II SA/Wr 391/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jerzy Strzebińczyk (sprawozdawca) Sędzia NSA - Barbara Adamiak Sędzia NSA - Anna Moskała Protokolant - Monika Mikołajczyk po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Sejmiku Województwa Dolnośląskiego z dnia 28 grudnia 2001 r. Nr XL/763/2001 w przedmiocie zatwierdzenia statutu Dolnośląskiego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we Wrocławiu Oddala skargę. W dniu 28 grudnia 2001 r. Sejmik Województwa Dolnośląskiego podjął uchwalę Nr XL/763/2001 w sprawie zatwierdzenia statutu Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we Wrocławiu. Uchwałę tę zakwestionował Wojewoda Dolnośląski, który - w skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu - wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały, przytaczając w podstawie prawnej swojego żądania przepis art. 82c ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (jednolity tekst - Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1590 ze zm.) i dopatrując się wydania zaskarżonego aktu z istotnym naruszenia art. 43 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408 ze zm.). Wywód zawarty w uzasadnieniu skargi rozpoczyna się od stwierdzenia, że w dniu 22 listopada 2001 r. Sejmik Województwa Dolnośląskiego podjął uchwałę Nr XXXIX/728/2001 w sprawie przekształcenia Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w Lubinie. W rozstrzygnięciu nadzorczym z dnia 14 grudnia 2001 r. (Nr PN.II.0911-3/35/01) Wojewoda Dolnośląski orzekł nieważność tej uchwały z powodu istotnego naruszenia art. 43 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Rozstrzygnięcie to nie zostało zaskarżone przez Sejmik do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tym samym dniu 22 listopada 2001 r. Sejmik Województwa Dolnośląskiego przyjął również uchwałę Nr XXXIX/729/2001 w sprawie utworzenia Dolnośląskiego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we Wrocławiu. Zgodnie z § 1 tej uchwały, Sejmik utworzył Dolnośląski Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we Wrocławiu, z połączenia Jeleniogórskiego Ośrodka Medycyny Pracy w Jeleniej Górze, Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w Lubinie, Wałbrzyskiego Ośrodka Medycyny Pracy w Wałbrzychu oraz Ośrodka Medycyny Pracy we Wrocławiu. W ślad za ostatnio powołaną uchwałą, w dniu 28 grudnia 2001 r. Sejmik Województwa Dolnośląskiego zatwierdził uchwałę Nr XL/763/2001 w sprawie zatwierdzenia statutu Dolnośląskiego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we Wrocławiu. W § 5 Statutu - załącznika do tej uchwały, wymieniono przykładowo 11 rodzajów zadań, które będzie wykonywał Ośrodek. Natomiast w § 14-18 Statutu, została określona struktura organizacyjna Ośrodka, który tworzą - generalnie - DWOMP we Wrocławiu, wraz z Oddziałami w Jeleniej Górze, w Lubinie i w Wałbrzychu (§ 14). Stosownie do § 15 Statutu, strukturę organizacyjną DWOMP we Wrocławiu, w zakresie udzielania świadczeń medycznych, tworzy Dział diagnostyczno-konsultacyjny, w skład którego miałyby wchodzić następujące Poradnie: Chorób Zawodowych, Pulmonologiczna, Neurologiczna, Okulistyczna, Laryngologiczna, Dermatologiczna, Ortopedyczna, Psychologii Pracy, Foniatryczna, Logopedyczna i Alergologiczna, a także Pracownie: Radiologiczna, Audiometryczna, EEG, Badań Czynnościowych Układu Oddechowego, EKG, Badań Narażonych na Działanie Wibracji i Alergologiczna z Alergenami Środowiska Pracy i Życia. Natomiast strukturę organizacyjną Oddziałów w Jeleniej Górze, Lubinie i Wałbrzychu, w zakresie udzielania świadczeń medycznych, tworzą Działy diagnostyczno-konsultacyjne, składające się wyłącznie z Poradni Chorób Zawodowych i Poradni Pulmonologicznych, planowanych do uruchomienia w każdym z wymienionych Oddziałów. W statutach dotychczasowych ośrodków medycyny pracy, zakres udzielanych świadczeń medycznych określony był szerzej, niż określił to statut Dolnośląskiego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we Wrocławiu. 