II SA/Wr 392/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.Cz. i A.Cz. o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi K.Cz. i A.Cz. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie samowolnych robót budowlanych remontowo-budowlanych wykonywanych w części budynku mieszkalnego postanawia I. odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) jako świadczenie nienależne. Pismem z dnia 30 sierpnia 2016 r. skarżący wnieśli o sporządzenie uzasadnienia wyroku, uiszczając kwotę 100 zł. Wniosek taki jak wynika z treści art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", można zgłosić w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku w sprawach, w których skargę oddalono. Z powyższej regulacji wynika, że wniosek o uzasadnienie wyroku złożony przed jego ogłoszeniem, a zwłaszcza przed jego wydaniem, nie może stanowić podstawy do sporządzenia uzasadnienia wyroku. W takim przypadku uzasadniona jest natomiast odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku (por. A. Kabat (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005, s. 330). W orzecznictwie podkreśla się, że żądanie przedwczesne, zgłoszone przed wydaniem wyroku, nie rodzi skutków prawnych i jako takie nie może być traktowane jako wniosek, o którym mowa w art. 141 § 2 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2004 r. sygn. akt OZ 404/04, niepubl.). Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie - wyrok jeszcze nie zapadł. Zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2016 r. wyznaczono dopiero termin rozprawy na dzień 22 września 2016 r.. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając na podstawie art. 141 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Podstawę orzeczenia w puncie drugim stanowi art. 225 P.p.s.a., zgodnie z którym opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.