technicznej nie podziela podniesionych przez Wójta Gminy w odwołaniu zarzutów podkreślając, że dokumentacja techniczna została opracowana przez osobę posiadającą uprawnienia do projektowania. Ponadto Wojewoda D. stwierdził, że naturalnym zjawiskiem w rowach melioracyjnych jest okresowy całkowity brak przepływu. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji wyraźnie wskazuje, że organ odwoławczy w ogóle nie ustosunkował się do podniesionych w odwołaniu zarzutów, nie zbadał, czy postępowanie przeprowadzone przez organ I instancji doprowadziło do wyjaśnienia spornych między stronami okoliczności, a także czy zebrane dowody pozwalają na wyjaśnienie zgłaszanych wątpliwości. Wojewoda D. nie zauważył, że w toku postępowania przed organem I instancji nie wyjaśniono, czy w rowie /nr działki [...], obrąb Obora/ występuje całkowity brak przepływu wody czy tylko okresowy jak przyjął w zaskarżonej decyzji, /choć nie wiadomo na jakiej podstawie organ II instancji dokonał takich ustaleń/. Zauważyć należy, że każdy dowód, także dokumentacja techniczna podlega swobodnej ocenie organu, ale ocena ta nie może być dokonywana tylko na tej podstawie, iż dokumentacja została wykonana przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia. Zdaniem skarżącego zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa, gdyż organ II instancji nie dokonał pełnej oceny zebranego przez organ I instancji materiału dowodowego. Wojewoda powinien zauważyć, iż zebrany materiał nie jest wystarczający, gdyż nie wyjaśnia wszystkich okoliczności przedmiotu sprawy, a postępowanie dowodowe było niepełne, gdyż nie przeprowadzono wizji w terenie. W odpowiedzi na skargę zawartej w piśmie doręczonym Sądowi w dniu 6 czerwca 2006r. Wojewoda D. wniósł o oddalenie skargi i wskazał na bezpodstawność zarzutów podnoszonych przez Wójta Gminy L., która została już uprzednio wyjaśniona w uzasadnieniu obu decyzji wydanych w sprawie. Uzupełniając swoją argumentację organ podał, że podstawę techniczną dla przedmiotowego pozwolenia stanowił operat wodnoprawny, załączony do wniosku, który jest zgodny z art. 132 ustawy – Prawo wodne i zawiera wszystkie niezbędne dane dla udzielenia wnioskowanego pozwolenia. Ponadto Wojewoda D. wyjaśnił, że organ nie jest żadnym przepisem zobowiązany do przeprowadzenia oględzin terenowych przed wydaniem decyzji, a strony biorące udział w rozprawie administracyjnej nie zgłosiły takiego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie uwzględnił następujące okoliczności faktyczne i prawne: Wyjaśniając przesłanki podjętego rozstrzygnięcia wskazać przede wszystkim należy, że w przepisie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) ustawodawca zastrzegł, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nic stanowią inaczej), formułując w ten sposób generalne kryterium wiążące sądy administracyjne w pełnym zakresie ich kognicji. Jednoznaczność tej zasady sprawia, że wojewódzki sąd administracyjny w toku podjętych czynności rozpoznawczych dokonuje oceny co do zgodności kontrolowanej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub tryb podjęcia innego aktu albo czynności, będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące są przy tym przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Mając na względzie wskazane powyżej kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych stwierdził konieczność zastosowania przy orzekaniu przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./ przy jednoczesnym skorzystaniu z dyspozycji art. 134 § 1 tej regulacji. Ponadto poprzedzając wyjaśnienie motywów wyroku Sąd uznał za konieczne wyjaśnić, że doręczone w trybie art. 54 § 2 powołanej poprzednio ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, akta administracyjne sprawy, które traktować należy jako materiał stanowiący podstawę rozstrzygnięcia nie zawierają operatu wodnoprawnego, co pozbawiło Sąd możliwości dokonania w pełnym zakresie kontroli legalności zaskarżonego aktu. Ocena ta przeprowadzona została w granicach, w jakich umożliwiał to materiał sprawy. Zważyć przede wszystkim należy, że postępowanie administracyjne podporządkowane jest ustrojowej zasadzie dwuinstancyjności, sformułowanej w art. 15 kpa i mającej również walor zasady konstytucyjnej z racji wpisania jej w treść art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zasada ta w toku administracyjnego postępowania instancyjnego realizowana jest przez określone środki zaskarżenia, przysługujące w zwyczajnym trybie weryfikacyjnym, które skutecznie wniesione gwarantują rozpoznanie sprawy załatwionej przez organ administracji publicznej I instancji po raz drugi przez właściwy organ wyższego stopnia i uzyskanie rozstrzygnięcia tego organu. Takim środkiem zaskarżenia przyznanym w ramach postępowania głównego w odniesieniu do decyzji jest odwołanie, regulowane w przepisach art. 127 – 140 kodeksu postępowania administracyjnego. Z treści art. 127 § 1 kpa wynika, że podmiotem uprawnionym do jego wniesienia jest strona, czyli jednostka której legitymację procesową wyprowadza się z treści art. 28 kpa przy zastosowaniu przepisów art. 29 i art. 30 tej ustawy. Zasadniczym kryterium uwzględnionym w przepisie art. 28 kpa jest interes prawny lub obowiązek, a jego istotą jest wskazanie w przepisie prawa powszechnie obowiązującego możliwości przekształcenia sytuacji prawnej danego podmiotu poprzez nadanie uprawnienia lub nałożenie obowiązku. Pojęcie strony postępowania administracyjnego było wielokrotnie analizowane i definiowane w literaturze prawniczej i w orzecznictwie. Rozważania w tym przedmiocie można sprowadzić do stwierdzenia, że "... stroną w rozumieniu art. 28 będzie osoba /jednostka organizacyjna/, wymieniona w art. 29 lub przepisach odrębnych, która na podstawie prawa obowiązującego może czy powinna uzyskać konkretne korzyści albo też może być /powinna być/ obarczona powinnością określonego zachowania wyznaczonego nakazem lub zakazem, jednakże dopiero po skonkretyzowaniu ich w decyzji administracyjnej przez organ administracji publicznej, działający w granicach jego właściwości i kompetencji. Każda tak rozumiana strona postępowania musi być przez organ administracyjny wezwana do udziału w postępowaniu wszczętym z urzędu, jak również strona – tak rozumiana – wnosząc swoje żądanie, powoduje wszczęcie postępowania administracyjnego" /J. Borkowski w: B. Adamiak, J. Borkowski, KPA Komentarz, Warszawa 2006/. W tak określonych warunkach prawnych powinnością właściwego w sprawie organu jest dokonanie prawidłowej kwalifikacji i doboru stron postępowania konkretnej sprawy administracyjnej, a także konieczność przeprowadzenia oceny, co do tego, czy czynność procesowa np. wniesienie odwołania została podjęta przez uprawniony do tego podmiot. W rozpoznawanej sprawie istotne jest, że podanie wszczynające postępowanie odwoławcze wniesione zostało przez Wójta Gminy L., działającego – jak wynika z treści podania – w imieniu własnym. Przyjęta w postępowaniu odwoławczym – skonstruowanym bezwzględnie na zasadzie skargowości – koncepcja subiektywna legitymacji procesowej nie zwalnia organu odwoławczego z obowiązku przeprowadzenia postępowania wstępnego, w toku którego oceniana jest m.in. dopuszczalność odwołania, a w jej zakresie, to czy zostało ono wniesione przez uprawniony przedmiot. Z akt sprawy wynika, że merytoryczne jej rozpoznanie nie zostało poprzedzone żadnymi czynnościami organu zmierzającymi