2 Sygn. akt: 3 II SA/Wr 391/02 Statut dotychczasowego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w Lubinie przewidywał między innymi sprawowanie profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami zakładów pracy w zakresie: działalności diagnostycznej i orzeczniczej w zakresie chorób zawodowych (poradnia chorób zawodowych, poradnie specjalistyczne); udzielania konsultacji podstawowym jednostkom służby medycyny pracy, a w razie potrzeby uzupełnianie świadczonych przez nie usług na zasadach obowiązujących rozliczeń między zakładami służby zdrowia; opieki podstawowej (w szczególności wykonywanie badań wstępnych, okresowych, kontrolnych i celowych oraz czynne poradnictwo w zakresie chorób przewlekłych pozostających w związku z warunkami pracy, dokonywanie atestacji stanowisk pracy oraz prowadzenie w zakładach programów promocji zdrowia); opieki specjalistycznej (w zakresie wynikającym z narażenia zawodowego, z uwzględnieniem działalności poradni dla młodocianych, poradni okulistycznej*, psychologicznej, dermatologicznej, pulmonologicznej, neurologicznej, chirurgicznej, onkologicznej, reumatologicznej, laryngologicznej, ginekologicznej i stomatologicznej); opieki leczniczej; zapewnienia świadczeń diagnostycznych i konsultacyjnych z zakresu patologii zawodowej i pozazawodowej oraz orzekanie o zdolności do pracy w zawodzie i na stanowisku pracy w stosunku do osób, które w społecznych zakładach służby zdrowia badania profilaktyczne wykonywane mają bezpłatne z tytułu odrębnych przepisów; profilaktyki, leczenia i rehabilitacji w zakresie chorób zawodowych, z uwzględnieniem lecznictwa uzdrowiskowego; opieki nad młodocianymi w zakresie lekarskiego poradnictwa przy wyborze zawodu (§ 4 ust. 1-4), Z kolei statut Wałbrzyskiego Ośrodka Medycyny Pracy przewidywał między innymi: udzielanie konsultacji podstawowym jednostkom służby medycyny pracy; prowadzenie działalności diagnostycznej i orzeczniczej w zakresie chorób zawodowych, udzielanie świadczeń zdrowotnych uzupełniających świadczenia związane z działalnością podstawowych jednostek służby medycyny pracy, polegających na wykonywaniu badań wstępnych, okresowych, kontrolnych; sprawowanie opieki profilaktycznej nad młodocianymi, studentami, doktorantami (§ 7 pkt 1, 4, 9 i Id); sprawowanie profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi (§ 8 ust. 2 pkt 2); prowadzenie poradni: chorób zawodowych, przeciwpyliczej i zawodowych nieżytów oskrzeli, odwoławczej dla kierowców, konsultacyjnej dla młodocianych, okulistycznej, laryngologicznej, neurologicznej i dermatologicznej; prowadzenie pracowni elektrokardiograficznej, audiometrycznej i badań czynnościowych układu oddechowego (§ 14 ust. 1 pkt I i II). Wreszcie statut Jeleniogórskiego Ośrodka Medycyny Pracy przewidywał między innymi: monitorowanie stanu zdrowia populacji pracującej, a w szczególności opiekę nad pracownikami z grup szczególnego ryzyka, prowadzenie badań skryningowych; badania epidemiologiczne w populacji pracujących; zapewnienie świadczeń diagnostycznych i konsultacyjnych z zakresu szeroko rozumianej patologii zawodowej i pozazawodowej (§ 5 ust. 3 i 4); prowadzenie poradni: chorób zawodowych, Medycyny Pracy, dla kierowców, dla narażonych na promieniowanie jonizujące, dla uczniów szkól zawodowych i pracowników młodocianych, gabinetu neurologicznego, okulistycznego, laryngologicznego, dermatologicznego, prowadzenie pracowni analitycznej, toksykologicznej, biochemicznej, hematologicznej, audiometrycznej, USG, alergologicznej, badań czynnościowych układu oddechowego i krążenia (§ 7 ust. 1 i 2). Na kanwie przedstawionego porównania, organ skarżący zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, zarządzenie