II SA/Wr 390/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 10 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. i M.S. na czynność D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. nr [...]z dnia [...] r. w przedmiocie przekazania wniosku zgodnie z właściwością postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 15 maja 2019 r. A.P. oraz M. Sz. (dalej: skarżące) złożyły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. (dalej: organ, DWINB). W treści skargi skarżące wyjaśniły, że zwróciły się do organu o wszczęcie postępowania w sprawie zalewania działek nr [...] oraz [...] w Rz. Skarżące stwierdziły nadto, że organ pismem (nazwanym przez skarżące decyzją) z dnia [...] r. odmówił wydania decyzji w sprawie zalewania nieruchomości i przekazał sprawę do Wójta Gminy M. Pismem z dnia [...] r. (nazwanym przez skarżące odwołaniem) zwróciły się o uchylenie wyżej wskazanej decyzji, wskutek czego DWINB poinformował skarżące pismem z dnia 16 kwietnia 2019 r., że sprawa została przekazana zgodnie z właściwością Wójtowi Gminy M. (dalej jako: wójt). Wójt zawiadomieniem z dnia 29 kwietnia 2019 r. przekazał sprawę ponownie DWINB, uznając że jest to organ właściwy w sprawie. W odpowiedzi na skargę DWINB podkreślił, że w sprawie nie zostały podjęte żadne rozstrzygnięcia. Organ jedynie na podstawie art. 243 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm., dalej: k.p.a.) w zw. z art. 234 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2018 r. poz. 2268 z późn. zm.) przekazał wniosek skarżących wójtowi jako organowi właściwemu do jego rozpatrzenia, zaś swoje stanowisko podtrzymał w kolejnym piśmie z dnia 16 kwietnia 2019 r. wydanym wskutek złożenia przez skarżące pisma nazwanego odwołaniem, będącego przedmiotem odrębnej skargi złożonej przez skarżące. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność. Zgodnie z art. art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz.1302 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2018 poz. 2107 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest skontrolowanie działalności administracji publicznej. Poddanie kontroli sądu administracyjnego wykonywania administracji publicznej nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej objęta została taką kontrolą. Taka kontrola obejmuje orzekanie wyłącznie w sprawach wymienionych w art. 3 § 2, 2a i 3 p.p.s.a. W związku z tym ustalenie, że przedmiotem skargi jest akt lub czynność, które nie zostały wymienione w przywołanych przepisach, jest negatywną przesłanką procesową, stanowiącą bezwzględną podstawę odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., a obarczone taką wadą postępowanie jest nieważne (vide: art. 183 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Rolą sądu administracyjnego jest wstępne zbadanie dopuszczalności każdej z wniesionych skarg. Dopiero stwierdzenie, że zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej może być przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej otwiera drogę do merytorycznej oceny skargi. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest zawiadomienie DWINB o przekazaniu wójtowi podania skarżących o wszczęcie postępowania zgodnie z właściwością. W podstawie prawnej wydanego zawiadomienia DWINB powołał się na art. 243 k.p.a., zgodnie z którym jeżeli organ, który otrzymał wniosek, nie jest właściwy do jego rozpatrzenia, obowiązany jest w ciągu siedmiu dni przekazać go właściwemu organowi. O przekazaniu wniosku zawiadamia się równocześnie wnioskodawcę. Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a. jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Wskazać przy tym należy, że zawiadomienie o przekazaniu podania zgodnie z właściwością nie stanowi decyzji o odmowie wszczęcia postępowania, jak wskazują na to w treści skargi skarżące. W konsekwencji na zawiadomienie takie nie przysługuje odwołanie ani zażalenie, w przeciwieństwie do postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania (por. art. 61a § 2 k.p.a.). Ponadto, zawiadomienie strony o przekazaniu podania zgodnie z właściwością, nie jest postanowieniem czy decyzją, o których mowa w k.p.a. Potwierdza to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 20 marca 2019 r. sygn. akt I SA/Gl 1313/18 (opubl. CBOIS: https://cbois.nsa.gov.pl/), zgodnie z którym zawiadomienie o przekazaniu sprawy według właściwości sporządzone przez organ na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. nie nosi cech postanowienia administracyjnego. Skoro tak, to nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia. W konsekwencji zawiadomienie o przekazaniu podania zgodnie z właściwością nie stanowi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, które zgodnie z art. 3 § 2, 2a i 3 p.p.s.a. mogłyby stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy skarga na zawiadomienie z dnia [...] r. jest niedopuszczalne z przyczyn o charakterze przedmiotowym. Z powyższych względów, skarga złożona w niniejszej sprawie, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.