II SA/Wr 393/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A.B. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Przedmiotem rozpoznania jest wniosek skarżącego A.B., reprezentowanego w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu przez adwokata, o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu tego żądania wnioskodawca podał, że jest osobą niepełnosprawną w podeszłym wieku, jest zmuszony korzystać z pomocy osób trzecich i prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem. Jest właścicielem udziału ½ domu o powierzchni 72 m² i wartości 50.000 zł oraz działki przydomowej. Jako dochód swojego gospodarstwa domowego skarżący wskazał swoją emeryturę w kwocie 1.308 zł oraz zasiłek okresowy syna z tytułu sprawowanej opieki. Do akt sprawy przedstawiono dokumenty, których treść potwierdza informacje wskazane we wniosku istotne dla oceny jego zasadności. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Zwolnienie od kosztów sądowych jest w istocie rodzajem pomocy państwa dla osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji majątkowej i finansowej. Przy czym to do referendarza sądowego w wojewódzkim sądzie administracyjnym, kierującego się wskazaniami logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego i dostępnej wiedzy, należy ocena, czy takie okoliczności zachodzą. W ocenie referendarza sądowego w sprawie wykazane zostało, że skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie oraz swojego syna ponosić kosztów sądowych w sprawie. Świadczą o tym kwota pieniężna świadczenia emerytalnego uzyskiwanego przez skarżącego (1.311 zł), fakt otrzymywania zasiłku przez jego syna, brak majątku podlegającego spieniężeniu, sytuacja życiowa i wynikające z niej zwiększone wydatki na utrzymanie. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2) i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz sądowy postanowił jak w sentencji.