lub uchwała o likwidacji publicznego zakładu opieki zdrowotnej powinny określać sposób i formę zapewnienia osobom korzystającym z oznaczonych rodzajowo świadczeń zdrowotnych likwidowanego zakładu dalsze, nieprzerwane udzielanie takich świadczeń, bez istotnego ograniczenia ich dostępności, warunków udzielania i jakości oraz termin zakończe- 3 Sygn. akt: 3 II SA/Wr 391/02 nia działalności, nie wcześniej niż 3 miesiące od daty wydania zarządzenia lub podjęcia uchwały o likwidacji. Projekt zarządzenia lub uchwały o likwidacji publicznego zakładu opieki zdrowotnej wymaga opinii wojewody oraz opinii właściwych organów gminy i powiatu, których ludności zakład udziela świadczeń zdrowotnych, a także sejmiku województwa, jeśli zasięg działania zakładu obejmuje województwo lub jego znaczną część (art. 43 ust. 2). Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio przy wydawaniu zarządzenia i podejmowaniu uchwały o przekształceniu zakładu, jeżeli w wyniku przekształcenia ma nastąpić likwidacja lub istotne ograniczenie poszczególnych rodzajów działalności zakładu i udzielanych świadczeń zdrowotnych (art. 43 ust. 3). Zdaniem skarżącego, zatwierdzony statut Dolnośląskiego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we Wrocławiu wskazuje, że cały szereg świadczeń medycznych udzielanych przez byłe Ośrodki Medycyny Pracy będzie nadal udzielanych w ośrodku wrocławskim Dolnośląskiego Ośrodka Medycyny Pracy. Natomiast w stosunku do ośrodków zamiejscowych w Jeleniej Górze, Lubinie oraz Wałbrzychu oznacza on faktyczną likwidację szerokiego zakresu świadczeń medycznych dotychczas udzielanych w tych ośrodkach. Zmiana miejsca udzielania świadczeń medycznych, nawet w obrębie jednej struktury organizacyjnej (jednego zakładu opieki zdrowotnej), oznacza w ocenie Wojewody Dolnośląskiego - likwidację ich udzielania w określonym miejscu. Fakt, iż ma to związek z przekształceniem zakładów opieki zdrowotnej poprzez ich połączenie nie zmienia istoty rzeczy. W konsekwencji przyjęcie i zatwierdzenie takiej treści statutu Dolnośląskiego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we Wrocławiu wymagało przeprowadzenia pełnej procedury określonej w cytowanym art. 43 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Skarżący podkreślił na koniec i to, iż podejmując uchwałę w sprawie zatwierdzenia statutu Dolnośląskiego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we Wrocławiu oraz nie zaskarżając wcześniej wspomnianego rozstrzygnięcia nadzorczego z dnia 14 grudnia 2001 r. (Nr PN.II.0911-3/35/01) Sejmik Województwa zlekceważył skutki prawne prawomocnego aktu administracyjnego, jakim jest wskazane rozstrzygnięcie. W odpowiedzi strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi. W ocenie Sejmiku Województwa Dolnośląskiego, sprawa dotyczy wyjątkowego zakładu opieki zdrowotnej, jakim jest Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy, o którym mowa w art. 2 ust. 3 pkt 2 oraz w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. Nr 96, poz. 593 ze zm.). WOMP nie wykonuje wszystkich zadań określonych w przywołanej ustawie, lecz jedynie wynikające z jej art. 17 oraz z art. 10 (oznaczenie błędne, zważywszy brzmienie tego przepisu, chodziło zapewne o art. 6 tej samej ustawy). Również niektóre inne przepisy ustaw określają zadania dla wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy. Zdaniem strony przeciwnej istotne jest także to, że przepisy ustawy przewidują istnienie jednego wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy, a z poprzedniego podziału terytorialnego kraju pozostały na Dolnym Śląsku aż cztery takie Ośrodki. Zważyć ponadto wypada, że Sejmik Województwa Dolnośląskiego, uchwałą z dnia 22 listopada 2001 r. Nr XXXIX/729/2001 (dołączoną do skargi), utworzył - a nie przekształcił, jak to przyjmuje organ nadzoru - Dolnośląski Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy, przez połączenie czterech dotychczasowych WOMP, ustalił podstawowe kierunki jego działalności, zgodnie z przytoczonymi przepisami z zakresu medycyny pracy, a także określił jego obszar działania: Dolny Śląsk. Ponieważ nie była to ani likwidacja, ani przekształcenie istniejących jednostek, nie miały w tym wypadku zastosowania przepisy art. 43 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej, lecz przepisy art. 36 i 53a ust. 1 tej ustawy. 