II SA/Wr 390/10

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat I.D.o przyznanie nieopłaconych w całości kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi D,, M.,J.i M.W. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Gminy T. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia ... r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wr ... postanawia: przyznać adwokat I. D. od Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 147, 60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), w tym 23% VAT. Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2010 r. referendarz sądowy przyznał skarżącym: D. i M.W. prawo pomocy w zakresie m.in. ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu, na pełnomocnika skarżących została wyznaczona w dniu 25 sierpnia 2010 r. adwokat I.D.. W wyroku z dnia 31 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał pełnomocnikowi skarżących kwotę 295, 20 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik w skardze kasacyjnej wniesionej od ww. wyroku zawarła wniosek o zasądzenie jej "kosztów zastępstwa adwokackiego" według norm przepisanych. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 147, 60 zł (kwota ta zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" w zw. z pkt 1 lit. "c" oraz w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. jedn. z 2011 r., Dz. U. Nr 177, poz.1054 ze zm.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej p.p.s.a. (t.jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.