do ustalenia istnienia interesu prawnego Wójta Gminy L. /nie będącego stroną postępowania pierwszoinstancyjnego/, warunkującego możliwość uznania tego organu jednostki samorządowej za podmiot legitymowany do wniesienia odwołania w tej sprawie. Zważyć przy tym należy, że dotychczasowy materiał sprawy nie daje żadnych podstaw do przyznania Wójtowi Gminy L. – działającemu w imieniu własnym – statusu strony postępowania, a w konsekwencji prawa do korzystania z odwołania, czyli środka zaskarżenia umożliwiającego zweryfikowanie w trybie zwyczajnym decyzji Starosty Powiatu L., wydanej w tej sprawie. Jednocześnie organ odwoławczy orzekając merytorycznie nie wyjaśnił też okoliczności, które uprawniały Gminę L. do uczestniczenia w postępowaniu prowadzonym w tej sprawie w charakterze strony – zgodnie z art. 127 ust. 7 ustawy – Prawo wodne. Gmina twierdzi wprawdzie, że jest właścicielem działki nr [...] stanowiącej rów, którym odprowadzana jest woda z gminnej oczyszczalni ścieków usytuowanej na działce nr [...] w O., mająca okresowo zasilać projektowany staw, objęty udzielonym przez Starostę pozwoleniem wodnoprawnym, ale jednocześnie z decyzji tego organu wynika, że właścicielem rowu nr [...] jest Skarb Państwa. Nie wiadomo też, czy numerem [...] oznaczony jest tylko rów, czy działka gruntu, przez którą rów przebiega, nie wypełniając jej całej powierzchni. Ponadto Sąd zwrócił uwagę, że w podstawie prawnej decyzji wydanej w tej sprawie przez organ I instancji powołany został m.in. art. 37 pkt 2 ustawy – Prawo wodne, z którego wynika, że szczególnym korzystaniem z wód jest korzystanie wykraczające poza korzystanie powszechne lub zwykłe, w szczególności wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi. Z kolei przepis art. 127 ust. 3 stanowi, że: "Pozwolenie wodnoprawne na wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi wydaje się na okres nie dłuższy niż 10 lat". Zdaniem Sądu organ odwoławczy powinien był ocenić zarówno prawidłowość zastosowania przy orzekaniu – w warunkach faktycznych, jakie istnieją w tej sprawie – przepisu art. 37 pkt 2 ustawy – Prawo wodne, jak i zgodności z prawem treści pkt-u II zaskarżonej odwołaniem decyzji. Dodatkowo Sąd uznał za właściwe zwrócić uwagę, że przepis art. 138 zawiera katalog orzeczeń, jakie może zastosować w sprawie organ odwoławczy, który obejmuje decyzje merytoryczne, merytoryczno-reformacyjne, kasacyjne i decyzje umarzające postępowanie, wyszczególniając je w sposób przyjęty w technice legislacyjnej. Każdemu typowi decyzji odpowiada odrębne oznaczenie numeryczne. W podstawie prawnej decyzji Wojewody D., wydanej w tej sprawie, wskazano przepis art. 138 kpa. Wprawdzie treść decyzji pozwala stwierdzić, że czynność orzeczniczą podjęto przy zastosowaniu przepisu art. 138 § 1 pkt 1 kpa, ale zasada praworządności i przepis art. 107 § 1 /zd. pierwsze/ wymagają powołania w orzeczeniu administracyjnym podstawy prawnej w sposób wyczerpujący i dokładny, przy czym nie jest wystarczające – przy orzekaniu w sposób merytoryczny – powołanie wyłącznie przepisu prawa procesowego, bowiem wskazać w nim należy również przepisy prawa materialnego dotyczące rozstrzyganej sprawy. Mając na względzie przedstawione wcześniej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny – stwierdzając, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa materialnego i procesowego, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy – zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c powołanej wcześniej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. Klauzula zawarta w pkt II wyroku wynika z obowiązku zastosowania przez Sąd przy orzekaniu o uwzględnieniu skargi przepisu art. 152 wskazanej powyżej ustawy.