4 Sygn. akt: 3 II SA/Wr 391/02 Uchwalony, zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy o z.o.z., przez Radę Społeczną Dolnośląskiego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy, statut nowej jednostki jest zgodny z art. 11 ustawy o z.o.z. i z przepisami ustawy o medycynie pracy, dotyczącymi WOMP. Sejmik Województwa Dolnośląskiego nie miał więc podstaw prawnych do odmowy jego zatwierdzenia. Struktura organizacyjna nowego Zakładu została dostosowana do ustawowych zadań wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy, różniąc się od poprzednich statutów WOMP, w niektórych wypadkach, w zasadzie miejscem ich realizacji. Przyjęto bowiem, że podstawowe zadania DWOMP (kontrolne, konsultacyjne, orzecznicze i rejestrowe) będą usytuowane we Wrocławiu, natomiast poradnie specjalistyczne, wynikające ze specyfiki chorób zawodowych charakterystycznych dla danego rejonu - w Oddziałach DWOMP i we Wrocławiu. W odpowiedzi na skargę wyjaśniono też, że przytoczona przez skarżącego uchwała Sejmiku Województwa Dolnośląskiego z dnia 22 listopada 2001 r. (Nr XXXIX/728/2001), przekształcająca Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w Lubinie (co do której Wojewoda. Dolnośląski orzekł nieważność), zmierzała w istocie do tego, aby w zadaniach określonych w statucie tej jednostki, przewidzianej do połączenia z innymi WOMP nie występowały świadczenia zdrowotne nie określone przepisami o medycynie pracy bądź z nią sprzecznymi. Podkreślono też, że wojewódzki ośrodek medycyny pracy nie wykonuje zadań z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej. Nie może też wykonywać zadań przewidzianych dla podstawowej służby medycyny pracy, gdyż WOMP jest jednostką nadzorującą, konsultacyjną i odwoławczą dla podstawowych jednostek służby medycyny pracy. Ponadto, do udzielania tych świadczeń nie przewidziano w statucie WOMP w Lubinie, w przepisach dotyczących struktury organizacyjnej, wewnętrznych jednostek, które by tych świadczeń udzielały. Wobec tego nie można było ocenić, czy przekształcenie istotnie ograniczano. Zadania nowoutworzonego DWOMP, określone w nie zakwestionowanej przez Wojewodę uchwale z dnia 22 listopada 2001 r. (XXXIX/728/2001), nie przewidywały już świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej i podstawowej służby medycyny pracy. Obecnie kwestionowany statut, zatwierdzony uchwałą Sejmiku z 28 grudnia 2001 r., uwzględnił jedynie zadania DWOMP, ustalone w uchwale o jego utworzeniu. Wobec tego nie znajduje podstaw zarzut skarżącego, że Sejmik Województwa zlekceważył skutki prawne prawomocnego aktu administracyjnego. Konkludując, strona przeciwna wyraziła zapatrywanie, że skarżący organ nadzoru opiera wniosek o stwierdzenie nieważności uchwały zatwierdzającej statut DWOMP nie na zarzucie naruszenia przez Sejmik Województwa Dolnośląskiego litery prawa, jako że przepis art. 43 ustawy o z.o.z. nie ma zastosowania do tej uchwały, lecz na dokonanej przez siebie interpretacji przepisów prawa, z pominięciem przepisów istniejących, które zastosowano przy podejmowaniu zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ze względu na dokonaną reformę sądownictwa administracyjnego wymaga wyjaśnienia, że od dnia 1 stycznia 2004 r. skarga podlegała już rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, jako miejscowo i rzeczowo właściwy. Uwzględniając dyspozycję art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), Sąd zobowiązany był stosować przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), powoływanej w dalszych rozważaniach - w skrócie -jako p.s.a. 5 Sygn. akt: 3 II SA/Wr 391/02 Należy w związku z tym podkreślić, że stosownie do art. 3 § 1 p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w tej ustawie, między innymi w art. 147 § 1 p.s.a. Ocenę poprawności zaskarżonej uchwały wypada rozpocząć od konstatacji, że po myśli art. 82 ust. 1 zdanie pierwsze wcześniej już przywołanej ustawy o samorządzie województwa, nieważna jest jedynie uchwała organu samorządu województwa sprzeczna z prawem. Zdaniem składu orzekającego, w rozpoznawanej sprawie nie można przyjąć istnienia takiej sprzeczności, co uzasadniało oddalenie skargi, w świetle art. 151 p.s.a. Podstawowy zarzut sformułowany przez Wojewodę Dolnośląskiego pod adresem kwestionowanej uchwały dotyczy naruszenia przy jej podejmowaniu przez Sejmik Województwa Dolnośląskiego postanowień art. 43 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408 ze zm.). Zarzut ten uzupełniony został dodatkowo stwierdzeniem nierespektowania przez uchwałodawczy organ samorządu województwa rozstrzygnięcia nadzorczego z dnia 14 grudnia 2001 r. (Nr PN.II. 0911-3/35/01), w którym Wojewoda stwierdził nieważność uchwały Sejmiku z dnia 22 listopada 2001 r. (Nr XXXlX/728/2001) w sprawie przekształcenia Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w Lubinie. Oba zarzuty nie zasługują na uwzględnienie w okolicznościach rozpoznawanej przez Sąd sprawy. Zarzut naruszenia art. 43 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej nie może podważać zasadności weryfikowanej uchwały, jako że jej przedmiot nie mieści się w ogóle w zakresie hipotezy przywołanego przepisu. Dotyczy on dwu stanów faktycznych. Pierwszy uwzględnia sytuację, w której podejmowana jest uchwała (rozporządzenie) o likwidacji publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Drugi zaś odnosi się do przypadków przekształcania (w drodze uchwały lub rozporządzenia) takich zakładów, pociągającego za sobą likwidację lub istotne ograniczenie poszczególnych rodzajów działalności zakładu i udzielanych przezeń świadczeń zdrowotnych. Tymczasem zaskarżona do Sądu uchwała Sejmiku Województwa Dolnośląskiego z dnia 28 grudnia 2001 r. (Nr XL/ 763/2001) nie dotyczy ani likwidacji, ani też przekształcenia zakładu opieki zdrowotnej. Podjęta została w sprawie "zatwierdzenia statutu Dolnośląskiego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we Wrocławiu", uchwalonego wcześniej przez Radę Społeczną tego Ośrodka, czego wymaga art. 39 ust. 2 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Uchwała z dnia 28 grudnia 2001 r. (Nr XL/763/2001) zatwierdzająca statut DWOMP jest naturalną konsekwencją wcześniejszej uchwały Sejmiku Województwa Dolnośląskiego z dnia 22 listopada 2001 r. (Nr XXXIX/729/2001), podjętej w przedmiocie utworzenia Dolnośląskiego Wojewódzkiego Ośrodka Pracy we Wrocławiu, poprzez połączenie wcześniej funkcjonujących Ośrodków Medycyny Pracy w Jeleniej Górze, Lubinie, Wałbrzychu i Wrocławiu. Godzi się w związku podkreślić, że Wojewoda Dolnośląski nic zakwestionował tej ostatniej uchwały, ani w trybie rozstrzygnięcia nadzorczego, ani też w drodze skargi do sądu administracyjnego. A przecież, jeżeli obecnie organ ten sugeruje, że w istocie doszło jedynie do przekształcenia, a nie do utworzenia Dolnośląskiego Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy, ewentualne naruszenie art. 43 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej mogło nastąpić właśnie przy podejmowaniu uchwały z dnia 22 listopada 2001 r. (Nr XXXIX/729/2001). Skoro jednak uchwała ta nie została wyeliminowana z obrotu prawnego przy użyciu wcześniej wspomnianych środków pozostających w dyspozycji Wojewody, nie można obecnie stawiać organowi uchwałodawczemu samorządu Województwa Dolnośląskiego zarzutu nierespektowania rozstrzygnięć nadzorczych. Przeciwnie, ogólna w swojej treści 6 Sygn. akt: 3 II SA/Wr 391/02 uchwała z dnia 22 listopada 2001 r. (Nr XXXIX/729/2001) wydana w sprawie utworzenia DWOMP we Wrocławiu, nie zakwestionowana do tej pory. wymagała uzupełnienia, poprzez uchwalenie - między innymi, zważywszy brzmienie art. 11 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej - statutu nowej jednostki, w sposób określony w art. 39 ust. 2 tej samej ustawy. Stosownie do tego ostatnio wymienionego przepisu, statut publicznego zakładu opieki zdrowotnej uchwala rada społeczna tego zakładu, przedkładając następnie statut do zatwierdzenia organowi, który utworzył zakład. Zgodnie z tym trybem. Rada Społeczna nowoutworzonego DWOMP we Wrocławiu uchwaliła statut tej placówki, a następnie przedstawiła go do zatwierdzenia Sejmikowi Województwa Dolnośląskiego. Podejmując obecnie weryfikowaną przez Sąd uchwałę w sprawie zatwierdzenia statutu DWOMP, Sejmik uwzględnił - trafnie - postanowienia art. 11 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, a także zadania, cele działania oraz rodzaje i zakres udzielanych świadczeń wojewódzkich ośrodków medycyny pracy, określone zarówno w przepisach art. 6 i 17 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz. U. Nr 96. poz. 593 ze zm.), jak i - w ślad za tym aktem prawnym - w § 1 ust. 4 własnej, nie zakwestionowanej przez organ nadzoru, uchwały z dnia 22 listopada 2001 r. (Nr XXXIX/729/2001) w sprawie utworzenia DWOMP we Wrocławiu. Nie dopatrując się sprzeczności postanowień statutu z zapisami przywołanych przepisów. Sejmik Województwa Dolnośląskiego zatwierdził statut, korzystając z uprawnień wynikających z art. 39 ust. 2 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie podziela te ocenę. Zważyć bowiem trzeba na specyficzny charakter jednostki służby zdrowia, jaką jest każdy wojewódzki ośrodek medycyny pracy, zawężony w związku z tym rodzaj i zakres udzielanych w nim świadczeń zdrowotnych oraz konieczność dostosowania struktury i zakresu działania ośrodków do nowego terytorialnego podziału administracyjnego kraju. Zdaniem Sądu, ta ostatnia okoliczność usprawiedliwiała też przyjęcie zmienionych zasad dystrybucji świadczeń poszczególnych typów. Uzasadnione było skoncentrowanie wszystkich świadczeń zdrowotnych pozostających w gestii DWOMP w jego centralnym oddziale we Wrocławiu, z pozostawieniem w oddziałach zamiejscowych realizację świadczeń tego typu, na które istnieje tam największe zapotrzebowanie. Skoro zakres świadczeń zdrowotnych, do których udzielania zostały powołane wojewódzkie ośrodki medycyny pracy, znalazł pełne odzwierciedlenie w § 1 ust. 4 uchwały z dnia 22 listopada 2001 r. (Nr XXXIX/729/2001), nieuprawnione jest w każdym razie twierdzenie skarżącego, że w sprawie doszło do istotnego ograniczenia poszczególnych rodzajów działalności DWOMP we Wrocławiu i udzielanych świadczeń zdrowotnych (w rozumieniu art. 43 ust. 3 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej), a tym bardziej pogląd, iż doszło nawet do likwidacji niektórych rodzajów działalności i świadczeń, do których udzielania zobowiązane są wojewódzkie ośrodki medycyny pracy (tylko te bowiem świadczenia mogą być brane pod uwagę). Odnośnie do drugiego zarzutu eksponowanego w skardze godzi się powtórzyć. że podjęcie uchwały o zatwierdzeniu statutu DWOMP we Wrocławiu na podstawie nie zakwestionowanej przez organ nadzoru wcześniejszej uchwały o utworzeniu tego Ośrodka wyklucza możliwość przyjęcia, iż Sejmik Województwa Dolnośląskiego nie respektuje rozstrzygnięć nadzorczych mających z obecnie weryfikowanej przez Sąd sprawy jedynie pośrednie znaczenie. Zważywszy przedstawiony stan faktyczny i prawny sprawy, należało skargę oddalić, zgodnie z dyspozycją art. 151 p.s.a.